قبل از پرداختن به درمان قطعی سرطان معده و بررسی روش های درمانی مختلف، ابتدا بهتر است کمی با خود اندام معده، و سرطان معده آشنایی داشته باشید.
همانطور که می دانید، معده یک عضو J شکل در داخل بدن است که در قسمت بالایی شکم قرار گرفته است. معده عضو گوارشگر بدن است که مواد غذایی موجود در غذاها(مانند ویتامین ها، مواد معدنی، کربوهیدرات ها، چربی ها، پروتئین ها و آب) را جذب می کند، و مواد باقی مانده و اضافی را از بدن بیرون می ریزد. بعد از فرآیند جذب مواد مفید در غذا، و خروج بخش های اضافه، غذایی که تقریبا هضم شده، برای جذب کامل ابتدا وارد روده کوچک، و سپس وارد روده بزرگ می شود.
دیواره معده از 5 لایه تشکیل شده است. دیواره های معده را به ترتیب با نام های : موکاسا، ساب-موکاسا، عضله، ساب-سروسا(بافت ارتباطی) و سروسا می شناسند. سرطان معده اغلب در لایه موکاسا آغاز شده و کمکم رشد می کند تا به لایه های بیرونی تر هم سرایت کند.
هر عاملی که شانس و ریسک ابتلا به یک بیماری را بالا ببرد، به آن عامل خطرزا می گویند. هنوز علت مشخص و صد در صدی برای ابتلا به سرطان های مختلف، از جمله سرطان معده کشف نشده است. اما پزشکان توانسته اند عواملی را که شانس ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند پیدا کند. داشتن عوامل خطرزا به معنی آن نیست که فرد حتما به سرطان معده مبتلا خواهد شد، بلکه فقط ریسک ابتلا را بالاتر می برد. در مورد این عوامل خطرزا حتما با پزشک متخصص خود مشورت نمایید.
عواملی که ریسک ابتلا به سرطان معده را بالا می برند عبارتند از:
داشتن هرکدام از بیماری های زمینه ای زیر:
o عفونت هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) معده
o گاستریت مزمن (التهاب معده)
o کم خونی شدید
o متاپلازی روده (وضعیتی که در آن پوشش طبیعی معده با سلول های پوشاننده روده جایگزین می شود)
o پولیپ معده
o عفونت ویروس اپستین بار
o سندرم های خانوادگی (از جمله پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی)
عوامل ابتلا به سرطان معده
داشتن رژیمی پر از نمک، غذاهای دودی و کم بودن میوه و سبزیجات در رژیم غذایی
خوردن غذاهایی که به خوبی طبخ نشده اند یا به به شکل درستی از آنها نگهداری نشده است
بالا بودن سن
مرد بودن (جنسیت)
سیگار کشیدن
داشتن سابقه خانوادگی (پدر، مادر یا برادر و خواهر) از سرطان معده (عامل ژنتیکی سرطان)
علائم و نشانه هایی که در زیر به آنها اشاره می کنیم ممکن است ناشی از سرطان معده یا بیماری های دیگر باشند. اما به هر صورت بهتر است در صورت مشاهده آنها سریعا به پزشک متخصص مراجعه کرده و نشانه های وجود سرطان معده را بررسی کنید.
در مراحل ابتدایی ابتلا به سرطان معده، معمولا علائم زیر مشاهده می شوند:
سوءهاضمه یا معده درد
احساس ورم معده بعد از غذا خوردن
حالت تهوع با درجه متوسط
بی اشتهایی
سوزش قلب
در مراحل پیشرفته تر سرطان معده ممکن است شاهد علائم زیر باشید:
مشاهده خون در مدفوع
استفراغ
کاهش وزن، بدون دلیل مشخص
شکم و معده درد
یرقان ( زرد شدن چشم و پوست)
آسیت (جمع شدن مایعات در شکم)
بلع دشوار
چنانچه هرکدام از این علائم مورد اشاره را مشاهده کردید بهتر است سریعا برای بررسی های بیشتر و دقیقتر با پزشک خود مشورت کنید.
علائم سرطان معده
درمان سرطان معده
درمان قطعی سرطان معده، مانند سرطان های دیگر زمانی با بالاترین درصد ممکنالوصول است، که سرطان معده در مراحل ابتدایی تر باشد. هرچقدر دیرتر سرطان معده را شناسایی کنید، شانس درمان هم پایین تر می آید. به صورت کلی هفت روش استاندارد برای درمان سرطان معده وجود دارند که عبارتند از:
جراحی سرطان برداشتن آندوسکوپی مخاط
شیمی درمانی
پرتو درمانی
ترکیب شیمی درمانی و پرتو درمانی (شیمی-پرتو درمانی)
درمان هدفمند
ایمونوتراپی
در بین این روش های مختلف، شانس اینکه جراحی بتواند درمان قطعی سرطان معده باشد بالاتر است. مخصوصا اگر در مراحل ابتدایی سرطان، یعنی زمانی که سلول های سرطانی هنوز آنقدرها رشد و سرایت پیدا نکرده اند، انجام پذیرد.
در ادامه بیشتر در مورد هریک از این روش های درمانی توضیحاتی ارائه می کنیم. با ما همراه باشید.
پیش از پرداختن به خود روش های درمانی، لازم است بدانید که انتخاب پزشک و مرکز تخصصی مناسب برای دریافت بهترین درمان تأثیر بسیار زیادی دارد. چنانچه بهترین روش درمانی را زیر دست پزشک غیر متخصص انجام دهید، هیچ نتیجه ای از آن نخواهید گرفت. پس لازم است که حتما در انتخاب مرکز درمانی باکیفیت و قابل اطمینان دقت کافی داشته باشید.
گروه پزشکان بهآیند، جمعی از متخصصین فارغالتخصیل از دانشگاه علوم پزشکی تهران، با سوابق درخشان هستد که با هدف درمان و پیشگیری از سرطان دور هم جمع شده اند. مزیت بهآیند نسبت به مراکز دیگر در این است که با مراجعه به آن شما تنها به یک فرد متخصص مراجعه نمی کنید، بلکه یک تیم پزشکی مجرب که در زمینه مختلف حوزه سرطان، از تصویربرداری و آزمایش ژنتیک گرفته تا جراحی، شیمی درمانی، پرتو درمانی و غیره، همگی پرونده شما را مورد بررسی قرار می دهند و بهترین و مفید ترین راهکار ممکن را برای رفع مشکل شما انتخاب می کنند، تا بهترین و باکیفیت درمان ممکن را در اختیار شما قرار دهند.
برای آشنایی بیشتر با گروه پزشکان بهآیند بهتر است به این صفحه مراجعه نمایید.
بهترین مرکز درمان سرطان در تهران
در ادامه به بررسی هفت روش درمانی سرطان معده خواهیم پرداخت.
همانطور که گفتیم جراحی شاید درمان قطعی سرطان معده برای شما باشد. چراکه رایجترین روش برای درمان سرطان معده است. انواع جراحی سرطان معده به صورت زیر هستند:
عمل معده جزئی : طی جراحی گاسترکتومی جزئی بخشی از بافت معده که سرطانی شده است، در کنار غده های لنفاوی نزدیک محل و بخشی از بافت در ظاهر سالم اطراف تومور از معده برداشته می شود. همچنین ممکن است طی این عمل طحال بیمار هم برداشته شود. طحال اندامی است که لنفوسیت ها را میسازد، و آنها را در کنار گلوبول های قرمز خون ذخیره می کند. طحال خون را تصفیه می کند و سلول های کهنه خونی را از بین می برد. طحال در ناحیه شکم، و در کنار معده قرار گرفته است.
عمل معده کلی : گاسترکتومی کلی عملی است برای برداشتن کل معده، غده های لنفاوی نزدیک و بخشی از مری، روده کوچک و بافت های دیگر اطراف تومور مورد استفاده قرار می گرد. همچنین طحال هم ممکن است طی جراحی برداشته شود. از آنجایی که اندام مری به روده متصل است، فرد بعد از این جراحی همچنین می تواند به خوردن و بلع ادامه دهد.
چنانچه تومور سرطانی معده را مسدود کرده باشد، به طوری که نتوان با یک جراحی استاندارد توده را برداشت، در این شرایط از جراحی های درمانی زیر استفاده می شود:
قرار دادن استنت اندولومینال : این عمل جراحی شامل قرار دادن یک استنت (یک تیوب گسترش پذیر نازک) در داخل بدن، برای باز نگه داشتن مسیرهای ارتباطی، مانند شریان ها و مری می شود. در شرایطی که توده سرطانی مسیر ورودی یا خروجی معده را مسدود کرده باشد، جراح یک تیوب استنت را از مری به معده، یا از معده به روده کوچک متصل می کند، تا فرد بتواند به غذا خوردن نرمال خودش ادامه بدهد.
لیزر درمانی اندولومینال : عملی که در آن یک اندوسکوپ (یک تیوب نازک و سبک) به همراه لیزری که به آن متصل است داخل بدن کار گذاشته می شود. لیزر یک اشعه فوق العاده قدرتمند است که می تواند به عنوان چاقو مورد استفاده قرار بگیرد.
گاستروژونوستومی : عملی است برای برداشتن بخشی از معده که توده سرطانی راه آن را به روده کوچک مسدود کرده است. معده به ژژونوم (بخشی از روده کوچک) متصل است تا بتواند غذا و دارو را از آنجا به روده کوچک برساند.
برداشتن آندوسکوپی مخاط عملی است که سعی دارد بدون جراحی، و صرفا با استفاده آندوسکوپی توده های سرطانی در مراحل ابتدایی، یا توده های پیش-سرطانی شکل گرفته در خطوط هاضمه معده را حذف کند. آندوسکوپی، همانطور که احتمالا می دانید، یک لوله نازک تیوب مانند است که به نور و لنز مجهز است تا پزشک بتواند با قرار دادن آن از راه دهان از طریق مری، داخل معده را ببیند. سپس با تجهیزاتی که دارد، از طریق این لوله به معده دسترسی پیدا می کند و توده های اضافی و سرطانی شکل گرفته را برمی دارد.
در مراحل ابتدایی سرطان معده که هنوز نیاز مبرمی به جراحی نیست، این روش می تواند درمان قطعی سرطان معده باشد.
شیمی درمانی سرطان معده از داروهای مختلف برای توقف رشد سلول های سرطانی استفاده می کند. این روند یا طریق کشتن سلول های سرطانی صورت می گیرد، و یا از طریق توقف تقسیم سلولی آنها. زمانی که داروهای شیمی درمانی از طریق خوردن یا تزریق وریدی وارد بدن می شوند، می توانند از طریق جریان خون به سلول های سرطانی دسترسی پیدا کنند. به این روش، شیمی درمانی سیستماتک می گویند.
در شرایط دیگر می توان داروها را از طریق تزریق در مایع مغزی نخاعی، داخل خود عضو یا از طریق حفره ها وارد بدن کرد تا داروها مستقیما به ناحیه مورد نظر برسند. به این روش، شیمی درمانی ناحیه ای می گویند. انتخاب شکل شیمی درمانی به نوع سرطان معده و مرحله ای که در آن قرار دارد وابسته خواهد بود.
شیمی درمانی که برای درمان سرطان معده معمولا مورد استفاده قرار می گیرد، شیمی درمانی ناحیه ای، از نوع داخل صفاقی (IP) است. شیمی درمانی IP داروهای پادسرطانی را مستقیما وارد حفره صفاقی( فضایی که شامل اعضای شکم می شود) می کند.
شیمی درمانی داخل صفاقی هیپرترمیک (HIPEC) نیز درمانی است که موازی با جراحی مورد استفاده قرار می گیرد. به این صورت که بعد از جراحی و برداشتن سلول های سرطانی تا حد امکان، داروهای پادسرطانی را وارد ناحیه جراحی شده می کند.
پرتو درمانی روشی است که از اشعه های ایکس پرقدرت یا دیگر انواع پرتو های درمانی برای کشتن سلول های سرطانی یا توقف رشد آنها استفاده می کند. پرتودرمانی خارجی یا بیرونی از دستگاه مخصوصی که بیرون بدن قرار داده می شود بهره برده و پرتوهای مورد نظر را به ناحیه سرطانی شده بدن می تاباند.
پرتو درمانی همچنین می تواند بعد از جراحی هم مورد استفاده قرار بگیرد تا اثر جراحی را تثبیت کند و خاتمه دهنده درمان قطعی سرطان معده باشد.
این درمان ترکیبی که با نام شیمی-پرتو درمانی هم شناخته می شود، از اثرات شیمی درمانی در کنار پرتو درمانی استفاده می کند تا تأثیرات هردو آنها را افزایش دهد. شیمی-پرتو درمانی همچنین در شرایطی که چاره ای جز جراحی نباشد، بعد از جراحی انجام می شود تا عوارض و احتمالات بازگشت سرطان را کاهش دهد. همچنین می تواند پیش از جراحی انجام شود تا اندزه تومور را برای راحت تر شدن جراحی کوچک کند.
درمان هدفمند، نوعی درمان است که از دارو و دیگر مواد استفاده می کند تا سلول های خاص سرطانی را شناسایی کرده و به آنها حمله کند. درمان های هدفمند معمولا آسیب کمتری نسبت به سایر روش های درمانی مانند شیمی درمانی و پرتو درمانی دارند. آنتی بادی های مونوکلونال و مهار کننده های مولتی کیناز انواعی از درمان های هدفمند هستند که معمولا برای سرطان معده مورد استفاده قرار می گیرند.
آنتی بادی یا پادتن های مونوکلونال پروتئین های سیستم دفاعی بدن هستند که در آزمایشگاه تولید می شوند تا برای درمان بیماری های متعددی، از جمله سرطان مورد استفاده قرار بگیرند. این آنتی بادی ها به عنوان یک روش درمانی سرطان می توانند به هدف مشخص شده روی سلول های سرطانی، یا دیگر سلول هایی که به رشد آنها کمک می کنند بچسبند، و مانع رشد بیشتر آنها شوند. آنتی بادی یا پادتن های مونوکلونال از طریق تزریق وارد بدن می شوند. ممکن هم هست به تنهایی مورد استفاده قرار بگیرند، یا همراه دارو، سموم کنترل شده یا مواد رادیواکتیو باشند تا مستقیما به سلول ها حمله کنند.
درمان قطعی سرطان معده
ایمنوتراپی که شاید کم خطرترین روش درمانی در بین بقیه راه های درمان قطعی سرطان معده باشد، از سیستم ایمنی بدن خود فرد برای مبارزه با سرطان استفاده می کند. موادی که از طریق بدن ساخته می شوند یا در آزمایشگاه تولید شده اند در این روش درمانی وارد بدن می شوند و برای تحریک، جهت دهی یا بازسازی سیستم طبیعی دفاعی بدن در برابر سرطان مورد استفاده قرار می گیرند. این نوع از درمان، در دسته درمان های بیولوژیکی سرطان جای می گیرد.
https://www.med.nagoya-u.ac.jp/surgery2/clinical/digestive/disease/stomach/about_treatment.php
سرطان معده (به انگلیسی: gastric cancer) از انواع سرطان دستگاه گوارشی و جزء سرطان های شایع است که نسبت رخ دادن آن در آقایان بیشتر ازخانم ها است. سن و رژیم غذایی و هم چنین سایر بیماری های معده می توانند بر بروز این بیماری تاثیر داشته باشند. معده دارای 5 لایه است که سرطان می تواند یکی از این لایه ها یا بیشتر را درگیر کند.
ریسک فاکتورهایی که این جا بیان می کنیم به این معنی نیست که در صورت وجود آن ها شما حتما مبتلا به سرطان معده می شود و همین طور نبود ریسک فاکتور در کسی به این معنی نیست که آن فرد به سرطان معده مبتلا نمی شود.
داشتن مشکلاتی از قبیل:
ابتلا به عفونت هلیکوباکترپیلوری (H.pylori)
برخی از انواع این عفونت بیشتر از سایر انواع آن فرد را مستعد کنسر می کنند
گاستریت یا عفونت معده مزمن
آنمی پرنیشس
نوعی کم خونی / کمبود فاکتور داخلی که برای جذب ویتامین B12 لازم است
گاستریک پولیپ
https://tesisenred.net/bitstream/handle/10803/4314/egs1de1.pdf?sequence=1&isAllowed=y
این علائمی که این جا مطرح می شود می تواند به دنبال دیگر اختلالات معده هم اتفاق بیفتد.
ناراحتی معده و سختی در هضم غذا
احساس نفخ بعد از خوردن غذا
کاهش اشتهای ناگهانی
حالت تهوع
سوزش سر دل
ممکن است در مراحل سرطان معده پیشرفته، شاهد علائم زیر نیز باشیم:
وجود خون در مدفوع
استفراغ
کاهش وزن بدون دلیل خاصی
درد شکم
زردی پوست و چشم ها
آسیت: جمع شدن مایع در داخل شکم
سختی در بلع مواد غذایی
در صورت داشتن هر کدام از علائم بالا بهتر است که به پزشک مراجعه کنید.
تشخیص سرطان معده
آزمایش خون
آزمایش تست تنفسی اوره
جهت تشخیص هلیکوباکترپیلوری که یکی از شایع ترین انواع این باکتری هاست
آندوسکوپی
برای مشاهده دقیق معده و ظاهر آن
روش سی تی اسکن
CT شکم و سونوگرافی شکم و کبد برای افراد مسنی که تحمل آندوسکوپی ندارند
و اینکه آیا صرفا درگیری سرطان در خود معده است یا به گره های لنفاوی و یا سایر ارگان ها هم سرایت کرده است؟
وقتی که سرطان معده زود هنگام و در مراحل اولیه تشخیص داده شود، شانس بهبودی نیز بالا می رود. ولی معمولا کنسر معده در مراحل بالاتر تشخیص داده می شود.
پس از تشخیص کنسر معده باید مرحله و stage آن مشخص شود؛ که شامل 5 مرحله است.
درمان سرطان معده
برای درمان سرطان معده، انتخاب های متنوعی وجود دارد که بسته به شرایط بیمار و همچنین مرحله تومور و گرفتاری سایر اعضاء، تعیین میشود.
درمان هایی که بیشتر مورد استفاده هستند، شامل:
جراحی (Surgery) که بیشتر از سایر درمان ها مورد توجه است
برداشت معده توسط اندوسکوپی (Endoscopic mucosal resection)
شیمی درمانی (Chemotherapy)
اشعه درمانی (Radiation therapy)
شیمی درمانی و اشعه درمانی (Chemoradiation)
درمان هدفمند (Targeted therapy)
ایمونوتراپی (Immunotherapy)
برخی دیگر از درمان ها هستند که هنوز در مرحله آزمایش و مطالعه هستند و به طور معمول انجام نمی شوند.
جراحی سرطان به طور معمول درمان ارجح در تمامی stage های کنسر معده است. عمل جراحی که برای کنسر معده انجام می شود (گاسترکتومی) نام دارد.
گاستروکتومی: یعنی برداشت کل یا بخشی از معده توسط جراحی
روش های گاسترکتومی
– گاستروکتومی پارشیال یا دیستال معده
گاسترکتومی پارشیال بسیار متداول است که در آن دیستال معده به علاوه انتروم معده که شامل سلول های ترشح کننده و بخشی از بدنه معده که دارای مقدار زیادی توده سلولی پاریتال است، برداشته می شود.
– گاسترکتومی ساب توتال همراه با آناستوموز بیلروت 1 یا 2
برداشتن قسمتی از معده که با سرطان گرفتار شده است. در این روش یک سوم تحتانی معده برداشته شده و به قسمت باقیمانده به دوازدهه یا ژژونوم وصل میشود. در صورت گرفتاری گره های لنفاوی به سرطان نیز ممکن است آن ها را بردارند. در صورت لزوم طحال هم برداشته می شود.
– توتال گاسترکتومی (گاستروکتومی کامل)
در این روش اقدام به برداشتن کل معده می کنند و حتی ممکن است قسمت هایی از مری و روده کوچک هم برداشته شود (به اضافه گره های لنفاوی). در این حالت به دلیل اتصال مری به روده کوچک همچنان بیمار می تواند تقریبا به صورت نرمال غذا بخورد. این عمل ممکن است برای درمان سرطان پیشرفته معده یا سندرم زولینگر-الیسون که با اقدامات محافظت کننده کنترل نمی شود، بکار رود.
– گاسترکتومی کامل یا ناقص معده همراه با آناستوموز های مختلف در بیماران سرطانی
– گاسترکتومی اسلیو جهت درمان چاقی مرضی (Morbid Obesity)
– بایپس معده در بیماران چاق
– واگوتومی با پیلوروپلاستی یا گاستروژژونوستومی در انسداد خروجی معده یا هیپراسیدیتی
پس از جراحی بیمار باید مقدار غذای کمتر در فواصل زمانی مختلف بخورد و همچنین ویتامین های که پزشک تجویز کند را مصرف کند. اگر تومور به اندازه ای باشد که معده را مسدود کرده باشد و به دلایلی قابل برداشتن نباشد، از روش های دیگری مانند:
استنت گذاری
اندولومینال استنت
گاستروژژنوستومی
استفاده می شود و با توجه به شرایط بیمار، رادیوتراپی و شیمی درمانی هم می تواند در ادامه به درمان بیمار اضافه شود.
سرطان معده (به انگلیسی: gastric cancer) از انواع سرطان دستگاه گوارشی و جزء سرطان های شایع است که نسبت رخ دادن آن در آقایان بیشتر ازخانم ها است. سن و رژیم غذایی و هم چنین سایر بیماری های معده می توانند بر بروز این بیماری تاثیر داشته باشند. معده دارای 5 لایه است که سرطان می تواند یکی از این لایه ها یا بیشتر را درگیر کند.
ریسک فاکتورهایی که این جا بیان می کنیم به این معنی نیست که در صورت وجود آن ها شما حتما مبتلا به سرطان معده می شود و همین طور نبود ریسک فاکتور در کسی به این معنی نیست که آن فرد به سرطان معده مبتلا نمی شود.
داشتن مشکلاتی از قبیل:
ابتلا به عفونت هلیکوباکترپیلوری (H.pylori)
برخی از انواع این عفونت بیشتر از سایر انواع آن فرد را مستعد کنسر می کنند
گاستریت یا عفونت معده مزمن
آنمی پرنیشس
نوعی کم خونی / کمبود فاکتور داخلی که برای جذب ویتامین B12 لازم است
گاستریک پولیپ
ویروس EBV
سابقه رادیوتراپی معده
سندرم های فامیلی مانند پولیپ های آدنوماتوز خانوادگی و سندرم لینچ
رژیم غذای پر نمک (نمک اندود) و دودی٬ همچنین مصرف ِ کم میوه و سبزیجات
مصرف سیگار
گروه خونی A
برخی مطالعات نشان دادند که این نوع گروه خونی در افراد مبتلا به کنسر معده بیشتر دیده شده است.
سن بالا و جنس مرد
سابقه سرطان معده در پدر / مادر / خواهر و یا برادر
این علائمی که این جا مطرح می شود می تواند به دنبال دیگر اختلالات معده هم اتفاق بیفتد.
ناراحتی معده و سختی در هضم غذا
احساس نفخ بعد از خوردن غذا
کاهش اشتهای ناگهانی
حالت تهوع
سوزش سر دل
ممکن است در مراحل سرطان معده پیشرفته، شاهد علائم زیر نیز باشیم:
وجود خون در مدفوع
استفراغ
کاهش وزن بدون دلیل خاصی
درد شکم
زردی پوست و چشم ها
در صورت داشتن هر کدام از علائم بالا بهتر است که به پزشک مراجعه کنید.
آزمایش خون
آزمایش تست تنفسی اوره
جهت تشخیص هلیکوباکترپیلوری که یکی از شایع ترین انواع این باکتری هاست
آندوسکوپی
برای مشاهده دقیق معده و ظاهر آن
روش سی تی اسکن
CT شکم و سونوگرافی شکم و کبد برای افراد مسنی که تحمل آندوسکوپی ندارند
عوامل موثر در بهبودی سرطان معده
۱- مرحله و stage سرطان معده
و اینکه آیا صرفا درگیری سرطان در خود معده است یا به گره های لنفاوی و یا سایر ارگان ها هم سرایت کرده است؟
۲- سلامت عمومی بیمار
وقتی که سرطان معده زود هنگام و در مراحل اولیه تشخیص داده شود، شانس بهبودی نیز بالا می رود. ولی معمولا کنسر معده در مراحل بالاتر تشخیص داده می شود.
پس از تشخیص کنسر معده باید مرحله و stage آن مشخص شود؛ که شامل 5 مرحله است.
برای درمان سرطان معده، انتخاب های متنوعی وجود دارد که بسته به شرایط بیمار و همچنین مرحله تومور و گرفتاری سایر اعضاء، تعیین میشود.
درمان هایی که بیشتر مورد استفاده هستند، شامل:
جراحی (Surgery) که بیشتر از سایر درمان ها مورد توجه است
برداشت معده توسط اندوسکوپی (Endoscopic mucosal resection)
شیمی درمانی (Chemotherapy)
اشعه درمانی (Radiation therapy)
شیمی درمانی و اشعه درمانی (Chemoradiation)
درمان هدفمند (Targeted therapy)
ایمونوتراپی (Immunotherapy)
برخی دیگر از درمان ها هستند که هنوز در مرحله آزمایش و مطالعه هستند و به طور معمول انجام نمی شوند.
درمان جراحی به طور معمول درمان ارجح در تمامی stage های کنسر معده است. عمل جراحی که برای کنسر معده انجام می شود (گاسترکتومی) نام دارد.
گاستروکتومی: یعنی برداشت کل یا بخشی از معده توسط جراحی
– گاستروکتومی پارشیال یا دیستال معده
گاسترکتومی پارشیال بسیار متداول است که در آن دیستال معده به علاوه انتروم معده که شامل سلول های ترشح کننده و بخشی از بدنه معده که دارای مقدار زیادی توده سلولی پاریتال است، برداشته می شود.
برداشتن قسمتی از معده که با سرطان گرفتار شده است. در این روش یک سوم تحتانی معده برداشته شده و به قسمت باقیمانده به دوازدهه یا ژژونوم وصل میشود. در صورت گرفتاری گره های لنفاوی به سرطان نیز ممکن است آن ها را بردارند. در صورت لزوم طحال هم برداشته می شود.
در این روش اقدام به برداشتن کل معده می کنند و حتی ممکن است قسمت هایی از مری و روده کوچک هم برداشته شود (به اضافه گره های لنفاوی). در این حالت به دلیل اتصال مری به روده کوچک همچنان بیمار می تواند تقریبا به صورت نرمال غذا بخورد. این عمل ممکن است برای درمان سرطان پیشرفته معده یا سندرم زولینگر-الیسون که با اقدامات محافظت کننده کنترل نمی شود، بکار رود.
– گاسترکتومی کامل یا ناقص معده همراه با آناستوموز های مختلف در بیماران سرطانی
– گاسترکتومی اسلیو جهت درمان چاقی مرضی (Morbid Obesity)
– بایپس معده در بیماران چاق
– واگوتومی با پیلوروپلاستی یا گاستروژژونوستومی در انسداد خروجی معده یا هیپراسیدیتی
پس از جراحی بیمار باید مقدار غذای کمتر در فواصل زمانی مختلف بخورد و همچنین ویتامین های که پزشک تجویز کند را مصرف کند. اگر تومور به اندازه ای باشد که معده را مسدود کرده باشد و به دلایلی قابل برداشتن نباشد، از روش های دیگری مانند:
استنت گذاری
اندولومینال استنت
گاستروژژنوستومی
استفاده می شود و با توجه به شرایط بیمار، رادیوتراپی و شیمی درمانی هم می تواند در ادامه به درمان بیمار اضافه شود.
بعد از جراحی سرطان مثانه چه اقداماتی باید انجام داد؟! چه عوارض و خطراتی برای جراحی سرطان مثانه وجود دارد؟ در این مقاله به شرح جراحی سرطان مثانه و میپردازیم.
جراحی سرطان مثانه یکی از روشهای درمانی است.
برداشت تومور مثانه از طریق مجرای ادراری
پزشک از طریق سیستوسکوپ (یک لوله بلند و باریک چراغدار) داخل مثانه را مشاهده کرده و نواحی درگیر را درحالیکه بیمار بیهوش است میتراشد.
درصورتیکه تومور سرطانی تنها در یک مکان قرار داشته باشد، حجم آن کوچک باشد و دیواره مثانه را مورد تهاجم قرار دهد، میتوان بخشی از دیواره مثانه را برداشت. همچنین برای بررسی گستره سرطان، گره های لنفاوی نزدیک برداشته میشود و مورد آزمایش قرار میگیرد. مزیت این نوع عمل جراحی سرطان مثانه در باقی ماندن مثانه افراد است اما مثل قبل، ظرفیت نگهداشتن ادرار را ندارد بنابراین بیمار دچار تکرر ادرار میشود. بعد از انجام این نوع جراحی سرطان مثانه ، احتمال عود سرطان در بخش دیگری از دیواره مثانه وجود دارد.
در این عمل جراحی سرطان مثانه ، حجم زیاد غده سرطانی و گستردگی آن، بیمار را ناگزیر به انجام عمل سیستکتومی رادیکال میکند. علاوه بر برداشتن کل مثانه و غدد لنفاوی مجاور آن، در زنان لوله های فالوپ و تخمدانها و در مردان نیز کیسه منی و پروستات برداشته میشود.
نحوه انجام عمل سیستکتومی برای جراحی سرطان مثانه
بعد از جراحی سرطان مثانه نیاز به یک هفته استراحت در بیمارستان است. در برخی از این عملها یک شکاف و در برخی موارد برشهای متعددی با وسیله های باریک و بلند ایجاد میشود. برای مشاهده لگن یک دوربین ویدیویی انتهای آن وجود دارد.
اگر عمل به خوبی انجام نشود، احتمال عود سرطان وجود دارد.
درصورت برداشتن کل مثانه، باید از طریق دیگری ادرار را تخلیه کرد. انواع جراحی ترمیمی عبارتند از:
مثانه جدید
انحراف بی اختیار
انحراف خوددار
قسمت جلویی واژن معمولا هنگام جراحی سرطان مثانه برداشته میشود و این مسئله میتواند باعث ناخوشایندی عمل جنسی در زنان شود. برای حل این مشکل میتوان عمل ترمیم واژن انجام داد. عمل سیستکتومی رادیکال روی ارگاسم خانمها اثرگذار است. درصورت آسیب دیدگی بسته های عصبی در هر دو طرف واژن، بهتر است با پزشک خود درمورد باقی ماندن یا نماندن عصبها در طول جراحی صحبت کنید.
به علت خارج کردن کیسه های منی و غده پروستات، اسپرمی در بدن مردان تولید نمیشود. بعد از عمل جراحی سرطان مثانه ، آسیب عصبی باعث تغییر نعوظ آنها میشود. هرچه سن کمتر باشد، احتمال بازگشت توانایی نعوظ بیشتر است. بهتر است قبل از انجام جراحی سرطان مثانه با پزشک خود مشورت کنید.
جراحی سرطان مثانه روی ادرار بیمار تاثیرگذار است. با انجام عمل سیستکتومی جزئی تعداد دفعات ادرار بیشتر میشود چون مثانه جدید ظرفیت سابق برای نگهداری ادرار را ندارد. همچنین با انجام عمل رادیکال نیز برای خروج ادرار نیاز به جراحی ترمیمی است. پس از آن بیمار باید خالی کردن کیسه یوروستومی را بیاموزد. در نهایت ممکن است موارد زیر بروز کند:
نشت ادرار
انسداد ادرار
سنگهای کیسه
عفونت
ادامه مطلب
عمدهترین جراحی سرطان پروستات ، پروستاتکتومی (بیرون آوردن غده پروستات) ریشهای است. در این عمل، پزشک تمامی غده پروستات همراه با قسمتی از بافت اطراف آن از جمله کیسه نطفهای را برمیدارد. اگر سرطان پروستات به خارج از غده پروستات نرسیده باشد، جراحی گزینه رایجی برای درمان آن است.
انواع جراحی سرطان پروستات
عمل سرطان پروستات به چهار روش زیر انجام می شود که به صورت زیر می باشند:
جراحی باز رادیکال پروستاتکتومی
جراحی بسته رادیکال پروستاتکتومی
لاپاراسکوپی رادیکال پروستاتکتومی
برش پروستات از طریق مجرا (TURP)
جراحی باز رادیکال پروستاتکتومی
در روش سنتی جراحی پروستات ، پزشک برش باریک و درازی روی بافت زده و پروستات را از آن خارج میکند. به این عمل، عمل باز میگویند و اخیرا به اندازه قبل رایج نیست. دو راه برای انجام این عمل وجود دارد:
رادیکال پروستاتکتومی
برای انجام این عمل، پزشک برشی روی قسمت پایینی شکم شما از ناف تا استخوان زهاری میزند. احتمالا بیهوشی عمومی یا بیهوشی نخاعی و اپیدورال داشته باشید.
اگر سرطان به غدد لنفاوی شما رسیده باشد (بر مبنای نمونه برداری یا سطح PSA شما)، پزشک کمی از غدد لنفاوی را هم خارج میکند. این غدد به آزمایشگاه فرستاده شده و از جهت داشتن سلولهای سرطانی چک میشوند.
البته گاهی حین عمل پزشک غدد لنفاوی را بررسی میکند. چنانچه سلول سرطانی در این قسمتها باشد، پزشک جراحی پروستات را متوقف میکند. دلیل این کار هم این است که برداشتن پروستات در این مرحله نه تنها کمکی به بیمار و درمان او نکرده، بلکه مشکلات جدیدی برای او ایجاد میکند.
بعد از جراحی، زمانیکه هنوز زیر بیهوشی هستید، یک کاتدر (لوله نرم و بسیار نازکی) داخل آلت تناسلی مرد گذاشته میشود تا ادرار از طریق آن خارج شود. کاتدر معمولا تا یک الی دو هفته سر جایش باقی میماند و بعد از خارج کردن آن دیگر میتوانید خودتان براحتی ادرار کنید.
احتمالا باید چند روز در بیمارستان بمانید و فعالیتهای خود را برای چند هفته محدود کنید. عوارض جانبی پروستاتکتومی در قسمتهای بعدی توضیح داده شده است.
رادیکال پروستاتکتومی از راه پرینه
در این جراحی، پزشک برشی بین مقعد و کیسه بیضه (پرنیوم) میزند. از این روش خیلی کم استفاده میشود، به دلیل اینکه ممکن است در طول عمل مشکلات نعوظ پیش بیاید و غدد لنفاوی را نتوان خارج کرد. به هرجهت این یک پروسه کوتاه هست و اگر نگران نعوظ نباشید و غدد لنفاویتان نیاز به خارج شدن نداشته باشند، میتوانید آن را انتخاب کنید.
همچنین اگر مشکل دیگری داشته باشید که جراحی رادیکال را برای شما مشکل سازد، میتوانید از این جراحی کمک بگیرید.
اگر این عمل به درستی انجام شود، میتواند به اندازه روش رادیکال، درمانی و مفید باشد. عمل پرنیال معمولا از عمل پیش زهاری کمتر طول کشیده، درد کمتری داشته و روند بهبودیاش راحتتر است.
بعد از جراحی، زمانیکه هنوز زیر بیهوشی هستید، یک کاتدر (لوله نرم و بسیار نازکی) داخل آلت تناسلی مرد گذاشته میشود تا ادرار از طریق آن خارج شود. کاتدر معمولا تا یک الی دو هفته سر جایش باقی میماند و بعد از خارج کردن آن دیگر میتوانید خودتان براحتی ادرار کنید.
احتمالا باید چند روز در بیمارستان بمانید و فعالیتهای خود را برای چند هفته محدود کنید. عوارض جانبی پروستاتکتومی در قسمتهای بعدی توضیح داده شده است.
جراحی های بسته رادیکال پروستاتکتومی
در این روشها چندین برش کوچک زده شده و از وسایل جراحی دراز برای در آوردن غده پروستات کمک گرفته میشود. پزشک میتواند خودش وسایل را نگه دارد، یا از پانل کنترلی برای نگه داشتن و حرکت دقیق آنها استفاده کند. این روش در سالهای اخیر خیلی رایج شده است.
اگر قصد استفاده از این روش برای درمان را دارید، لازم است در مورد آنچه در باب این نوع عمل شناخته شده و آنچه هنوز مشخص نیست مطالبی بدانید. مهمترین عامل در این عمل مهارت و تجربه جراح است. بنابراین بعد از اینکه مطمئن شدید روش لاپاراسکوپیک برای شما گزینه مناسبی است، پزشکی ماهر پیدا کنید.
لاپاراسکوپی رادیکال پروستاتکتومی
در این روش پزشک با وارد کردن وسایل باریک و بلندی داخل برشهای زده شده، پروستات را خارج میکند. یکی از این وسایل دوربین کوچکی سرش وصل شده است و به پزشک امکان مشاهده داخل بدن را میدهد.
فواید این روش نسببت به روش قبلی این است که خون و درد کمتری داشته، مدت زمان بستری آن کمتر است، و با وجود اینکه کاتدر باید همان میزان زمان داخل مثانه بماند، دوره بهبودیاش سریعتر است.
اگر پزشک ماهری این عمل را انجام دهد، موفقیت آن به اندازه روش قبلی است. با اینحال ما هنوز نتایجی که در دراز مدت موفقیت این نوع عمل را در ایالات متحده نشان داده باشد، در دست نداریم.
عوارض جانبی آن هم مانند عوارض جانبی روش پروستاتکتومی باز است. با این تفاوت که در این عمل، بهبودی مثانه کمی زمان بیشتری نیاز دارد.
رادیکال پروستاتکتومی لاپاراسکوپی و روباتیک
در این روش که به آن پروستاتکتومی روباتیک هم میگویند، جراحی لاپاروسکوپی با استفاده از روبات انجام میشود. پزشک پشت یک پانل کنترل در اتاق عمل مینشیند و دستهای روبات را از دور حرکت میدهد تا داخل برشهای ریز روی شکم بروند.
فواید این عمل نسبت به روش آزاد این است که خون و درد کمتری داشته و دوره بهبودیاش سریعتر است. اما از نظر عوارض جانبی، مثل مشکلات نعوظ و ادرار کردن تفاوتی با روش پروستاتکتومی روباتیک ندارد.
برای پزشکی که این جراحی را انجام میدهد، دقیق بودن آن و اینکه قابلیت جابجایی راحت با دستگاه فراهم میشود، فواید بزرگی هستند. با تمام اینها، مهمترین عامل در موفقیت این دو عمل مهارت و تجربه جراح است.
خطرات جراحی پروستات
خطرات تمامی انواع پروستاتکتومی مانند خطرات جراحیهای مهم دیگر است. مشکلاتی که ممکن است در طول عمل یا کمی بعد از آن به وجود آیند عبارتند از:
واکنش به داروی بیهوشی
خونریزی عمل
لخته شدن خون در ریه یا پاها
آسیب زدن به اعضای مجاور
عفونتهای محل جراحی
بندرت پیش میآید که کمی از روده هم حین عمل آسیب ببیند، در اینصورت باید با یک جراحی آن را ترمیم کرد تا موجب عفونت نشود. در روشهای روباتیک و لاپاروسکوپیک احتمال وارد شدن آسیب به روده بیش از روش باز است.
اگر غدد لنفاوی خارج شدهاند، احتمالا مقداری مایع لنفاوی جمع شود، که نیاز به تخلیه شدن دارد.
در موارد بسیار نادر، ممکن است فردی در اثر مشکلات این عمل فوت کند. در کل اینکه سلامت عمومی شما، سن شما و مهارت پزشک عوامل تعیین کنندهاند.
عوارض عمل پروستات بدخیم
عمدهترین عوارض جانبی جراحی پروستات رادیکال ، بیاختیاری ادرار و ناتوانی در نعوظ است. این عوارض جانبی در درمانهای دیگر سرطان پروستات هم وجود دارند.
بیاختیاری ادرار از عوارض عمل پروستات
ممکن است نتوانید ادرار خود را نگه داشته و چند قطره از آن را بیاختیار خارج کنید. بیاختیاری انواع مختلفی دارد که شما را نه فقط از نظر جسمانی بلکه از نظر احساسی و اجتماعی هم تحت تاثیر قرار میدهد. سه مدل از اصلیترین بیاختیاری ها به شرح زیراست:
مردانی که بیاختیاری حاصل از استرس دارند، ممکن است چند قطره از ادرار خود را بیاختیار حین خندیدن، سرفه کردن، خمیازه کشیدن یا فعالیت کردن خارج کنند. این نوع بیاختیاری از بقیه انواع آن شایعتر است. معمولا بخاطر مشکلات دریچه مثانه که وظیفه نگه داشتن ادرار را دارد، این مساله بوجود میآید. درمانهای سرطان پروستات گاهی به ماهیچههای این دریچه یا اعصابی که حرکت ماهیچه را کنترل میکنند، آسیب میرسانند.
مردانی که بیاختیاری سرریزی دارند، نمیتوانند مثانهشان را تا ته خالی کنند. بنابراین ادرار آنها زمان میبرد و قطره قطره و بدون فشار بیرون میآید. این نوع بیاختیاری ادرار معمولا بخاطر انسداد یا باریک شدن دهانه مثانه در اثر زخم روی بافت ایجاد میشود.
مردانی که دچار بیاختیار ترغیبی میشوند، بطور ناگهانی نیاز شدیدی به ادرار کردن پیدا میکنند. این مساله زمانی رخ میدهد که مثانه به کشیده شدن حساس شده باشد و با پر شدن از ادرار واکنش نشان دهد.
بندرت ممکن است بعد از جراحی، مردان نتوانند ادرارشان را کنترل کنند. به این مساله بیاختیاری مکرر میگویند.
پزشک نمیتواند با اطمینان از قبل مشخص کند که چه مشکلاتی برای فرد بوجود خواهد آمد. در کل، مردان مسنتر بیش از جوانتر ها مشکلات بیاختیاری دارند. در مراکز درمانی سرطان که بزرگ است و پزشکان ماهری دارد، معمولا از این مشکلات بوجود نمیآید.
بیاختیاری را میتوان درمان کرد. حتی اگر کاملا مداوا نشود، باز هم میتوان آن را تا حدی بهبود بخشید.
نعوظ بعد از جراحی پروستات
بدین معنا است که شما نمیتوانید نعوظ کافی برای دخول داشته باشید. نعوظ توسط دو سری رگهای عصبی ریز که در دو طرف پروستات است، صورت میگیرد. اگر قبل از عمل نعوظ داشته باشید، جراح سعی میکند در طول پروستاتکتومی به این اعصاب آسیبی وارد نکند. به این روش کنار زدن اعصاب میگویند. چنانچه سرطان نزدیک یا وارد این اعصاب شده باشد، جراح باید آنها را هم خارج کند.
اگر هر دو اعصاب خارج شدند، نمیتوانید در آینده نعوظ آنی داشته باشید مگر اینکه از قبل با روشهایی که در زیر بیان میشوند سعی در انجام این کار کنید. اگر فقط اعصاب یک طرف خارج شده باشند، توانایی نعوظ خواهید داشت اما نه به اندازه وقتی که هر دو اعصاب در جای خود قرار دارند. در صورتیکه هیچ یک از اعصاب خارج نشوند، نعوظ عادی بعد از عمل خواهید داشت.
توانایی شما برای داشتن نعوظ به سن شما، میزان نعوظ قبل از عمل، و بریده شدن یا نشدن اعصاب بستگی دارد. برای همه مردان احتمال کم شدن توانایی نعوظ وجود دارد، اما هرچه جوانتر باشید، این احتمال کمتر است.
جراحانی که پروستاتکتومیهای زیادی انجام دادهاند، میزان ناتوانی جنسی کمتری را گزارش میدهند. موارد زیادی از ناتوانی جنسی بعد از پروستاتکتومی گزارش شده است، اما بهترین راه برای اینکه بدانید وضعیت شما چطور خواهد بود این است که در مورد تجربه جراح و عملهای موفق او مطمئن شوید.
برطرف شدن مشکل نعوظ بعد از جراحی، پروسهای کند خواهد بود. در واقع از چند ماه تا ۲۰ سال ممکن است زمان ببرد. در ماههای اول، احتمالا نتوانید هر وقت مایل بودید نعوظ داشته باشید، بنابراین باید از راهکارهای پیشنهادی پزشکی استفاده کنید.
بیشتر پزشکان تصور میکنند هر چه زودتر بعد از عمل و بهبودی (معمولا چند هفته) بتوانید نعوظ داشته باشید، دیگر مشکل نعوظ نخواهید داشت. برخی از پزشکان به این مساله توانبخشی آلت مردانه میگویند. گاهی مواقع دارو به این مشکل کمک میکند، در این باره باید حتما با پزشک مشورت کرد.
تغییرات ارگاسمی
بعد از جراحی همچنان لذت جنسی و ارگاسم رخ داده اما منی بیرون نمیآید، به اصطلاح فرد یک ارگاسم خشک خواهد داشت. دلیلش هم این است که غدههایی که وظیفه ساختن مایع منی را دارند، خارج شده و راههای عبور اسپرم قطع شده است. در بیشتر مردان، ارگاسم کم شده یا بطور کامل از بین میرود. موارد بسیار کمی هم درد همراه با ارگاسم گزارش شده است.
از دست دادن باروری
پروستاتکتومی ریشهای مسیر بین بیضهها (که محل ساخته شدن اسپرم است) و مجرای پیشاب (که اسپرم از طریق آن از بدن خارج میشود) را قطع میکند.
بیضههای شما هنوز میتوانند اسپرم بسازند، اما آن اسپرم دیگر توانایی خارج شدن از بدن از طریق انزال را ندارد. بدین معنی که در این حالت مرد نمیتواند به روش طبیعی پدر شود. این مساله معمولا نگران کننده نیست، چرا که مردان مسن عمدتا سرطان پروستات دارند. البته اگر این مساله برای شما یک مساله جدی است، میتوانید به یک بانک اسپرم قبل از عمل مراجعه کنید.
لیمفدما
این مشکل بسیار نادر اما ممکن است، که بر اثر خارج کردن غددلنفاوی دور پروستات ایجاد میشود. غدد لنفاوی راهی برای برگشت مایع به قلب از تمامی نقاط بدن میگذارند. با خارج شدن غدد، مایع داخل پاها یا اندام تناسلی جمع شده و موجب التهاب و درد میشود. این مشکل با ورزش درمانی خوب میشود، اگرچه ممکن است کامل از بین نرود.
تغییر طول آلت تناسلی مردانه
یکی از عوارض جانبی عمل پروستات میتواند کوتاه شدن آلت باشد. دلیلش هم آن است که با خارج کردن پروستات، مجرای پیشاب هم کمی کوتاه میشود.
فتق کشاله ران
پروستاتکتومی احتمال ایجاد فتق کشاله ران را در مردان بالا میبرد.
درمان اختلال نعوظ بعد از عمل پروستات
در ادامه به بررسی راهکارهایی جهت درمان ضعف در نعوظ آلت تناسلی بعد از عمل پروستات در مردان می پردازیم.
https://mmt.ge/prostatis-kibo/
بازدارندههای فسفودایستراس (PDE5)
مانند سیلدنافیل (Vigra)، واردنافیل (Levitra) و تادالافیل (Cialis) قرصهایی هستند که به نعوظ کمک میکنند. اگر هر دو سری اعصاب که در نعوظ نقش دارند آسیب دیده یا خارج شده باشند، این دارو ها دیگر مؤثر نخواهند بود.
عوارض جانبی این قرصها شامل سردرد، سرخ شدن ناگهانی و داغی، دلدرد، حساسیت به نور و گرفتگی یا آبریزش بینی است. داروهای بیماریهای قلبی ممکن است باعث بروز مشکلاتی برای فرد شوند، بخصوص اگر از بازدارندههای PDE5 استفاده شود. بنابراین باید این مساله حتما به پزشک اطلاع داده شود.
آلپروستادیل
نسخه ساخته دست انسان از داروی پروستاگلاندین E1 است که در بدن تولید شده و موجب نعوظ میشود. این دارو را باید ۵ تا ۱۰ دقیقه قبل از آمیزش جنسی پایین آلت تناسلی مرد تزریق کرد یا آن را سر آلت و به شکل یک شیاف گذاشت. برای بیشتر کردن زمان نعوظ میتوان دوز دارو را بالا برد. عوارض جانبی این دارو درد، سرگیجه و نعوظ طولانی مدت است که معمولا پیش نمیآیند.
لوازم بادی
گزینه دیگری برای ایجاد نعوظ هستند. این پمپهای مکانیکی روی آلت تناسلی مردانه قرار میگیرند. هوای داخل پمپ به بیرون کشیده شده و خون را به داخل آلت برده و سرانجام به نعوظ منجر میشوند. با خارج کردن پمپ بوسیله بند کشی محکمی که پایین آلت قرار دارد، نعوظ به همان شکل میماند.
ایمپلنت آلت تناسلی
میتواند در صورت کارا نبودن روشهای دیگر، توان جنسی فرد را بازیابی کند. طی یک عمل ایمپلنت داخل آلت گذاشته شده که به شکل سیلیکونی یا بادی است.
برش پروستات از طریق مجرا (TURP)
این جراحی پروستات معمولا برای درمان مردانی استفاده میشود که مشکل سرطانی نداشته و پروستات آنها بخاطر غدهای خوش خیم (BPH) بزرگ شده است. البته گاهی در درمان مردانی که سرطان پیشرفته پروستات دارند هم از این روش استفاده میشود تا مشکلات ادراری را کاهش دهند (این کار برای درمان سرطان نیست).
در طول عمل، جراح بخش داخلی غده پروستات که اطراف مجرای پیشاب قرار دارد را خارج میکند. در این جراحی پوست بریده نمیشود. وسیلهای بنام رتروسکوپ از سر آلت تناسلی مردانه رد شده و داخل مجرای پیشاب میرود تا به پروستات برسد.
زمانی که در جای مناسبی قرار گرفت، با عبور دادن الکتریسته از یک لوله یا با استفاده از لیزر، بافت را تبخیر یا قطع میکنند. بیهوشی نخاعی (که نیمه پایین بدن را بیحس میکند) یا بیهوشی عمومی (که در آن بخواب میروید) برای این عمل استفاده میشود.
برش پروستات از طریق مجرا (TURP) چقدر طول می کشد؟
زمان عمل معمولا یک ساعت است. بعد از جراحی، کاتدری داخل آلت و سپس مثانه گذاشته میشود. تا یک روز این کاتدر آنجا میماند تا برای ادرار کردن به فرد کمک کند. معمولا بعد از یک الی دو روز مرخص میشوید و از یک الی دو هفته بعد هم میتوانید فعالیتهای روزانه خود را از سر بگیرید.احتمالا بعد از عمل کمی خون داخل ادرارتان ببینید. عوارض جانبی دیگر TURP شامل عفونت و خطرات بیهوشی است.