هورمون درمانی رشد سرطانی را که از هورمون ها برای رشد استفاده می کنند را کند و یا متوقف می کند. هورمون درمانی می تواند برای درمان سرطان، به تنهایی یا همراه با روش های دیگر درمانی مانند شیمی درمانی یا رادیو تراپی به کار گرفته شود. با این حال، خطرات مرتبط با استفاده از هورمون درمانی وجود دارد. این خطرات به نوع هورمون درمانی، دوز مصرفی، مدت زمان مصرف دارو و خطرات بهداشتی فردی شما بستگی دارد. برای دستیابی به بهترین نتیجه، هورمون درمانی باید متناسب با هر فرد تنظیم شود و هر چند وقت یک بار مورد ارزیابی مجدد قرار گیرد تا مطمئن شوید که مزایای آن هنوز بیشتر از خطرات آن است. این روش درمانی، سرطان هایی از جمله سرطان سینه، سرطان پروستات و غیره را درمان می کند.
هورمون چیست و چگونه از آنها به عنوان درمان استفاده می شود؟
هورمون درمانی چگونه انجام می شود؟
هورمون درمانی چگونه در برابر سرطان عمل می کند؟
هورمون درمانی چگونه با سایر درمانهای سرطان استفاده می شود؟
عوارض جانبی هورمون درمانی
هورمون درمانی چقدر هزینه دارد؟
هورمون ها مواد شیمیایی هستند که به طور طبیعی توسط اندام هایی که سیستم غدد درون ریز بدن را تشکیل می دهند (لوزالمعده، غده هیپوفیز، تیروئید و غده فوق کلیه) تولید می شوند. این مواد شیمیایی از طریق جریان خون در سراسر بدن حرکت می کنند و به انجام کارهای مختلف اعضای مختلف بدن کمک می کنند. هورمون ها تقریباً کار هر سلول بدن را تنظیم می کنند. برخی از نمونه های هورمون ها عبارتند از: استروژن، تستوسترون، انسولین، هورمون تیروئید، کورتیزول و اپی نفرین. محققان دریافته اند که برخی از سرطان ها توسط هورمون ها تغذیه می شوند و ممکن است به رشد آن ها بستگی داشته باشد. در این موارد، جلوگیری از عملکرد این هورمون ها می تواند رشد سرطان را متوقف کند. چند روش وجود دارد که از طریق آنها می تواند رخ دهد:
جلوگیری از عملکرد هورمون ها: سلول ها گیرنده هایی در سطح خود دارند که هورمون های خاصی به آنها متصل می شوند و باعث فعالیت در داخل سلول می شوند. با انسداد گیرنده با یک ترکیب دیگر، هورمون قادر به اتصال به گیرنده خود نیست. بنابراین اگر گیرنده طبیعی هورمون بر روی سلول پوشیده شده باشد، این هورمون نمی تواند به سلول متصل شده و آن را فعال کند.
https://www.nakagami.or.jp/column/k_geka_nyusen/column-677/
جلوگیری از تولید هورمون در بدن: این روش را می توان با دارو یا جراحی برای برداشتن عضوی که هورمون تولید می کند، انجام داد. به عنوان مثال، با برداشتن تخمدان ها با جراحی، تولید استروژن به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.
از بین بردن گیرنده های هورمونی موجود در سلول ها را یا تغییر شکل دادن آن ها: این روش باعث می شود هورمون نتواند به درستی به گیرنده سلول متصل شود و آن را فعال کند که در اصل باعث عدم عملکرد هورمون می شود.
هورمون درمانی که برای درمان برخی سرطان ها استفاده می شود نباید با درمان جایگزینی هورمون اشتباه شود. هورمون درمانی برای جلوگیری از هورمون ها یا اقدامات آنها استفاده می شود، در حالی که درمان جایگزینی هورمون که یک درمان سرطانی نیست.
ممکن است از هورمون درمانی برای جلوگیری از رشد، گسترش و عود سرطان سینه استفاده شود. هورمون زنانه استروژن می تواند رشد سلول های سرطانی سینه را در برخی از زنان افزایش دهد. نمونه ای از این نوع داروها تاموکسیفن (tamoxifen) است. این دارو از اثرات استروژن بر رشد سلول های سرطانی در بافت سینه، جلوگیری می کند. اما تاموکسیفن تولید استروژن را متوقف نمی کند. مردان مبتلا به سرطان سینه نیز ممکن است تحت درمان با تاموکسیفن قرار بگیرند. تاموکسیفن اکنون به عنوان هورمون درمانی برای درمان انواع دیگر سرطان در حال مطالعه است. چندین عامل هورمونی دیگر نیز برای سرطان سینه وجود دارد که گیرنده های استروژن را مانند تاموکسیفن هدف قرار می دهد، مانند تورمیفن و فولوسترانت (toremifene/ fulvestrant).
هورمون درمانی ممکن است برای زنانی که سرطان سینه آن ها از نظر گیرنده های استروژن یا پروژسترون مثبت هستند نیز استفاده شود. مهار کننده های آروماتاز داروهای جدیدتری هستند که توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تأیید شده اند. از آنها برای درمان سرطان سینه پیشرفته یا جلوگیری از عود سرطان سینه در زنان یائسه استفاده می شود. این داروها از تولید استروژن در زنان یائسه جلوگیری می کنند. همچنین، داروها ممکن است داروی انتخابی برای زنانی باشد که یائسه شده اند که شامل آناستروزول ، لتروزول و اگزمستان می باشند. برای سرطان پروستات، ممکن است انواع مختلفی از داروها در هورمون درمانی استفاده شود. هورمون های مردانه مانند تستوسترون باعث تحریک رشد سرطان پروستات می شوند.
برخی از درمان ها از طریق دهان انجام می شود.
تزریق: برخی از روش های درمانی با تزریق در زیر پوست (زیر جلدی) یا در عضله (عضلانی) انجام می شود.
به عنوان مثال، برداشتن تخمدان در زنان، یا بیضه در مردان، منجر به کاهش تولید برخی هورمون ها می شود.
بسیاری از بیماران تصور می کنند که اثر هورمون درمانی کمتر از شیمی درمانی است، اما در بعضی از سرطان های سینه و سرطان پروستات نیز می تواند به همان اندازه موثر باشد. هورمون درمانی به عنوان یک درمان سیستمیک در نظر گرفته می شود، به این معنی که در سراسر بدن حرکت می کند. جراحی و پرتودرمانی به عنوان درمان های موضعی در نظر گرفته می شوند.
هورمون درمانی برای موارد زیر استفاده می شود:
درمان سرطان: هورمون درمانی می تواند احتمال بازگشت سرطان یا توقف رشد آن یا کاهش رشد آن را کاهش دهد.
کاهش علائم سرطان: هورمون درمانی ممکن است برای کاهش یا جلوگیری از علائم در مردان مبتلا به سرطان پروستات که قادر به انجام جراحی یا پرتودرمانی نیستند ، استفاده شود.
هورمون درمانی به دو گروه گسترده تقسیم می شود. گروه هایی که توانایی بدن در تولید هورمون ها را مسدود می کنند و گروه هایی که در رفتار هورمون ها در بدن تداخل ایجاد می کنند. همانطور که در بالا هم اشاره شد هورمون درمانی برای درمان سرطان پروستات، سینه و غیره استفاده می شود که از هورمون ها برای رشد استفاده می کنند.
هنگامی که با سایر روش های درمانی استفاده می شود، هورمون درمانی می تواند:
یک تومور را قبل از جراحی یا پرتودرمانی کوچکتر کند. به این روش درمان کمکی نئو گفته می شود.
خطر بازگشت سرطان پس از درمان اصلی را کاهش دهد. به این روش درمان کمکی گفته می شود.
سلول های سرطانی را که برگشته اند یا به سایر قسمتهای بدن گسترش یافته اند از بین ببرد.
از آنجا که هورمون درمانی توانایی بدن شما را برای تولید هورمون مسدود می کند یا در رفتار هورمون ها اختلال ایجاد می کند، می تواند عوارض جانبی ناخواسته ای ایجاد کند. عوارض جانبی شما به نوع هورمون درمانی که دریافت می کنید و نحوه واکنش بدن شما به آن بستگی دارد. واکنش افراد به درمان مشابه، متفاوت است. بنابراین، همه افراد عوارض جانبی یکسانی ندارند. برخی از عوارض جانبی نیز اگر زن یا مرد باشید متفاوت است. برخی از عوارض جانبی رایج برای مردانی که تحت هورمون درمانی برای سرطان پروستات قرار می گیرند عبارتند از:
گرگرفتگی
از دست دادن علاقه یا توانایی داشتن رابطه جنسی
ضعیف شدن استخوان ها
اسهال
حالت تهوع
سینه های بزرگ
خستگی
برخی از عوارض جانبی رایج برای زنانی که تحت هورمون درمانی برای سرطان پستان قرار می گیرند عبارتند از:
گرگرفتگی
خشکی واژن
اگر هنوز به یائسگی نرسیده اید، تغییر در پریود ایجاد می کند
از دست دادن علاقه به رابطه جنسی
حالت تهوع
تغییرات خلق و خوی
خستگی
هزینه هورمون درمانی به موارد زیر بستگی دارد:
انواع هورمون درمانی که دریافت می کنید.
چه مدت و چند بار هورمون درمانی را انجام می دهید.
برای تعیین اینکه بدانید آیا هورمون درمانی گزینه درمانی خوبی برای شماست یا خیر، با پزشک خود در مورد علائم فردی و خطرات سلامتی صحبت کنید و حتماً مکالمه را در طول سال های یائسگی خود ادامه دهید. اگرچه می توان با دانستن عوامل خطر سرطان سینه یا سرطان پروستات و چکاب های منظم تا حدودی از این سرطان ها جلوگیری کرد. البته باید توجه کرد که بعضی از سرطان ها تهاجمی هستند قابل پیشگیری نمی باشند.
سرطان پستان که ناشی از رشد سریع و غیر طبیعی سلول ها در پستان است، یک بیماری پیچیده است که عوامل زیادی می توانند در آن دخیل باشند. برخی از عوامل از جمله سن، سابقه خانوادگی، ژنتیک و جنسیت تحت کنترل فرد نیستند. با این حال، فرد می تواند جهت پیشگیری از سرطان پستان، عوامل دیگر مانند سیگار کشیدن، میزان فعالیت بدنی، وزن مناسب و رژیم غذایی را کنترل نماید. برخی محققان معتقدند که رژیم غذایی می تواند مسئول 30 تا 40 درصد کل سرطان ها باشد. در این مطلب، به نقش تغذیه در پیشگیری از سرطان پستان، رژیم غذایی مناسب این بیماری و هر آنچه باید از مصرف آن خودداری کرد، خواهیم پرداخت.
هیچ یک از غذاها یا رژیم های غذایی به تنهایی نمی توانند از بروز سرطان سینه جلوگیری کنند یا باعث ایجاد آن شوند، اما انتخاب های غذایی فرد می تواند در خطر ابتلا به سرطان سینه یا چگونگی زندگی فرد با این بیماری تفاوت ایجاد کند.
سرطان پستان می تواند در نقاط مختلفی از پستان شروع شود، به روش های مختلفی رشد کند و به انواع مختلفی از درمان نیاز دارد. همانطور که انواع سرطان به درمان های خاص، پاسخ بهتری می دهند، برخی از سرطان ها نیز به غذاهای خاص واکنش خوبی نشان می دهند. غذاهای زیر می توانند به طور کلی در یک رژیم غذایی سالم نقش داشته باشند و همچنین ممکن است از پیشرفت سرطان جلوگیری نمایند:
انواع میوه ها و سبزیجات، از جمله سالاد
غذاهای غنی از فیبر مانند غلات کامل، لوبیا و حبوبات
شیر و فرآورده های لبنی کم چرب
محصولات با پایه سویا
غذاهای غنی از ویتامین D و دیگر ویتامین ها
ادویه جات با خواص ضدالتهابی
غذاهای با پایه گیاهی و حاوی آنتی اکسیدان
الگوهای غذایی که این غذاها را در اولویت قرار می دهند، عبارتند از:
رژیم عذایی جنوبی که سرشار از سبزیجات، حبوبات و سیب زمینی شیرین است.
رژیم غذایی مدیترانه ای که بر میوه ها و سبزیجات تازه و روغن های مفید تأکید دارد.
هر رژیم غذایی محتاطانه ای که حاوی مقادیر زیاد میوه، سبزیجات، غلات کامل و ماهی باشد.
مطالعه ای روی 91779 زن نشان داده است که پیروی از یک رژیم غذایی شامل گیاهان می تواند خطر ابتلا به سرطان سینه را تا 15 درصد کاهش دهد. میوه ها و سبزیجات در کنار فوایدی که دارند، سرشار از فلاونوئیدها و کاروتنوئیدها هستند که به نظر می رسد فواید مختلف پزشکی دارند.
مطالعات نشان داده است که مواد غذایی زیر می توانند از سرطان پستان جلوگیری کنند:
سبزیجات تیره، سبز و برگ مانند مانند کلم پیچ و بروکلی
میوه ها، به ویژه انواع توت ها و هلو
لوبیا، حبوبات، ماهی، تخم مرغ و مقداری گوشت
محققان ماده بتاکاروتن را که به طور طبیعی در سبزیجاتی مانند هویج وجود دارد، با کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه مرتبط می دانند. دانشمندان حدس می زنند ممکن است علت این موضوع، دخالت در روند رشد سلول های سرطانی باشد.
تحقیقات در مورد فیبرهای غذایی و تأثیر آنها بر سرطان پستان در حال حاضر بی نتیجه است، اما مطالعات زیادی نشان داده اند که می تواند به محافظت در برابر بیماری کمک کند. استروژن اضافی می تواند عاملی در ایجاد و گسترش برخی از انواع سرطان پستان باشد. هدف برخی از روش های درمانی، ممانعت از برقراری ارتباط بین استروژن و سلول های سرطانی پستان می باشد. داشتن یک رژیم غذایی با فیبر بالا می تواند از این روند پشتیبانی کند و از بین بردن استروژن را تسریع کند.
فیبر از سیستم گوارشی و حذف منظم ضایعات پشتیبانی می کند. این ماده به بدن کمک می کند تا سموم را از بین ببرد و آسیب هایی را که می توانند وارد کنند، محدود می نماید. نحوه اتصال فیبر به استروژن در روده ممکن است به بدن در جلوگیری از جذب بیشتر استروژن کمک کند. این عوامل به کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه کمک می کنند. میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات فیبر فراهم می کنند، اما همچنین حاوی آنتی اکسیدان ها از جمله بتاکارون و ویتامین های C و E هستند.
آنتی اکسیدان ها می توانند با کاهش تعداد رادیکال های آزاد که مواد زائدی هستند و بدن به طور طبیعی آنها را تولید می کند، از بسیاری بیماری ها جلوگیری کنند. یک متاآنالیز در سال 2013 نشان داد افرادی که غلات کامل بیشتری می خورند، ممکن است کمتر در معرض خطر سرطان سینه باشند.
غذاهای چرب می توانند منجر به چاقی شوند و به نظر می رسد افراد مبتلا به چاقی بیشتر در معرض ابتلا به انواع سرطان از جمله سرطان پستان قرار دارند. مقداری چربی در رژیم غذایی برای عملکرد صحیح بدن ضروری است، اما مصرف نوع مناسب آن مهم است. چربی های اشباع نشده و غیر اشباع می توانند در حد متوسط مفید باشند. آنها در موارد زیر حضور دارند:
روغن زیتون
آووکادو
دانه ها
آجیل
ماهی های آب سرد مانند ماهی آزاد و شاه ماهی، حاوی چربی اشباع نشده امگا 3 هستند. این چربی ممکن است به کاهش خطر سرطان سینه کمک کند. مطالعه ای با حضور 3000 زن انجام شده است که نشان می دهد کسانی که مقادیر بالای امگا 3 مصرف می کنند، ریسک ابتلا به سرطان سینه در آنها، 25 درصد کمتر است. فواید اسیدهای چرب امگا 3 برای سلامتی ممکن است به دلیل توانایی آنها در کاهش التهاب باشد و التهاب یک عامل موثر در سرطان پستان است.
سویا یک منبع غذایی سالم است که ممکن است به کاهش خطر سرطان پستان کمک کند. این محصول گیاهی سرشار از پروتئین، چربی مفید، ویتامین ها و مواد معدنی است، اما کربوهیدرات کمی دارد. همچنین، حاوی آنتی اکسیدان هایی است که به عنوان ایزوفلاون شناخته می شوند.
محققان یک مطالعه در سال 2016، داده های 6235 زن را بررسی کردند و نتیجه گرفتند که به طور کلی مصرف رژیم غذایی سرشار از ایزوفلاون با کاهش مرگ و میر ارتباط دارد. محققان در حال بررسی بودند تا ببینند آیا مصرف سویا برای افراد مبتلا به سرطان پستان ایده خوبی است.
سویا ممکن است به کاهش سطح لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) کمک کند و ریسک بیماری های قلبی را پایین بیاورد. همراه با چاقی، این عوامل ممکن است منجر به سندروم متابولیک شوند که شامل التهاب است. التهاب ممکن است در سرطان پستان نقش داشته باشد، اگر چه نقشی که در آن بازی می کند نامشخص است. با این حال، نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه و تعیین نقش سویا در ابتلا به سرطان سینه می باشد.
https://www.alodokter.com/pola-makan-untuk-mencegah-kanker-usus-besar
مواد غذایی که ممکن است خطر ابتلا به انواع سرطان، از جمله سرطان پستان را افزایش دهند، شامل موارد زیر می باشند:
الکل
قند
چربی
گوشت قرمز
غذاهای فرآوری شده
الکل
مطالعات ارتباط بین مصرف منظم الکل و افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه را مشخص کرده اند. الکل ممکن است سطح استروژن را افزایش داده و به DNA آسیب برساند. محققان همچنین خاطر نشان می کنند زنانی که در هفته سه نوشیدنی الکلی می نوشند، خطر ابتلا به سرطان پستان را به میزان 15 درصد افزایش می دهند. طبق تحقیقات، با هر نوشیدنی اضافی در روز، ریسک به میزان 10 درصد افزایش می یابد.
در تحقیقاتی که از سال 2016 انجام شده است، موش هایی که از رژیم غذایی غنی از قند به عنوان رژیم غذایی معمول استفاده می کردند، بیشتر در معرض تومورهای غده پستان مشابه سرطان پستان در انسان بودند. علاوه بر این، این تومورها بیشتر گسترش می یابند یا متاستاز می شوند.
مطالعات نشان می دهد که همه چربی ها بد نیستند. اگر چه به نظر می رسد چربی ناشی از غذاهای فرآوری شده خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش می دهد، اما برخی چربی های گیاهی ممکن است به کاهش آن کمک کند.
چربی ترانس نوعی چربی است که در غذاهای فرآوری شده رایج است. دانشمندان این موضوع را با خطر بالاتر ابتلا به سرطان سینه مرتبط دانسته اند. چربی های ترانس معمولاً در غذاهای فرآوری شده مانند غذاهای سرخ شده، برخی کراکرها، دونات ها و کلوچه ها یا شیرینی های بسته بندی شده وجود دارد. افراد باید در صورت امکان مصرف چربی های ترانس را کاهش دهند.
برخی مطالعات نشان داده اند که بین گوشت قرمز و افزایش خطر سرطان پستان رابطه وجود دارد، به خصوص اگر شخصی گوشت را در دمای بالا بپزد، می تواند باعث آزاد شدن سموم شود. علاوه بر این، گوشت های فرآوری شده و یخ زده دارای چربی، نمک و مواد نگهدارنده زیادی هستند. این موارد ممکن است باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان شوند. به طور کلی، به حداقل رساندن فرآوری یک ماده غذایی در سلامت آن تأثیر دارد.
اگر درگیر عوارض جانبی درمان سرطان سینه که با تغذیه مرتبط است نمی باشید، می توانید در طول درمان یک رژیم غذایی سالم را شامل موارد زیر دنبال کنید:
میوه ها و سبزیجات: 5 وعده در روز. میوه ها و سبزیجات حاوی خواص آنتی اکسیدانی و استروژن هستند. سبزیجان چلیپایی مانند کلم بروکلی، گل کلم، کلم پیچ، کلم و جوانه بروکسل سرشار از مواد مغذی هستند.
غلات کامل: 20-30 گرم فیبر به صورت روزانه. غلات کامل غذاهای فرآوری نشده هستند که سرشار از کربوهیدارت های پیچیده، فیبر، مواد شیمیایی و همچنین ویتامین ها و مواد معدنی هستند. مطالعه ای توسط محققان چینی انجام شده که نشان داده است مصرف زیاد فیبر با تغییر عملکردهای هورمونی سرطان پستان و سایر سرطان های وابسته به هورمون ممکن است تأثیر مثبتی داشته باشد.
پروتئین بدون چربی و سویا. برای داشتن منابع پروتئین مناسب، مصرف مرغ، ماهی و حبوبات مانند لوبیا و عدس را افزایش دهید. مصرف غذاهای دودی، ترشیجات و ... را کاهش دهید. سویا به میزان متوسط، در حد یک یا دو وعده در روز مصرف شود.
مصرف الکل در حد متوسط یا صفر. نوشیدن الکل یک عامل خطر شناخته شده سرطان سینه است. یک مطالعه بزرگ روی 105986 زن نشان داد که نوشیدن سه لیوان شراب یا بیشتر در هفته، خطر ابتلا به سرطان سینه را در زنان تا حدی افزایش می دهد. این مطالعه نشان داد که نوشیدن 3 تا 6 لیوان نوشیدنی در هفته، به میزان 15 درصد خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می دهد. سعی کنید در صورت امکان از مصرف نوشیدنی های الکلی خودداری کنید.
همانطور که می دانید سرطان سینه یکی از انواع شایع سرطان در بین زنان می باشد که سالانه افراد زیادی را در سرتاسر دنیا درگیر خود می کند. از این رو، انجام اقدامات لازم جهت پیشگیری از این سرطان برای تمام زنان دنیا لازم و ضروری به نظر می رسد. اگر چه وجود برخی عوامل خطرزای سرطان سینه مانند سابقه خانوادگی، وجود ژن های جهش یافته ارثی، سن، جنسیت و ... قابل پیشگیری نیست، اما می توان با تغییر سبک زندگی، داشتن تغذیه مناسب، ورزش کافی و ... سیستم ایمنی بدن را در برابر سرطان تقویت نموده و یا حتی به روند درمان و مواجهه با عوارض جانبی ناشی از آن غلبه کرد.
سرطان پروستات یک سرطان شایع در میان مردان است که انواع مختلفی دارد که برخی از این موارد نادر است به همین سبب، ما اطلاعات زیادی در مورد آنها نداریم. اگر یکی از سرطان های ذکر شده در این مقاله تشخیص داده شد، حتما با پزشک یا پرستار خود صحبت کنید، که این به چه معناست و چه روش های درمانی برای شما مناسب است. مانند اکثر بافت های بدن ما، پروستات از انواع مختلفی از سلول ها تشکیل شده است. نوع سرطانی که ایجاد می شود به سلول شروع شده بستگی دارد.
شایع ترین نوع سرطان پروستات، در برخی از سلول های صفراوی پروستات که سلول های اپیتلیال غده ای نامیده می شوند، شروع می شود. در این مقاله هر وقت صحبت از سرطان رایج پروستات شد، منظور همین نوع سرطان است. دو نوع سلول غده وجود دارد. سلول های پایه و سلول های مجرا. سرطان پروستات می تواند در هر یک از این سلول ها ایجاد شود. بعضی از مردان بیش از یک نوع سرطان پروستات دارند. به عنوان مثال، ممکن است برخی از سرطان های پروستات و همچنین یکی از انواع سرطان نادر پروستات داشته باشند.
انواع نادر سرطان پروستات
سرطان های پروستات عصب و غدد
سرطان های غده ای پروستات
سرطان پروستات سلول پایه
سرطان پروستات سلول انتقالی
سرطان های سارکوم پروستات
سرطان های نوروآندوکرین پروستات از سلول های عصبی و غدد درون ریز پروستات ایجاد می شوند. انواع مختلفی از سرطان های پروستات عصبی - غدد درون ریز وجود دارد، از جمله سرطان پروستات سلول کوچک و سرطان پروستات سلول بزرگ.
سرطان پروستات سلول کوچک شایع ترین سرطان پروستات عصبی- غدد درون ریز است. سلول های عصبی، PSA تولید نمی کنند بنابراین، آزمایش PSA به تشخیص سرطان پروستات سلول های کوچک کمک نمی کند. این بدان معنی است که برای تشخیص سرطان پروستات سلول کوچک، بیوپسی یا برداشتن مجاری ادرار از پروستات (TURP) مورد نیاز است. سرطان پروستات سلول کوچک تهاجمی است و می تواند به سرعت به سایر قسمت های بدن گسترش یابد.
از آنجا که تهاجمی است و با آزمایش های PSA قابل برداشت نیست، بیشتر سرطان های سلول کوچک پروستات زمانی تشخیص می یابند که به سایر قسمت های بدن گسترش یافته اند (سرطان پیشرفته پروستات). اگر مبتلا به سرطان پروستات سلول کوچک باشید، احتمالاً هورمون درمانی به شما داده نمی شود. زیرا بعید به نظر می رسد که کمکی به روند درمان کند. اما ممکن است چندین گزینه درمانی و گاهی اوقات ترکیبی از درمان ها، از جمله جراحی و شیمی درمانی به تنهایی یا با رادیوتراپی به شما پیشنهاد شود.
این سرطان، نوع دیگری از سرطان پروستات عصب و غدد است که مانند نوع قبل، تهاجمی است و می تواند به سرعت به سایر قسمت های بدن گسترش یابد. سرطان سلول بزرگ پروستات بسیار نادر است. به همین دلیل، پزشکان هنوز نمی دانند که چگونه پیشرفت می کند یا بهترین روش برای درمان آن کدام است. قبل از اینکه بفهمیم آیا آزمایش PSA می تواند به تشخیص سرطان پروستات سلول بزرگ کمک کند، تحقیقات بیشتری لازم است. اگر سرطان پروستات سلول بزرگ داشته باشید احتمالاً به شما هورمون درمانی داده نمی شود، اما ممکن است چندین گزینه درمانی از جمله جراحی و شیمی درمانی به شما پیشنهاد شود.
مانند سرطان شایع پروستات، برخی از سرطان های نادر پروستات می توانند از سلول های اپیتلیال غده در پوشش پروستات ایجاد شوند. سرطان مجرای پروستات، سرطان مخاط پروستات و سرطان پروستات سلول حلقه ای از جمله سرطان های غده هستند.
ممکن است نام این سرطان را با عنوان آدنوکارسینومای داکتال نیز بشنوید. اگرچه سلول های اپیتلیال غده ای PSA تولید می کنند، اما مردان مبتلا به سرطان مجرای پروستات اغلب دارای سطح PSA طبیعی هستند. بنابراین زمانی تشخیص داده می شود که سرطان در مجرای پروستات گسترش یافته باشد. سرطان مجرای پروستات معمولاً نزدیک مجرای ادرار، لوله ای که از طریق آن ادرار می کنید ایجاد می شود. به همین دلیل می تواند مجرای ادرار را باریک کند که باعث خونریزی در ادرار می شود.
این بدان معناست که سرطان مجرای پروستات اغلب هنگامی تشخیص داده می شود که مردان برای درمان مشکلات ادراری خود، جراحی به نام برداشتن مجاری ادرار از پروستات (TURP) انجام دهند، زیرا بافت برداشته شده در حین جراحی در زیر میکروسکوپ بررسی می شود. سرطان مجرای پروستات، معمولاً تهاجمی تر از نوع رایج سرطان پروستات است. گزینه های درمانی احتمالی شامل جراحی، هورمون درمانی، رادیوتراپی و شیمی درمانی می باشد که بسته به اینکه سرطان رشد کرده و به سایر قسمت های بدن گسترش یافته باشد یکی از این درمان ها مورد استفاده قرا می گیرد.
این نوع سرطان پروستات بسیار نادر است. همانند سرطان پروستات معمولی، سرطان مخاط پروستات نیز می تواند باعث افزایش سطح PSA در خون شود. مانند دیگر سرطان های نادر، تحقیقات زیادی در مورد سرطان مخاط پروستات وجود ندارد. مطالعات اولیه نشان می دهد که این بیماری تهاجمی است و به درمان های سرطان شایع پروستات پاسخ نمی دهد. اما تحقیقات اخیر نشان می دهد که ممکن است آنقدر ها که تصور می شد تهاجمی نباشد. مانند سرطان شایع پروستات، درمان سرطان پروستات مخاطی نیز به گسترش یا عدم گسترش سرطان به پروستات بستگی خواهد داشت. درمان ها می توانند شامل جراحی و رادیوتراپی باشند.
سرطان سلول حلقه ای اغلب از مثانه یا معده شروع می شود و سپس به پروستات گسترش می یابد. یک سرطان سلول حلقه ای که از معده شروع شده، سرطان معده است، حتی اگر به پروستات هم سرایت کرده باشد. تعداد کمی از سرطان های سلول حلقه ای در بدن از پروستات شروع می شوند. این سرطان ها بسیار نادر هستند و ما اطلاعات زیادی در مورد آنها نداریم. مانند سرطان شایع پروستات، سرطان سلول حلقه ای پروستات می تواند سطح بالایی از PSA تولید کند. این بدان معنی است که برای کمک به تشخیص سرطان پروستات سلول حلقه ای می توان از آزمایش PSA استفاده کرد. اما برای تأیید اینکه سرطان سلول حلقه ای است، نمونه برداری لازم است. سرطان سلول حلقه ای می تواند بسیار تهاجمی باشد. ممکن است برای درمان سرطان به شما جراحی، پرتودرمانی، هورمون درمانی یا ترکیبی از این موارد پیشنهاد شود. درمان شما به میزان رشد سرطان و شیوع آن به سایر قسمت های بدن بستگی دارد.
سرطان پروستات سلول پایه بسیار نادر است. سلول های پایه PSA تولید نمی کنند و اکثر مردان مبتلا به سرطان پروستات سلول پایه، دارای سطح طبیعی PSA در خون هستند. این بدان معنی است که آزمایش PSA احتمالاً به تشخیص سرطان پروستات سلول پایه کمک نمی کند. سرطان سلول پایه می تواند آنقدر بزرگ شود که باعث تنگ شدن مجرای ادرار شود. این امر می تواند در ادرار کردن شما مشکل ایجاد کند و ادرار شما را خونی کند.
بنابراین سرطان پروستات سلول پایه اغلب زمانی تشخیص داده می شود که مردان برای درمان مشکلات ادراری خود جراحی برداشتن مجاری ادرار از پروستات (TURP) انجام دهند. زیرا بافت برداشته شده در حین جراحی در زیر میکروسکوپ بررسی می شود و در آن موقع، سرطان تشخیص داده می شود. برای درمان سرطان پروستات سلول پایه ممکن است به شما جراحی، شیمی درمانی یا رادیوتراپی پیشنهاد شود. گزینه های درمانی شما به میزان رشد سرطان و گسترش آن به سایر قسمت های بدن بستگی دارد.
این سرطان از سلول های مجرای ادرار شروع می شود. سرطان سلول انتقالی می تواند از مثانه شروع شده و به پروستات گسترش یابد و به ندرت در خود پروستات شروع می شود. مطالعات روی مردان مبتلا به سرطان پروستات سلول انتقالی نشان می دهد که سطح PSA می تواند کم یا زیاد باشد. قبل از اینکه بدانیم آیا آزمایش های PSA می تواند به تشخیص سرطان پروستات سلول انتقالی کمک کند، تحقیقات بیشتری لازم است. مردان مبتلا به این سرطان اغلب در ادرار کردن مشکل دارند و در ادرار خود خون پیدا می کنند.
این به این دلیل است که سرطان در اطراف مجرای ادرار رشد می کند و باعث باریک شدن آن می شود. این بدان معناست که سرطان سلول انتقالی اغلب زمانی تشخیص داده می شود که مردان برای درمان مشکلات ادراری خود جراحی برداشتن لوله مجرا انجام دهند. اگر سرطان از پروستات شروع شده و به خارج از پروستات گسترش نیافته باشد، در این صورت ممکن است به شما جراحی و رادیوتراپی پیشنهاد شود. اگر سرطان به مناطق خارج از پروستات یا مناطق دورتر از آن گسترش یافته باشد، شیمی درمانی و یا رادیوتراپی می تواند پیشنهاد شود.
https://www.cancer.gov/types/prostate/understanding-prostate-changes
سارکوم سرطان نادری است که می تواند در هر نقطه از بدن از جمله پروستات ایجاد شود. برخلاف سرطان شایع پروستات، سارکوم ها از سلول های پروستات (سلول های اپیتلیال غده ای) ایجاد نمی شوند. بلکه آن ها از سلول های عضلانی صاف در پروستات ایجاد می شوند که سلول های مزانشیمی نامیده می شوند. انواع مختلفی از سارکوم پروستات وجود دارد. برخی از سارکوم های پروستات می توانند تهاجمی باشند اما برخی دیگر این گونه نیستند.
این نوع، رایج ترین نوع سارکوم پروستات در بزرگسالان است. لیومیوسارکوم بیشتر در مردان 40 ساله یا بیشتر دیده می شود. اما گاهی اوقات در کودکان و مردان جوان نیز دیده می شود و می تواند تهاجمی باشد. در بیشتر موارد، مردان مبتلا به لیومیوسارکوم سطح PSA طبیعی در خون دارند. این بدان معنی است که آزمایش PSA ممکن است به تشخیص لیومیوسارکوم کمک نکند. لیومیوسارکوم می تواند آنقدر بزرگ شود که باعث تنگ شدن مجرای ادرار شود. این می تواند باعث مشکل در ادرار و خون ریزی در ادرار شود. این سرطان، بیشتر افراد تهاجمی است و می توانند به سایر قسمت های بدن نیز سرایت کنند. به همین دلیل، اغلب از جراحی برای درمان آن استفاده می شود. اما ممکن است بسته به میزان رشد سرطان و گسترش سرطان به سایر قسمت های بدن، دیگر روش های درمانی نیز به شما پیشنهاد شود.
رابدومیوسارکوم نوع دیگری از سارکوم نادر پروستات است. این نوع، بیشتر در کودکان وجود دارد اما در مردان بزرگسال نیز یافت می شود. همانند لیومیوسارکوم، پسران و مردان مبتلا به رابدمیوسارکوم معمولاً دارای سطح طبیعی PSA در خون هستند، بنابراین برای تشخیص رابدمیوسارکوم به بیوپسی و اسکن نیاز است. مردان یا کودکان مبتلا به این سرطان در ادرار کردن اغلب دچار مشکل می شوند زیرا سرطان می تواند باعث باریک شدن مجرای ادرار شود. بیشتر رابدمیوسارکوم ها بسیار تهاجمی هستند و می توانند به سایر قسمت های بدن نیز سرایت کنند. این سرطان بسته به شیوع یا عدم انتشار، توسط جراحی، شیمی درمانی، رادیوتراپی یا ترکیبی از روش های درمانی قابل درمان هستند.
انواع سرطان در کودکان، اغلب با انواع سرطان در بزرگسالان متفاوت است. همچنین، معمولاً علت وقوع سرطان در کودکان، بر خلاف بزرگسالان، ارتباطی با سبک زندگی و عوامل محیطی ندارد.
https://www.cancer.dk/kraeft-i-oejet/retinoblastom/aarsager-og-symptomer-paa-retinoblastom/
سرطان علت اصلی مرگ و میر کودکان و نوجوانان در سراسر جهان است. در کشورهای ثروتمند و پیشرفته، بیش از 80 درصد کودکان مبتلا به سرطان بهبود می یابند، اما در برخی کشورهای کم درآمد تنها 20 درصد کودکان سرطانی درمان می شوند.
دلایل پایین آمدن میزان بقا در کشورهای عقب افتاده شامل عدم توانایی در تشخیص دقیق، درمان غیر قابل دسترس، ترک درمان، مرگ ناشی از عوارض جانبی و عود بیش از حد سرطان است که بخشی از آن به دلیل عدم دسترسی به داروهای اساسی و فناوری هایی است که هر یک از آنها را تحت تأثیر قرار می دهد. در ادامه خواهید خواند:
علل ابتلای کودکان به سرطان
انواع سرطان در کودکان
علائم سرطان در کودکان
چگونگی مواجهه با سرطان در کودکان
سرطان در هر سنی در افراد رخ می دهد و می تواند هر قسمتی از بدن را تحت تأثیر قرار دهد. سرطان با تغییرات ژنتیکی یک سلول آغاز می شود و سپس از کنترل خارج می شود. در بسیاری از سرطان ها با توده یا تومور مواجه می شویم. در صورت عدم درمان، سرطان گسترش یافته و به دیگر بخش های بدن حمله کرده و منجر به مرگ می شود.
برخلاف سرطان در بزرگسالان، اکثریت قریب به اتفاق سرطان های کودکان علت مشخصی ندارد. مطالعات زیادی در راستای شناسایی علل سرطان در دوران کودکی انجام شده است، اما تعداد بسیار کمی از سرطان ها در کودکی به دلیل عوامل محیطی یا سبک زندگی ایجاد می شود.
برخی از عفونت های مزمن از عوامل خطر ابتلا به سرطان در دوران کودکی می باشند و اغلب در کشورهای کم درآمد این اتفاق می افتد. به عنوان مثال، اچ آی وی، ویروس اپشتین-بار و مالاریا خطر برخی سرطان های دوران کودکی را افزایش می دهند. سایر عفونت ها در کودکی ممکن است ریسک ابتلا به سرطان در بزرگسالی را افزایش دهند، بنابراین واکسیناسیون و پیگیری روش های دیگر از جمله تشخیص به موقع یا غربالگری برای کاهش عفونت های مزمن منجر به سرطان، چه در کودکی و چه در بزرگسالی بسیار مهم است.
اطلاعات فعلی حاکی از این است که تقریباً 10 درصد کودکان مبتلا به سرطان به دلیل عوامل ژنتیکی استعداد دارند. برای شناسایی عوامل موثر بر رشد سرطان در کودکان، تحقیقات زیادی در حال انجام است.
انواع سرطان هایی که بیشتر در کودکان اتفاق می افتد با مواردی که در بزرگسالان مشاهده می شود، متفاوت است. شایع ترین سرطان های کودکان عبارتند از:
سرطان خون
تومورهای مغز و نخاع
نوروبلاستوما
تومور ویلمز
لنفوم (هوچکین و غیرهوچکین)
رابدومیوسارکوم
رتینوبلاستوما
سرطان استخوان (استنوسارکوم و سارکوم یوئینگ)
انواع دیگر سرطان ها در کودکان نادر است، اما گاهی اتفاق می افتد. در موارد بسیار نادر، کودکان حتی ممکن است به سرطان هایی مبتلا شوند که شیوع آن در بزرگسالان بسیار بیشتر اتفاق می افتد.
کودکان مبتلا به سرطان ممکن است علائم یا نشانه های متفاوتی داشته باشند که بسیاری از آنها مشابه بیماری های شایع کودکان می باشد. علاوه بر این، گاهی اوقات کودکان مبتلا به سرطان هیچ یک از این تغییرات را نشان نمی دهند یا ممکن است علت یک نشانه، هر چیزی غیر از سرطان باشد. به هر حال، تشخیص سرطان در کودکان بسیار دشوار است.
برخی از علائم سرطان در کودکان عبارت است از:
کاهش وزن بدون دلیل و مداوم
سردرد همراه با استفراغ صبح زود
افزایش تورم یا درد مداوم در استخوان ها، مفاصل، کمر یا پاها
وجود توده به خصوص در شکم، گردن، قفسه سینه، لگن یا زیر بغل
ایحاد کبودی، خونریزی یا بثورات بیش از حد
عفونت های مداوم
رنگ مایل به سفید در پست مردمک چشم
تهوع مداوم یا استفراغ بدون تهوع
خستگی مداوم یا رنگ پریدگی محسوس
تغییرات چشم یا بینایی که به طور ناگهانی رخ دهد و ادامه یابد
تب های مکرر یا مداوم با علت ناشناخته
از آنجا که به طور کلی جلوگیری از سرطان در کودکان امکان پذیر نیست، موثرترین راهکار برای کاهش سرطان در کودکان، تمرکز بر تشخیص سریع و به دنبال آن درمان موثر است.
در صورت شناسایی زودهنگام، سرطان به احتمال زیاد به درمان موثر پاسخ خواهد داد و منجر به بالارفتن احتمال زنده ماندن، رنج کمتر و درمان کم هزینه تر می شود. با تشخیص زود هنگام سرطان در کودکان می توان پیشرفت های چشمگیری در کودکان مبتلا به سرطان ایجاد کرد. تشخیص صحیح برای درمان کودکان مبتلا به سرطان ضروری است، زیرا هر سرطان به رژیم درمانی خاصی نیاز دارد که شامل جراحی، رادیوتراپی و شیمی درمانی می باشد.
تشخیص زود هنگام سرطان از سه مولفه تشکیل شده است:
آگاهی خانواده ها و دسترسی به مراقبت ها
ارزیابی بالینی، تشخیص و مرحله بندی (تعیین میزان شیوع سرطان)
تشخیص زودرس می تواند احتمال درمان بسیاری از سرطان ها را بالا ببرد. سرطان در دوران کودکی با طیف وسیعی از علائم هشدار دهنده همراه است که می تواند توسط خانواده ها به واسطه آموزش های اولیه، تشخیص داده شود.
غربالگری به طور کلی برای سرطان های دوران کودکی موثر نیست. برخی از سرطان های چشم در کودکان می تواند ناشی از جهشی باشد که به ارث می رسد. بنابراین، اگر این جهش در خانواده کودک مبتلا به رتینوبلاستوما شناسایی شود، می توان مشاوره ژنتیک ارائه داد و خواهران و برادران کودک بایستی تحت معاینات منظم باشند.
تشخیص صحیح برای درمان سرطان کودکان مبتلا به سرطان امری ضروری است، زیرا هر سرطان به یک رژیم درمانی خاص نیاز دارد که ممکن است شامل جراحی، رادیوتراپی و شیمی درمانی باشد. دسترسی به تشخیص موثر، داروهای ضروری، آسیب شناسی، فرآورده های خونی، پرتودرمانی، مراقبت های روانی و ... در سراسر جهان متغیر و نابرابر است.
با این حال، درمان بیش از 80 درصد کودکان مبتلا به سرطان، در اغلب موارد با داروهای عمومی ارزان قیمت که در لیست داروهای ضروری WHO ذکر شده است، امکان پذیر است. کودکانی که درمان را کامل می کنند، نیاز به مراقبت مداوم برای کنترل عود سرطان و کنترل هر گونه مسمومیت مرتبط با درمان دارند.
مراقبت تسکینی علائم ناشی از سرطان را تسکین می دهد و کیفیت زندگی بیماران و خانواده های آنها را بهبود می بخشد. همه کودکان مبتلا به سرطان قابل درمان نیستند، اما تسکین درد و رنج برای همه امکان پذیر است. مراقبت های تسکینی کودکان باید به طور مناسب به عنوان یک مولفه اصلی مراقبت های جامع از زمان تشخیص بیماری در نظر گرفته شود و در طول درمان نیز ادامه داشته باشد.
با توجه به اینکه سرطان در هر سنی ممکن است رخ دهد، احتمال ابتلا به سرطان در کودکان نیز زیاد می باشد. تنها چیزی که می تواند کودکان سرطانی را نجات دهد، تشخیص به موقع سرطان و پیگیری راههای درمان است. اما متاسفانه در برخی از کشورهای کم درآمد و جهان سوم امکانات کافی جهت تشخیص به موقع سرطان و درمان کودکان سرطانی نیست و این خود عاملی است که منجر به آمار بالای مرگ و میر در کودکان می شود.
https://ga.approby.com/ceard-ata-i-gceist-le-do-gharracht-anala/
در طول سال ها، بحث های زیادی در مورد اهمیت خودارزیابی پستان در تشخیص سرطان پستان و افزایش احتمال بقا وجود داشته است. به عنوان مثال، مطالعه ای در سال 2008 در حدود 400000 زن در روسیه و چین گزارش داد که خودآزمایی پستان تأثیر قابل توجهی بر رهایی از سرطان پستان ندارد و حتی ممکن است با نمونه برداری های غیرضروری (برداشتن و بررسی بافت مشکوک) به پستان آسیب برساند.
با این وجود، همچنان بسیاری از پزشکان بر این باورند که خودآزمایی پستان ابزاری مفید و مهم در غربالگری است، خصوصاً وقتی در ترکیب با معاینات منظم توسط پزشک، ماموگرافی و در برخی موارد سونوگرافی و یا MRI انجام شود.
هر یک از ابزارهای غربالگری به روشی متفاوت عمل می کنند و نقاط قوت و ضعفی دارند، اما می توانند در راستای تشخیص و درمان سرطان سینه بسیار موثر واقع خواهند شد. خودآزمایی پستان ابزاری مناسب و بدون هزینه است که می توانید به طور منظم و در هر سنی از آن استفاده کنید. توصیه ما به شما این است که به عنوان بخشی از استراتژی کلی غربالگری سرطان سینه، خودآزمایی پستان را به طور مرتب انجام دهند.
با نگاه کردن به سینه های خود در آینه شروع کنید. به این صورت که شانه ها را صاف نگهداشته و بازوها را روی باسن قرار دهید.
به چه چیزهایی باید توجه کنید:
پستان ها اندازه، شکل و رنگ معمول خود را داشته باشند.
هیچ گونه تورمی در ظاهر پستان ها وجود نداشته باشد.
اگر هر یک از تغییرات زیر را مشاهده کردید، آنها را به اطلاع پزشک خود برسانید:
گودی، جمع شدن یا برآمدگی پوست
تغییر وضعیت نوک پستان یا نوک سینه معکوس (کشیده شدن نوک پستان به داخل)
قرمزی، درد، بثورات یا تورم
اکنون بازوهای خود را بالا آورده و به دنبال همان تغییرات مرحله قبل باشید.
در حالی که به آینه نگاه می کنید، به دنبال نشانه هایی از مایعات خارج شده از یک یا هر دو پستان باشید. (این مایع می تواند آبکی، شیری یا زرد باشد)
در مرحله بعد، در حالی که دراز کشیده اید، سینه های خود را لمس کنید. از دست راستتان برای سینه سمت چپ و از دست چپتان برای لمس سینه سمت راست خود استفاده نمایید. انگشتانتان را صاف و کنار هم نگه دارید. از یک حرکت دورانی استفاده کنید.
کل پستان را از بالا به پایین، از سمتی به سمت دیگر، از استخوان ترقوه تا بالای شکم و از زیر بغل تا روی صورت خود پوشش دهید. الگویی را دنبال کنید که مطمئن شوید کل پستان را پوشش داده اید. می توانید از نوک پستان شروع کنید، در دایره های بزرگ و بزرگ تر حرکت کنید تا به لبه بیرونی پستان برسید. همچنین، می توانید انگشتان خود را به صورت عمودی و به صورت ردیفی به سمت بالا و پایین حرکت دهید، انگار که در حال چمن زدن هستید. به نظر می رسد این روش بالا و پایین برای اکثر خانم ها بهترین نتیجه را دارد.
مطمئن شوید که تمام بافت های پستان خود را لمس کرده اید. برای پوست و بافت زیر آن از فشار سبک استفاده نمایید. از فشار متوسط برای بافت وسط پستان استفاده کنید و از فشار محکم برای بافت عمیق پشت پستان استفاده نمایید.
https://ku.medicinebiweekly.com/10851140-how-to-independently-examine-the-mammary-glands
سرانجام، سینه های خود را در حالت ایستاده یا نشسته لمس کنید. بسیاری از خانم ها متوجه می شوند که ساده ترین راه برای لمس سینه، زمانی است که پوست آنها خیس و لغزنده است. بنابراین، تمایل دارند این مرحله را زیر دوش انجام دهند. با استفاده از همان حرکات دست که در 4 مرحله شرح داده شد، تمام پستان خود را پوشش دهید.
در صورت پیدا کردن توده وحشت نکنید. اغلب خانم ها دارای توده در پستان خود هستند و به نظر می رسد بیشتر توده های پستان خوش خیم و غیر سرطانی هستند. اغلب علت این توده های غیر سرطانی پستان، تغییرات طبیعی هورمونی، بیماری خوش خیم پستان یا یک آسیب است.
اگر متوجه یک توده یا تغییر در پستان شدید، نگران نباشید و با پزشک تماس بگیرید. برای تغییراتی که بیش از یک چرخه قاعدگی کامل طول می کشند یا به نوعی بزرگ تر و برجسته تر می شوند، صادق است. اگر پریود هستید، ممکن است بخواهید صبر کنید تا ببینید آیا توده یا دیگر تغییرات پستان به خودی خود قبل از تماس با پزشک، از بین می روند. بهترین کسی که می توانید به او مراجعه کنید، پزشکی است شما را بشناسد و قبلاً معاینه پستان شما را انجام داده باشد.
بدانید چه انتظاری دارید. در ملاقات برای ارزیابی توده پستان، پزشک سابقه وضعیت سلامتی شما را جویا شده و معاینه فیزیکی پستان را انجام می دهد و به احتمال زیاد، آزمایش های تصویربرداری از پستان را تجویز می نماید. سونوگرافی اولین یا تنها آزمایش تصویربرداری است که برای ارزیابی توده در خانم های زیر 30 سال یا باردار و یا شیرده تجویز می شود. سونوگرافی و ماموگرافی معمولاً برای ارزیابی توده در خانم هایی که بالای 30 سال دارند و باردار یا شیرده نیستند، توصیه می شود. در صورت نیاز به آزمایش های بیشتر، پزشک ممکن است تصویربرداری اضافی با MRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی)، MBI (تصویربرداری مولکولی پستان) و یا نمونه برداری را توصیه کند. همچنین، ممکن است شما را برای ارزیابی بیشتر به متخصص پستان ارجاع دهد.
حتماً جواب بگیرید. مهم است که پزشک در مورد علت ایجاد توده یا سایر تغییرات پستات توضیحاتی ارائه دهد و در صورت لزوم برنامه ای برای نظارت بر آن یا درمان آن ارائه دهد. اگر از اولین مشاوره ای که گرفتید راضی نیستید، حتماً با پزشک دیگری صحبت کنید.
خودآزمایی پستان را به صورت روتین انجام دهید. هر چه سینه های خود را بیشتر معاینه کنید، اطلاعات بیشتری در مورد آنها کسب خواهید کرد و تشخیص اینکه آیا چیزی تغییر کرده است یا نه، راحت تر خواهد بود. سعی کنید ماهانه یک بار خودآزمایی پستان را انجام دهید تا با شکل ظاهری و لمس آن با دست آشنا شوید. چند روز پس از پایان پریود که پستان شما متورم و حساس است، خودآزمایی را انجام دهید. اگر پریود نمی شوید، روز مشخصی مانند اولین یا آخرین روز ماه را انتخاب کنید تا همیشه به خاطر داشته باشید.
نواحی اطراف سینه خود را بشناسید. ناحیه فوقانی، خارجی، نزدیک به زیر بغل، برجستگی هایی دارد. نیمه پایین سینه مانند یک ساحل شنی یا سنگریزه ای حس می شود. قسمت زیر نوک پستان مانند مجموعه ای از دانه های بزرگ احساس می شود.
نتایج خودآزمایی پستان را یادداشت کنید. با یادداشت کردن توده یا توده هایی که حین خودآزمایی حس می کنید، نقشه ای کوچک از پستانتان ثبت نمایید. به خصوص در ابتدا این کار به شما کمک می کند تا آنچه را برای پستانتان طبیعی است، به خاطر بسپارید. ممکن است برخی توده ها در زمان های خاصی از ماه ظاهر شوند، اما بعد از آن ناپدید شوند، زیرا بدن با چرخه قاعدگی تغییر می کند.
خودآزمایی پستان یکی از راههای ساده غربالگری سینه است که می توانید در خانه و به راحتی انجام دهید. با انجام خودآزمایی سینه به طور منظم نه تنها شناخت بیشتری از این عضو بدن خود به دست می آورید، بلکه در صورت وجود هر گونه توده هر چه سریع تر می توانید آن را تشخیص داده و با مراجعه به پزشک و انجام غربالگری های بعدی و تشخیص زودرس سرطان سینه، در راستای درمان آن هر چه سریع تر اقدام نمایید.