فیبروآدنوم پستان در بین شایع ترین توده های غیر سرطانی در زنان قرار می گیرند. درمان آن ها با نظارت به منظور مشاهده تغییرات در اندازه شروع می شود و در صورت لزوم ، برای برداشتن آن ها از تکنیک های جراحی استفاده می شود
فیبروآدنوم ها توده های جامدی هستند که معمولاً :
گرد هستند و مرز آن ها به راحتی از طریق لمس قابل تشخیص است.
در هنگام لمس یا معاینه فیزیکی به راحتی زیر پوست حرکت می کنند.
می توانند حالتی سخت و یا لزج داشته باشند.
و معمولاً به ندرت باعث ایجاد درد در پستان می شوند.
فیبروآدنوم پستان ممکن است در یک سینه و یا هر دو سینه مشاهده شود. در یک فرد سالم، معمولاً توده هایی در بافت پستان مشاهده می شوند. از آنجایی که توده های مشاهده شده در پستان به ندرت به تنهایی از نشانه های سرطان هستند، در صورتی که با علائم زیر مواجه شید ، سریعاً به پزشک مراجعه کنید:
یک توده مشکوک جدید در سینه خود شناسایی کرده اید.
ظاهر پستان های شما دچار تغییر شده است.
توده ای که قبلاً در پستان خود تشخیص داده بودید رشد کرده است و به راحتی قابل لمس و تفکیک از بافت اطراف خود است.
علت بروز فیبروآدنوم پستان هنوز شناخته شده نیست با این حال ممکن است ارتباطی با هورمون های جنسی زنانه داشته باشد. فیبروآدنوم معمولاً در سال هایی که زنان احتمال باروری بیشتری دارند بروز می کند و در صورت بارداری و یا استفاده از هورمون تراپی ممکن است اندازه آن بزرگ شود. پس از طی دوران یائسگی و کاهش سطح هورمون استروژن ، اندازه فیبروآدنوم نیز ممکن است کاهش پیدا کند.
انواع فیبرو آدنوم را می توان در گروه های زیر جای داد:
فیبرو آدنوم معمولی: این فیبروآدنوم ها از بافت خود تشکیل شده و معمولا تغییر شکل نداده و ثابت هستند.
فیبروآدنوم کمپلکس: زمانی ست که فیبروآدنوم علاوه بر بافت فیبروم دارای ضایعه دیگری نیز باشد، به آن فیبروآدنوم کمپلکس گفته خواهد شد: مانند کیست یا سلول های غیرطبیعی یا به همراه آدنوز در این مواقع به آن ها فیبروآدنوم های کمپلکس گفته می شود و بهتر است که جراحی شده و خارج شوند.
فیبروآدنوم جاینت: فیبروآدنوم های بسیار بزرگ و بزرگتر از 5 سانتی متر که باید حتما برداشته شوند را فیبرو آدنوم های جاینت می گویند.
در نظر داشته باشید تومورهای خوش خیم و حتی تومورهای بدخیم ممکن است زمانی که سطح هورمون ها در بدن بالا می رود (مثلا در دوران بارداری و در آن دسته از افرادی که هورمون زنانه مصرف می کنند) رشد داشته باشند. بنابراین افرادی که تصمیم به بارداری دارند و دارای فیبرو آدنوم های کوچک هستند، بهتر است پیش از بارداری نسبت به خارج کردن آن ها اقدام کنند؛ زیرا ممکن است در طول بارداری به شدت بزرگ شوند. یا همین طور افرادی که باید هورمون زنانه مصرف کنند، غالبا با رشد فیبرو آدنوم ها روبرو خواهند بود.
به هر ترتیب لازم به یادآوری است که در اغلب مواقع این فیبروآدنوم ها نگران کننده نبوده و نیازی به اقدامی ندارد.
اغلب توده های فیبروآدنوم پستان تأثیری روی احتمال بروز سرطان سینه ندارند. با این حال ، در صورتی که فردی دچار فیبروآدنوم از نوع کمپلکس و یا تومور فیلودز باشد ممکن است کمی ریسک ابتلا به سرطان سینه در او افزایش پیدا کند.
در طول معاینه کلینیکی پستان ، پزشک شما هر دو سینه را به منظور تشخیص توده ها و یا هر مشکل دیگری با دقت بررسی و معاینه می کند. برخی از فیبروآدنوم ها خیلی کوچک تر از آن هستند که بتوان آن ها را لمس کرد. در نتیجه ، می توان تنها آن ها را از طریق روش های تصویربرداری تشخیص داد. در صورتی که شما توده پستانی قابل لمس دارید ، پزشک شما ممکن است آزمایشات به خصوصی بسته به سن و ویژگی های توده تشخیص داده تجویز کند.
ماموگرافی با استفاده از پرتوهای تضعیف شده اشعه ایکس ، تصاویری از نواحی مشکوک بافت پستان تولید می کند. فیبروآدنوم در ماموگرافی پستان به شکل یک توده با لبه های گرد و نرم مشاهده می شود که به راحتی نسبت به بافت اطراف قابل تشخیص است.
این تکنولوژی با استفاده از امواج صوتی ، تصاویری از بافت درونی پستان تولید می کند. پزشک شما ممکن است سونوگرافی پستان را در کنار ماموگرافی تشخیصی تجویز کند تا به شناخت بهتری نسبت به ماهیت توده تشخیص داده شده دست پیدا کند. از طریق سونوگرافی می توان فهمید که آیا توده موجود در سینه منسجم و جامد است و یا درون آن تو خالی یا پر از مایع (کیست) است.
آسپرسیون با سوزن ظریف : در این روش با استفاده از یک نیدل مخصوص بسیار باریک ، پزشک سعی می کند محتویات موجود در توده پستانی را خارج کند. در صورتی که مایع از دورن توده خارج شود ، احتمال وجود فیبروآدنوم یا توده های دیگر به غیر کیست رد می شود.
در این روش رادیولوژیست با کمک سونوگرافی اقدام به برداشتن نمونه های سلولی از بافت توده و بافت های سالم مجاور آن می کند و آن را به منظور بررسی های بیشتر به آزمایشگاه ارسال می کند.
اصولا تعداد زیادی از فیبروآدنوم ها نیازی به جراحی نخواهند داشت. به عبارتی مایل به جراحی کردن فیبروآدنوم هایی هستیم که اندازه آن ها بزرگ تر از 2.5 سانتی متر تا 3 سانتی باشد. همچنین فیبروآدنوم هایی که بیوپسی شده و یافته های مشکوکی در آن ها دیده شده یا تغییراتی به نفع تومور فیلوده دارند، باید جراحی شوند.
همین طور افرادی که پرخطر در مورد سرطان هستند و بستگان درجه یک آن ها به سرطان پستان مبتلا بوده اند، تصمیم به جراحی در مورد آن ها گرفته می شود.
البته خواست بیمار هم بسیار مهم است. بسیاری مواقع بیمار خود اصرار به بیرون آوردن توده دارد و در این مواقع نیز بنا به خواست بیمار جراحی صورت می گیرد. اما به طور کلی بسیاری از مواقع نیازی به جراحی وجود ندارد. به خصوص فیبرو آدنوم های کوچک و آن های که طی سونوگرافی و معاینه تغییر ظاهر نداشته اند، نیازی به جراحی نخواهند داشت.
دقت داشته باشید که فیبروم ها سرطانی نیستند و ارتباطی با سرطان پستان ندارند. بنابراین نیازی به نگرانی خاص در مورد آن ها وجود ندارد. البته باید حتما معاینه پزشکی و پیگیری های لازم در خصوص این موارد صورت بگیرد.
بیشتر فیبروآدنوم ها حالت تیپیک دارند و معمول هستند، حاشیه های منظم داشته و به صورت گرد یا بیضی شکل دیده می شوند. اما تغییرات بدخیمی در این فیبرو آدنوم ها بسیار نادر است و جای نگرانی نیست.
در صورتی که نتایج تصویربرداری ها و آزمایشات دیگر در طول زمان مشخص کند که توده فیبروآدنوم به حدی در حال رشد است که ممکن است سبب بروز عارضه هایی در فرد شود ، پزشک معالج جراحی را به منظور درمان فیبروآدنوم پستان توصیه می کند. روش هایی که برای حذف فیبروآدنوم استفاده می شوند عبارتند از :
لامپکتومی : در این روش ، جراح توده فیبروآدنوم و بخشی از بافت مجاور پستان را خارج می کند و آن را برای بررسی های بیشتر به آزمایشگاه ارسال می کند.
کریوبلاسیون (cryoblation) : در این روش پزشک یک ابزار باریک و شبیه به گرز که نام کریوپروب را از طریق پوست وارد فیبروآدنوم می کند و سپس با استفاده از گاز ، بافت توده فیبروآدنوم منجمد شده و تخریب می شود.
فیبروآدنوم های پستان در بسیاری از موارد مزاحمتی برای سلامتی فرد ایجاد نمی کنند. اما ممکن است بنا بر تشخیص پزشک متخصص و یا خواست شخص بیمار برای جراحی آن برنامه ریزی گردد. با این حال، در بسیاری از مواقع، پس از اطمینان از خوش خیم بودن فیبروآدنوم، پزشک ترجیح می دهد که جراحی انجام ندهد و بیمار نیز پس از رفع نگرانی بدخیمی با حضور فیبروآدنوم در سینه خود کنار می آید.
بیماری که ناچار به انجام جراحی باشد و یا به صورت اختیاری انجام جراحی را انتخاب کند، ممکن است با یک سوال مواجه شود و آن این است که آیا احتمال بازگشت یا عود فیبروآدنوم پستان بعد از جراحی وجود دارد؟
در پاسخ باید گفت بله. البته نه به معنی عود توده قبلی بلکه ممکن است شاهد توده های جدید باشیم. در واقع، یکی از مشکلات رایجی که ممکن است بعد از جراحی فیبروآدنوم پستان بروز کند، شکل گیری یک یا چند فیبروآدنوم دیگر در محل تحت درمان است. در این گونه شرایط لازم است پزشک جراح به کمک ماموگرافی، سونوگرافی و بیوپسی پستان، سرطانی بودن یا نبودن آن ها را بررسی کرده و از خوش خیمی آن ها مطمئن شود.
در بسیاری از موقعیت هایی که فرد با مشکل فیبروآدنوم پستان روبرو می شود، نیازی به جراحی و درمان خاصی نیست. البته پزشک باید به کمک روش های تشخیصی مانند ماموگرافی، سونوگرافی و بیوپسی پستان (در صورت نیاز) خوش خیم بودن توده را تایید نماید.
عمده موقعیت هایی که فرد نیازی به جراحی فیبروآدنوم سینه ندارد عبارت اند از:
جراحی سینه منجر به تخریب و یا مخدوش شدن بافت سینه شود.
امکان کوچکتر شدن و حتی از بین رفتن فیبروآدنوم های پستان به طور خود به خودی وجود داشته باشد.
فیبروآدنوم های موجود در پستان حالتی پایدار و اندازه ای ثابت داشته باشند؛ تشخیص این موضوع به نتیجه سونوگرافی های دوره ای و منظم بستگی خواهد داشت.
در هر حال، حتی اگر به دنبال جراحی توده خوش خیم سینه نیستید، باز هم معاینات دوره ای و بررسی های منظم نیاز است. این کار کمک می کند تا در صورت تغییر شکل، اندازه و یا بدخیم شدن، در اسرع وقت برای جراحی اقدام گردد.
اکثر بانوانی که در طول زندگی خود یک بار به فیبروآدنوم پستان دچار می شوند، ممکن است بارها با این مشکل درگیر شوند. هر چند نمی توان امکان ابتلا به آن را از بین برد، اما با انجام برخی اقدامات احتیاطی، می توان احتمال بروز و یا شکل گیری توده های بدخیم را کاهش داد. باید بدانیم که فیبروآدنومای خوش خیم تبدیل به توده بدخیم نمی شود و نباید نگران بدخیمی توده ای باشیم که خوش خیم بودن آن اثبات شده است. از جمله اقدامات پیشگیرانه برای عدم ابتلا به توده بدخیم سینه و یا تشخیص زودهنگام آن در ادامه آمده است:
لازم است نوشیدن الکل و یا نوشیدنی های الکلی را کنار بگذارید.
انجام معاینات فیزیکی سینه ها در خانه را یاد بگیرید و به طور مرتب وضعیت آن ها را بررسی کنید.
به طور دوره ای و مرتب برای انجام معاینات و آزمایش های تکمیلی به یک پزشک متخصص پستان مراجعه کنید.
با تنظیم یک رژیم غذایی سالم و مناسب و قرار دادن ورزش در برنامه روزانه، شیوه زندگی خود را اصلاح نمایید.
وزن خود را به حد ایده آل رسانده و تناسب اندام خود را حفظ کنید.
امکان بازگشت توده های فیبروآدنوم پس از جراحی وجود دارد. بنابراین ، در صورتی که پس از طی فرایند درمان با توده های پستانی مواجه شدید ، ضروری است که به پزشک خود مراجعه کنید تا با انجام معاینات و آزمایشات مخصوص ، در خصوص سرطانی یا غیر سرطانی بودن توده پستانی شما اظهار نظر کند.
اولین عامل مهم این است که فرد افطار خود را با مقدار کمی آب گرم یا ولرم همراه با خرما یا عسل شروع کند. در مقابل اگر فردی افطار خود را با غذا یا شام شروع کند دیرتر احساس سیری می کند و این امر سبب پرخوری و بروز عوارض گوارشی و همچنین تپش قلب می شود. یکی از اشتباهات افراد این است که برای تأمین آب مورد نیاز بدن خود مقدار زیادی آب در شروع وعده افطار یا سحری می نوشند که این امر سبب بروز دل درد و مشکلات گوارشی در طول روز می شود. در عوض بهتر است میزان مصرف نوشیدنی خود را در فاصله افطار تا سحر برنامه ریزی کنید. مصرف یک واحد میوه در وعده سحری مانند سیب یا پرتقال ، می تواند علاوه بر تأمین بخشی از آب مورد نیاز بدن و پیشگیری از یبوست ، میزان قندهای طبیعی خون که دیرتر تجزیه می شوند را افزایش دهد.
توصیه دیگر ما این است که افراد در وعده سحر یا افطار از چای کمرنگ استفاده کنند علت آن این است که چای پررنگ به دلیل وجود مقادیر زیادی کافئین سبب افزایش حجم ادرار می شود و این امر سبب بروز کم آبی در بدن ، سر درد و احساس تشنگی شدید می شود.
https://www.centrojuliafarre.es/ca/dietes/dieta-cancer/
به طور کلی، قانون مشخصی در این رابطه که چه میزان از کالری دریافتی بدن باید از طریق وعده افطار باشد و چه میزان در وعده سحری باشد وجود ندارد. اما تجربه نشان داده که میزان مصرف چربی و قندهای مصنوعی در وعده سحری نباید زیاد باشد زیرا می تواند سبب بروز تشنگی ، رفلاکس و مشکلات گوارشی شود. بهترین چینش وعده غذایی در سحر باید شبیه یک صبحانه ی کامل شامل مواد زیر باشد:
سه الی چهار کف دست نان سبوس دار
یک قوطی کبریت پنیر یا دو قاشق غذا خوری ارده همراه با خرما
چند برگ کاهو یا سبزی خوردن
یک واحد میوه
در افرادی که مبتلا به سرطان سینه هستند و از داروهای هورمونی مانند تاموکسیفن استفاده می کنند ، به دلیل ریسک بالای ابتلا به کبد چرب، به هیچ عنوان نباید در وعده افطار یا سحری از مواد غذایی چرب و شیرین استفاده شود.
برای پاسخ به این سؤال لازم است پزشک معالج شما و متخصص تغذیه در خصوص سوابق پزشکی و شرایط زمینه ای بیمار اطلاع کامل کسب کند. اطلاعاتی همچون میزان آنزیم های کبدی، میزان گلبول های سفید خون ، میزان الکترولیزهای خون و غیره می تواند تعیین کند که فرد قابلیت روزه داری در ماه رمضان دارد یا خیر. در نتیجه ، در پاسخ به این سؤال نمی توان یک نسخه ی کلی برای همه افراد در نظر گرفت. به طور کلی هر عاملی که سبب ضعف سیستم ایمنی شود می تواند سبب بازگشت سرطان سینه و یا بروز مشکلات و عوارض دیگر شود. در نتیجه ، حتی در افرادی که دوره درمان سرطان خود را پشت سر گذاشته اند باید در صورت تمایل به روزه داری ، مواد غذایی مورد نیاز بدن خود از جمله آنتی اکسیدان ها ، ویتامین ها و مواد معدنی را دریافت کنند. با این حال، افرادی که در حال طی دوره شیمی درمانی یا رادیوتراپی خود هستند نباید روزه بگیرند زیرا یکی از عوارض اصلی شیمی درمانی ، نوسانات سطح قند خون و بروز مشکلات گوارشی مانند اسپاسم های شدید معده است و روزه داری می تواند این عوارض را تشدید کند.
داروهای هورمون تراپی به این صورت نیست که مانند آنتی بیوتیک لازم باشد حتماً سر ساعت مصرف شوند اما توصیه می شود اگر افراد صبح یا شب از این داروها استفاده می کنند ، در ماه رمضان نیز به این روند خود ادامه دهند. توصیه کلی این است که داروهای هورمون درمانی در ساعات صبح مصرف کنند تا احتمال بروز عوارضی همچون غلظت خون کاهش پیدا کند. علاوه بر این ، توصیه می شود افراد به هیچ عنوان داروهای هورمونی خود را با شیر یا آبمیوه میل نکنند زیرا ممکن است جذب دارو در بدن کاهش پیدا کند و داروها تأثیر درمانی لازم خود را نداشته باشند.
افرادی که مبتلا سرطان هستند ممکن است در کنار داروهای رایج درمانی خود از مکمل هایی مانند مکمل کلسیم استفاده کنند. استفاده از مکمل کلسیم در ماه مبارک رمضان در صورتی که همراه با مصرف مقدار مناسب آب نباشد سبب بروز یبوست در این افراد می شود. پیشنهاد ما این است که در صورتی که از مکمل کلسیم استفاده می کنید ، بر خلاف داروهای هورمونی آن را همراه با شیر میل کنید.
مصرف مکمل ها در افراد مبتلا به سرطان با احتیاط باید انجام می شود زیرا اعتقاد بر این است که مکمل های دارویی مانند ویتامین های E ، A و آهن ممکن است در کنار تأمین ویتامین های ضروری بدن سلول های سرطانی را نیز تغذیه کند. در نتیجه عملاً مصرف مولتی ویتامین در افراد مبتلا به سرطان در ماه رمضان توصیه نمی شود مگر آنکه پزشک تشخیص دهد که به عنوان مثال میزان جذب ویتامین D و یا ویتامین C در بیمار کم است.
به طور کلی چه افراد دچار سرطان باشند چه خیر ، مصرف برخی غذاها و مکمل ها در وعده توصیه نمی شود و بهتر است میزان پروتئین مصرفی در وعده افطار بیشتر باشد تا سحری. به عنوان مثال مکمل های پروتئین به دلیل تولید اوره زیاد سبب دفع ادرار بیش از حد و بروز کم آبی در بدن می شوند.
اولین نکته ای که لازم به تأکید است این است که در افراد مبتلا به سرطان باید مصرف مواد غذایی شیرین به حداقل برسد زیرا مواد قندی مانند بنزین و سوخت مورد نیاز برای رشد سلول های سرطانی هستند. در نتیجه ، مصرف مواد قندی باید به دو الی سه عدد خرما در هر وعده و یا آلو ، مویز یا انجیر خیس محدود شود.
یکی دیگر از توصیه های غذایی برای افراد مبتلا به سرطان ، استفاده از مواد دارای پروبیوتیک مانند ماست و دوغ در وعده افطار یا سحر است. این مواد غذایی می توانند موجب تنظیم باکتری های دستگاه گوارش و عملکرد بهتر دستگاه گوارش شوند. البته نباید در مصرف ماست و لبنیات زیاده روی کرد زیرا می تواند سبب بروز عوارض گوارشی مانند اسهال و نفخ شود.
جهش ژن BRCA1 میتواند یکی از عوامل ابتلا به سرطان سینه باشد. ژن BRCA1 پروتئینهایی تولید میکند که مانع ایجاد تومورهای بدخیم در بدن میشوند. این ژنها DNA آسیب دیده را ترمیم میکنند و مانع از تبدیل آنها به تودههای سرطانی پستان میشوند. اما در صورتی که خود این ژنها دچار جهش شوند، نمیتوانند وظیفه خود را به خوبی انجام دهند و به همین دلیل احتمال ابتلا به سرطان سینه، افزایش پیدا میکند. در این مقاله قصد داریم به صورت جامع در این باره توضیحاتی ارائه دهیم.
زمانی که ژنهای BRCA1 تغییر میکنند یا جهش پیدا میکنند، پروتئینی که مانع ایجاد تومور میشود را تولید نمیکنند یا عملکرد ترمیم DNA را به خوبی انجام نمیدهند. این موضوع احتمال ابتلا به سرطان سینه و تخمدان را در خانمها افزایش میدهد. این جهش ممکن است به صورت ژنتیکی از پدر یا مادر به فرزند به ارث برسد. اگر یکی از والدین این مشکل را داشته باشد، به احتمال ۵۰ درصد فرزند او نیز با همین مشکل متولد خواهد شد. افراد مبتلا به جهش ژن BRCA1 در سنین پایین بیشتر از افراد سالم به سرطان سینه مبتلا میشوند. خوشبختانه درصد کمی از مردم دنیا به این نوع جهش ژنی مبتلا هستند. آمار نشان میدهد که از هر ۴۰۰ نفر، یک نفر این مشکل را دارد.
آزمایشهای مختلفی برای تشخیص جهش ژنتیکی در BRCA1 وجود دارد. در ادامه تستهایی که برای تشخیص مورد استفاده قرار میگیرند را توضیح دادهایم.
در برخی از آزمایشها تغییرات منفی موجود در ژن BRCA1 که پیش از این در اعضای خانواده مشاهده شده، بررسی میشود.
برخی از آزمایشها تمام جهشهای مضر موجود در ژن BRCA1 را بررسی میکنند.
برخی از آزمایشها توالی جهش به نسلهای بعد را نیز مورد بررسی قرار میدهند.
برای تمامی این آزمایشها به نمونه DNA نیاز است که از خون یا بزاق برداشته میشود. نمونهها به آزمایشگاه ارسال میشوند و بعد از یک ماه نتیجه مشخص خواهد شد.
به دلیل احتمال کم ایجاد جهش در ژن BRCA1، پزشکان معمولا انجام این تستها را به افرادی که سرطان سینه ندارند توصیه نمیکنند. مگر اینکه در خانواده آنها شخصی مبتلا به این جهش وجود داشته باشد. همچنین این تستها برای نوجوانان زیر ۱۸ سال انجام نمیشود. چرا که احتمال ابتلای این افراد به سرطان پستان علارغم وجود جهش ژنی کم است و در صورت ابتلا نیز راهکارهای برای پیشگیری از آن وجود ندارد و تنها موجب اضطراب می گردد .
گروههای زیر کاندیدهای مناسب برای انجام آزمایشهای تشخیص جهش ژن BRCA1 هستند.
افرادی که تا قبل از ۵۰ سالگی به سرطان سینه مبتلا شدهاند.
خانمهایی که به سرطان هر دو سینه مبتلا شدهاند.
افرادی که سرطان هر دو سینه و تخمدان را تجربه کردهاند.
افرادی که اعضای خانواده آنها به سرطان هر دو سینه یا تخمدان مبتلا هستند.
افرادی که چند نفر در خانواده آنها به سرطان سینه مبتلا شدهاند.
آقایانی که به سرطان سینه مبتلا شدهاند.
تشخیص جهش ژن BRCA1 در یکی از اعضای خانواده، به سایر اعضا نیز کمک میکند. چرا که آنها نیز پیگیری میکنند و میتوانند در صورت وجود مشکل، سریع تشخیص دهند.
https://www.who.int/zh/news-room/fact-sheets/detail/breast-cancer
مطابق با آمار از هر هشت زن یک نفر به بیماری سرطان سینه مبتلا میشود. اما این آمار در بین افرادی که دارای جهشهای ژنتیکی خاص مانند جهش BRCA1 هستند، بسیار بیشتر است. طبق تحقیقات انجام شده، حدود ۵۵ تا ۶۵ درصد از زنان دارای این جهش تا قبل از سن ۷۰ سالگی سرطان سینه را تجربه میکنند. همچنین احتمال ابتلا به متاستاز سرطان سینه در کسانی که این جهش را دارند، بیشتر است. بنابراین آنها حتی بعد از درمان نیز باید به صورت مداوم تحت نظارت پزشک متخصص باشند.
این آمار کمی نگران کننده است. اما تنها ده درصد از مبتلایان به برست کنسر، دارای جهش ژن BRCA1 هستند که با انجام مراقبتها و راهکارهای پیشگیرانه میتوانند بیماری خود را به موقع تشخیص دهند. آنها نیز مانند افراد معمولی میتوانند برای درمان به موقع اقدام کنند و جلوی پیشرفت بیماری را بگیرند. برای اطلاعات بیشتر میتوانید مقاله سایت nationalbreastcancer را بخوانید.
پیش از هر چیز باید بدانید که همه افراد دارای جهش ژن BRCA1 لزوما به سرطان سینه مبتلا نمیشوند. تنها ریسک ابتلا در آن ها بیشتر است. پس لازم است پیش از هر چیز آرامش داشته باشید! در صورتی که خود یا یکی از اعضای خانوادهتان به این نوع جهش ژنتیکی مبتلاست، حتما با یک پزشک متخصص در این زمینه مشورت کنید. انجام اقدامات زیر میتواند به تشخیص به موقع بیماری و درمان زودهنگام آن کمک کند.
پزشک ممکن است داروهای ضد استروژن به منظور کاهش یا انسداد تولید استروژن در بدن را تجویز کند.
در صورت بروز مشکل، ممکن است برای پیشگیری از سرطان پستان یا درمان به موقع آن جراحی انجام شود.
جراحی ماستکتومی پیشگیرانه در افراد مستعد قابل انجام است. آنجلینا جولی بازیگر سرشناس هالیوود از جمله افرادی بود که به صورت پیشگیرانه اقدام به ماستکتومی کرد مزیت این روش حفظ پوست، هاله و نوک پستان است در واقع در این روش امکان عمل بازسازی پستان با پروتز و فلپ های شکمی وجود دارد.
اینکه بیماران از سابقه خانوادگی خود اطلاع داشته باشند و غربالگریهای لازم را انجام دهند، تا حد زیادی به دفع خطر کمک میکند. برای اطلاعات بیشتر میتوانید مقاله سایت cdc را بخوانید.
تحقیقات نشان میدهد که تفاوتهایی بین سرطان سینه و تخمدان در خانمهای معمولی و خانمهای مبتلا به جهش ژن BRCA1 وجود دارد. در ادامه به برخی از عوارض ژن معیوب BRCA1 اشاره کردهایم.
خانمهایی که سرطان سینه را تجربه میکنند، ممکن است بعد از مدتی متاستاز سرطان در سایر اعضا، سینه مقابل یا حتی همان سینه قبلی را تجربه کنند. به همین دلیل بسیاری از خانمها هنگام درمان، ماستکتومی پیشگیرانه را برای سینه مقابل خود نیز انجام میدهند. این کار ریسک ابتلا دوباره به سرطان را کم میکند.
سرطان پستان در خانمهای دارای جهش ژن BRCA1، پیش آگهی کمتری نسبت به سایر خانمها دارد. چرا که سلولهای سرطانی این افراد معمولا از گیرنده استروژن، گیرنده پروژسترون یا گیرنده HER2/neu برخوردار نیستند.
این عوارض با انجام معاینات دقیق توسط پزشک و تشخیص و درمان به موقع قابل پیشگیری هستند و مشکلی برای بیمار ایجاد نخواهند کرد. برای اطلاعات بیشتر میتوانید مقاله سایت cancer را بخوانید.
جمع بندی
در این مقاله اطلاعات جامعی در مورد جهش ژن BRCA1 ارائه دادیم. همانطور که خواندید افراد مبتلا به این جهش لزوما به سرطان مبتلا نمیشوند. اما به دلیل ریسک بالا، باید مدام تحت نظارت پزشک متخصص پستان باشند. روشهای درمان سرطان سینه در این افراد نیز مانند سایرین است.
بسیاری از افراد میتوانند بر سرطان سینه غلبه کنند؛ اما مجبورند جراحی ماستکتومی یا برداشتن سینه انجام دهند. در این جراحی بخشی یا تمام بافت پستانها برداشته میشود. این برای خانمها که سینههایشان بخشی از زیبایی اندامهایشان را تشکیل میدهد، اهمیت بسیاری دارد. حذف پستانها ممکن است در برقراری روابط و اعتماد به نفس آنها مشکل ایجاد کند. یکی از راهکارهای ارائه شده، تتو پستان بعد از سرطان است. تتو به روشهای مختلفی انجام میشود و کمک میکند که افراد بخشی از زیبایی اندامشان را بازگردانند. در این مقاله توضیحاتی در مورد تتو درمانی یا تتو نیپل آرئول بعد از سرطان سینه ارائه دادهایم در واقع این روش تتو نبوده و تنها ظاهری شبیه تتو دارد و اسم صحیح آن میکروپیگمنشن (micropigmentation) است
برخی از خانمها بعد از بهبود سرطان تتوهایی را روی یک یا هر دو سینه خود ایجاد میکنند. به همین دلیل آن را تتو ماستکتومی نیز مینامند. اما به طور کلی بعد از هر نوع جراحی سینه مانند جراحیهایی که در آنها فرم سینه تغییر نمیکند یا بعد از متدهای بازسازی سینهها نیز میتوان تتو انجام داد. به طور کلی تتوهایی که بعد از بهبود سرطان زده میشوند را میتوان به دو دسته تقسیم کرد. دسته اول تتوهای تزئینی هستند که به کمک آنها طرحهایی روی سینه زده میشود. دسته دوم نیز با نام تتو نیپل آرئول (نوک سینه) شناخته میشوند که نام صحیح آن ( میکروپیگمنشن نیپل-آرئول) است. دسته دوم به عنوان یک روش مدیکال در نظر گرفته شده است و باید توسط اپراتورهای متخصص در این حوزه انجام شود.
تتو نیپل آرئول پستان بعد از سرطان یک روش زیبایی (آرایشی) است که به صورت نیمه دائمی انجام میشود. یعنی در بازههای زمانی طولانی مدت به تمدید نیاز خواهد داشت. به کمک این روش میتوانید ظاهری مانند فرم طبیعی نیپل آرئول داشته باشید. این خالکوبیها به صورت سه بعدی انجام میشوند و به همین دلیل ظاهری طبیعی دارند البته ظاهر برجسته نوک پستان در عمل بازسازی سینه توسط جراح حاذق سرطان سینه ساخته می شود. برای اطلاعات بیشتر میتوانید مقاله سایت breastcancernow را مطالعه کنید.
برخی از افرادی که تحت عمل قرار میگیرند، نوک سینه و هاله اطراف آن را از دست نمیدهند. این موضوع به فرم پستانها، محل سرطان و میزان گسترش آن بستگی دارد. آنها نیازی به تتو نخواهند داشت. اما گروهی دیگر در طی عمل جراحی نوک سینه و هاله اطراف آن را از دست میدهند. به همین دلیل برخی از آنها برای جراحیهای ترمیم و بازسازی سینهها اقدام میکنند. اما نکتهای که باید به آن توجه شود این است که این نوع روشهای درمانی در بازسازی رنگ و ظاهر نیپل آرئول تأثیری ندارد. بنابراین بعد از آن نیز همچنان سینه شما فرم طبیعی نخواهد داشت و نیاز به متدهای دیگری دارید. خالکوبی نوک سینهها یا میکروپیگمنتاسیون میتواند به شما در به دست آوردن فرم طبیعی پستان کمک کند.
تتو پستان بعد از سرطان میتواند توسط پزشک، پرستار، اپراتور میکروپیگمتیشن یا یک آرتیست تتوکار متخصص در این زمینه که مجوزهای لازم را دارد، انجام شود. بهتر است این کار را به پزشک خود واگذار کنید. اگر خود پزشک این کار را انجام نمیدهد، از او بخواهید که بهترین شخص در این زمینه را به شما معرفی کند. بعد از انتخاب متخصص باید در مورد جایگاهی که قصد دارید روی آن تتو انجام شود و اندازه تتو تصمیمگیری کنید.
برای تتو پستان بعد از سرطان سینه متخصص از یک سوزن حاوی رنگدانه استفاده میکند. این سوزن به صورت نوسانی کار میکند. سپس به آرامی آن را وارد پوست میکند و رنگدانهها به زیر پوست تزریق خواهند شد. بعد از پایان روی سینههای بیمار فرمی شبیه به نوک پستان واقعی خواهد بود. البته از نظر جنس یا برجستگی واقعا نیپل آرئول بازسازی نمیشود حتی در عمل بازسازی پستان و کارکرد فیزیولوژیک مانند شیردهی نخواهد داشت اما از نظر ظاهری کاملا شبیه به آن است. دستگاههای تتوی زیبایی با تتوی مدیکال میکروپیگمنتاسیون متفاوت است. میکروپیگمنتیشن با وارد کردن رنگهای معدنی ضدحساسیت در زیر پوست با کمک سوزنهای بسیا ریز و باریک انجام میشود. رنگ در واقع وارد دومین لایه از پوست میشود. این روش با تاتوهای آرایشی متفاوت است و روشی است مبتنی بر اصول علم پزشکی که با استفاده از دستگاههای میکروپیگمنتیشن و وسایل استریل استفاده می گردد. از مهم ترین تفاوتهای آن این است که در میکروپیگمنتیشن از پیگمنتهایی استفاده میشود که با جوهر تاتو تفاوت دارند. در میکروپیگمنتیشن، فرایند انجام این کار، کمتر از تاتو، تهاجمی است.
تتو آرتیست شما را در زمینه اقداماتی که پیش از خالکوبی باید انجام دهید، راهنمایی میکند. اما به طور کلی کارهای زیر باید انجام شوند.
قبل از خالکوبی دوش بگیرید.
هیچ مادهای از قبیل لوسیون، کرم، نرم کننده و… را روی پوست خود و به خصوص ناحیه سینه نزنید.
یک سوتین یا پیراهن تنگ بپوشید تا بعد از انجام تتو، پانسمان را در جای خود نگه دارد.
ممکن است نیاز باشد لباس خود را با یک ردای بلند و گشاد عوض کنید.
بعد از انجام این اقدامات، پزشک یا متخصص خالکوبی ناحیه مورد نظر را ضد عفونی میکند و اقدامات لازم برای تتو پستان بعد از سرطان سینه را انجام میدهد. طرح تتو از پیش تعیین شده است. بنابراین تنها کاری که هنگام عمل باید انجام دهید، این است که آرام بخوابید. بعد از پایان سطح تتو با ژل مخصوص یا وازلین چرب و سپس پانسمان میشود.
ماستکتومی به عصبهای سینه آسیب میرساند و بسیاری از آنها از کار میافتند. به همین دلیل افرادی که این جراحی را انجام دادهاند، هنگام خالکوبی درد کمتری احساس میکنند. میزان درد در هر شخص متفاوت است. اما به طور کلی سینههای بازسازی شده مانند سینههای معمولی حساس نیستند. بنابراین این تتو پستان بعد از سرطان به اندازه خالکوبیهای معمولی دردناک نیست. احساس سوزن سوزن شدن یک حس ناخوشایند طبیعی است که هنگام تتو وجود دارد. به همین دلیل ممکن است ۴۵ تا ۶۰ دقیقه قبل از انجام تتو، از ژلهای بیحسی استفاده شود. بیمارانی که از پروتز سینه استفاده کردهاند، ممکن است در روند کار احساس کنند که پروتزهای سینههایشان لرزش دارد. میزان حس ناخوشایند در میکروپیگمنشن کمتر از تتو بوده و این روش کمتر تهاجمی نسبت به تتو محسوب می شود.
جای تتو پستان بعد از سرطان سینه ممکن است تا چند روز ملتهب باشد. اما بعد از ده روز بهبود پیدا میکند. ممکن است شخص بعد از تتو موارد زیر را تجربه کند.
تورم یا قرمزی پوست که بعد از یک الی دو روز از بین میرود.
پوسته پوسته شدن ناحیه تتو شده. دقت کنید که این روند طبیعی بهبود است. شما هرگز نباید به آن دست بزنید، بخارانید یا پوستهها را بکنید. چرا که این کار باعث خروج رنگدانهها از زیر پوست میشود. همچنین با دستکاری احتمال عفونت بیشتر خواهد شد.
ناحیه تتو باید تمیز نگه داشته شود.
بعد از دوش گرفتن ناحیه تتو پستان بعد از سرطان باید با دستمال نرم و تمیز یا گاز استریل خشک شود.
ممکن است پزشک به مدت چند روز داروهای آنتی باکتریال برای استعمال تجویز کند.
تا دو هفته بعد از تتو رفتن به سونا، جکوزی و استخر ممنوع است.
تا دو هفته آفتاب نگیرید.
روند انجام تتوهای تزئینی که شامل طرحهایی چون گل، پرنده و… هستند نیز تقریبا به همین صورت است. البته این نوع تتو پستان بعد از سرطان توسط پزشک یا پرستار انجام نمیشود و کار تتو آرتیستهاست.
بسیاری از افراد میتوانند بر سرطان سینه غلبه کنند؛ اما مجبورند جراحی ماستکتومی یا برداشتن سینه انجام دهند. در این جراحی بخشی یا تمام بافت پستانها برداشته میشود. این برای خانمها که سینههایشان بخشی از زیبایی اندامهایشان را تشکیل میدهد، اهمیت بسیاری دارد. حذف پستانها ممکن است در برقراری روابط و اعتماد به نفس آنها مشکل ایجاد کند. یکی از راهکارهای ارائه شده، تتو پستان بعد از سرطان است. تتو به روشهای مختلفی انجام میشود و کمک میکند که افراد بخشی از زیبایی اندامشان را بازگردانند. در این مقاله توضیحاتی در مورد تتو درمانی یا تتو نیپل آرئول بعد از سرطان سینه ارائه دادهایم در واقع این روش تتو نبوده و تنها ظاهری شبیه تتو دارد و اسم صحیح آن میکروپیگمنشن (micropigmentation) است
برخی از خانمها بعد از بهبود سرطان تتوهایی را روی یک یا هر دو سینه خود ایجاد میکنند. به همین دلیل آن را تتو ماستکتومی نیز مینامند. اما به طور کلی بعد از هر نوع جراحی سینه مانند جراحیهایی که در آنها فرم سینه تغییر نمیکند یا بعد از متدهای بازسازی سینهها نیز میتوان تتو انجام داد. به طور کلی تتوهایی که بعد از بهبود سرطان زده میشوند را میتوان به دو دسته تقسیم کرد. دسته اول تتوهای تزئینی هستند که به کمک آنها طرحهایی روی سینه زده میشود. دسته دوم نیز با نام تتو نیپل آرئول (نوک سینه) شناخته میشوند که نام صحیح آن ( میکروپیگمنشن نیپل-آرئول) است. دسته دوم به عنوان یک روش مدیکال در نظر گرفته شده است و باید توسط اپراتورهای متخصص در این حوزه انجام شود.
تتو نیپل آرئول پستان بعد از سرطان یک روش زیبایی (آرایشی) است که به صورت نیمه دائمی انجام میشود. یعنی در بازههای زمانی طولانی مدت به تمدید نیاز خواهد داشت. به کمک این روش میتوانید ظاهری مانند فرم طبیعی نیپل آرئول داشته باشید. این خالکوبیها به صورت سه بعدی انجام میشوند و به همین دلیل ظاهری طبیعی دارند البته ظاهر برجسته نوک پستان در عمل بازسازی سینه توسط جراح حاذق سرطان سینه ساخته می شود. برای اطلاعات بیشتر میتوانید مقاله سایت breastcancernow را مطالعه کنید.
برخی از افرادی که تحت عمل قرار میگیرند، نوک سینه و هاله اطراف آن را از دست نمیدهند. این موضوع به فرم پستانها، محل سرطان و میزان گسترش آن بستگی دارد. آنها نیازی به تتو نخواهند داشت. اما گروهی دیگر در طی عمل جراحی نوک سینه و هاله اطراف آن را از دست میدهند. به همین دلیل برخی از آنها برای جراحیهای ترمیم و بازسازی سینهها اقدام میکنند. اما نکتهای که باید به آن توجه شود این است که این نوع روشهای درمان سرطان درمانی در بازسازی رنگ و ظاهر نیپل آرئول تأثیری ندارد. بنابراین بعد از آن نیز همچنان سینه شما فرم طبیعی نخواهد داشت و نیاز به متدهای دیگری دارید. خالکوبی نوک سینهها یا میکروپیگمنتاسیون میتواند به شما در به دست آوردن فرم طبیعی پستان کمک کند.
تتو پستان بعد از سرطان میتواند توسط پزشک، پرستار، اپراتور میکروپیگمتیشن یا یک آرتیست تتوکار متخصص در این زمینه که مجوزهای لازم را دارد، انجام شود. بهتر است این کار را به پزشک خود واگذار کنید. اگر خود پزشک این کار را انجام نمیدهد، از او بخواهید که بهترین شخص در این زمینه را به شما معرفی کند. بعد از انتخاب متخصص باید در مورد جایگاهی که قصد دارید روی آن تتو انجام شود و اندازه تتو تصمیمگیری کنید.
برای تتو پستان بعد از سرطان سینه متخصص از یک سوزن حاوی رنگدانه استفاده میکند. این سوزن به صورت نوسانی کار میکند. سپس به آرامی آن را وارد پوست میکند و رنگدانهها به زیر پوست تزریق خواهند شد. بعد از پایان روی سینههای بیمار فرمی شبیه به نوک پستان واقعی خواهد بود. البته از نظر جنس یا برجستگی واقعا نیپل آرئول بازسازی نمیشود حتی در عمل بازسازی پستان و کارکرد فیزیولوژیک مانند شیردهی نخواهد داشت اما از نظر ظاهری کاملا شبیه به آن است. دستگاههای تتوی زیبایی با تتوی مدیکال میکروپیگمنتاسیون متفاوت است. میکروپیگمنتیشن با وارد کردن رنگهای معدنی ضدحساسیت در زیر پوست با کمک سوزنهای بسیا ریز و باریک انجام میشود. رنگ در واقع وارد دومین لایه از پوست میشود. این روش با تاتوهای آرایشی متفاوت است و روشی است مبتنی بر اصول علم پزشکی که با استفاده از دستگاههای میکروپیگمنتیشن و وسایل استریل استفاده می گردد. از مهم ترین تفاوتهای آن این است که در میکروپیگمنتیشن از پیگمنتهایی استفاده میشود که با جوهر تاتو تفاوت دارند. در میکروپیگمنتیشن، فرایند انجام این کار، کمتر از تاتو، تهاجمی است.
تتو آرتیست شما را در زمینه اقداماتی که پیش از خالکوبی باید انجام دهید، راهنمایی میکند. اما به طور کلی کارهای زیر باید انجام شوند.
قبل از خالکوبی دوش بگیرید.
هیچ مادهای از قبیل لوسیون، کرم، نرم کننده و… را روی پوست خود و به خصوص ناحیه سینه نزنید.
یک سوتین یا پیراهن تنگ بپوشید تا بعد از انجام تتو، پانسمان را در جای خود نگه دارد.
ممکن است نیاز باشد لباس خود را با یک ردای بلند و گشاد عوض کنید.
بعد از انجام این اقدامات، پزشک یا متخصص خالکوبی ناحیه مورد نظر را ضد عفونی میکند و اقدامات لازم برای تتو پستان بعد از سرطان سینه را انجام میدهد. طرح تتو از پیش تعیین شده است. بنابراین تنها کاری که هنگام عمل باید انجام دهید، این است که آرام بخوابید. بعد از پایان سطح تتو با ژل مخصوص یا وازلین چرب و سپس پانسمان میشود.
ماستکتومی به عصبهای سینه آسیب میرساند و بسیاری از آنها از کار میافتند. به همین دلیل افرادی که این جراحی را انجام دادهاند، هنگام خالکوبی درد کمتری احساس میکنند. میزان درد در هر شخص متفاوت است. اما به طور کلی سینههای بازسازی شده مانند سینههای معمولی حساس نیستند. بنابراین این تتو پستان بعد از سرطان به اندازه خالکوبیهای معمولی دردناک نیست. احساس سوزن سوزن شدن یک حس ناخوشایند طبیعی است که هنگام تتو وجود دارد. به همین دلیل ممکن است ۴۵ تا ۶۰ دقیقه قبل از انجام تتو، از ژلهای بیحسی استفاده شود. بیمارانی که از پروتز سینه استفاده کردهاند، ممکن است در روند کار احساس کنند که پروتزهای سینههایشان لرزش دارد. میزان حس ناخوشایند در میکروپیگمنشن کمتر از تتو بوده و این روش کمتر تهاجمی نسبت به تتو محسوب می شود.
جای تتو پستان بعد از سرطان سینه ممکن است تا چند روز ملتهب باشد. اما بعد از ده روز بهبود پیدا میکند. ممکن است شخص بعد از تتو موارد زیر را تجربه کند.
تورم یا قرمزی پوست که بعد از یک الی دو روز از بین میرود.
پوسته پوسته شدن ناحیه تتو شده. دقت کنید که این روند طبیعی بهبود است. شما هرگز نباید به آن دست بزنید، بخارانید یا پوستهها را بکنید. چرا که این کار باعث خروج رنگدانهها از زیر پوست میشود. همچنین با دستکاری احتمال عفونت بیشتر خواهد شد.
https://tattoo-ideas.ru/tatuirovki/zhenskie-tatu-na-grudi/
ناحیه تتو باید تمیز نگه داشته شود.روند انجام تتوهای تزئینی که شامل طرحهایی چون گل، پرنده و… هستند نیز تقریبا به همین صورت است. البته این نوع تتو پستان بعد از سرطان توسط پزشک یا پرستار انجام نمیشود و کار تتو آرتیستهاست.