با افزایش موارد سرطان روده بزرگ (کلورکتال) در افراد زیر ۵۰ سال، متخصصان توصیه می کنند که افراد با میانگین خطر ابتلا به بیماری، آزمایش های غربالگری را در ۴۵ سالگی به جای ۵۰ سالگی آغاز کنند.
به گزارش خبرنگار مهر به نقل از ساینس دیلی، سرطان روده بزرگ (کلورکتال) به دلیل روند پیشرفت طولانی اش و در دسترس بودن آزمایشهای غربالگری که میتواند بیماری را زودتر رهگیری و تشخیص دهد، یکی از قابل پیشگیرانه ترین سرطانهای بدخیم است.
شیوع کلی سرطان روده بزرگ در افراد ۵۰ سال به بالا از اواسط دهه ۱۹۸۰ به طور مداوم کاهش یافته است، که عمدتاً به دلیل افزایش غربالگری و تغییر الگوهای عوامل خطر قابل اصلاح است.
«کیمی ان جی»، سرپرست تیم تحقیق از مؤسسه سرطان دانا فیبر ماساچوست آمریکا، در این باره میگوید: «افزایش قابل توجه سرطان کلورکتال در افراد جوان زیر ۵۰ سال، از اواسط دهه ۱۹۹۰ نگران کننده است بطوریکه افزایش ۱۱٪ سرطان روده بزرگ و ۱۵٪ سرطان رکتوم در سال ۲۰۲۰ ثبت شده است.»
هنوز علت افزایش نرخ ابتلاء به این سرطان در سنین جوانی مشخص نیست.
https://www.cdc.gov/cancer/colorectal/basic_info/screening/tests.htm
گروه استانها-رئیس بیمارستان امید با اشاره به راهاندازی نخستین مرکز غربالگری سرطان در این مرکز گفت: در این مرکز خدماتی همچون آندوسکوپی، کولونوسکوپی، کولپوسکوپی و ماموگرافی به مراجعین ارائه میشود.
سودابه شهید ثالث در گفتوگو با خبرنگار تسنیم در مشهدمقدس با بیان اینکه این مرکز با حمایت خیران سلامت با هزینهای بیش از 8 میلیارد ریال راهاندازی شده اظهار داشت: در این مرکز مراجعین میتوانند از حضور متخصصین رادیوانکولوژی، گوارش، انکولوژی زنان، رادیولوژیست بهره مند شوند.
وی با بیان اینکه درمان مسئلهای پرتنش و هزینه بر خواهد بود لذا راهاندازی مراکز غربالگری در پیشگیری و تشخیص زودهنگام سرطان نقش مهمی خواهد داشت تصریح کرد: با تشخیص زود هنگام سرطان از پیشرفت بیماری که مستلزم درمان های پیچیده و طولانی مدت است جلوگیری و همچنین بار هزینهای درمان برای بیماران و جامعه کاهش مییابد.
فاز نخست مرکز جامع سرطان همدان افتتاح شد
30 میلیارد تومان اعتبار به مرکز جامع سرطان همدان اختصاص یافت
مردان با سابقه خانوادگی سرطان پروستات از چه زمانی باید غربالگری را آغاز کنند؟
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد افزود: ارائه خدمات پیشگیری و تشخیص زود هنگام بیماریهای غیرواگیر و سرطان و ایجاد دسترسی عادلانه از طریق ارائه خدمات بالینی، تشخیصی و درمانی سرپایی و ارتقا کیفیت این خدمات، از جمله وظایف تعیین شده برای حوزه سلامت است.
رئیس بیمارستان امید اظهار امیدواری کرد: با افزایش ارتباط دوسویه بین سطح یک و مرکز غربالگری و تشخیص زودهنگام بیماریهای غیر واگیر در سطح دو و رعایت نظام ارجاع شاهد انسجام بیشتر در ارائه خدمات پیشگیرانه و مراقبتی ودرمانی در حوزه بیماریهای غیرواگیر بوده و گامی بزرگ در جهت پیشگیری و کنترل این بیماریها و کاهش بار ناشی از ابتلا به عوارض آنها و نهایت کاهش میزان مرگ و میر زودهنگام ناشی از این بیماریها برداشته شود.
سالانه حدود 32 میلیون ژنیتال وارت (که مسئول بیش 90% موارد آن ژنوتایپ های 6 و 11 می باشد) در دنیا گزارش می شود.
سالانه حدود 630 هزار کانسر جدید وابسته به HPV در دنیا گزارش می شود که یک سوم آن در کشورهای توسعه یافته می باشد و دو سوم آن در کشورهای کمتر توسعه یافته دیده می شود.
از این مقدار حدود 32 هزار کانسر جدید وابسته به HPV در ایالات متحده دیده می شود که 65% آن در زنان و 35% آن در مردان دیده می شود.
در هر دو گروه مردان و زنان 15% این کانسرها در ناحیه آنال (مقعد) دیده می شود.
بعبارتی سالانه 17 هزار کانسر آنال در مردان و 18 هزار کانسر آنال در زنان مشاهده می شود.
در سالیان اخیر، ضرورت غربالگری کانسر آنال بیشتر شده است چرا که در سالیان اخیر میزان کانسر آنال تقریباً هر سال دو درصد در حال افزایش می باشد ، بخصوص در افرادیکه HIV مثبت می باشند.
قبلاً اعتقاد بر این بود کانسر آنال فقط در کسانی دیده می شود که سکس مقعدی دارند، ولی گزارشاتی از بیماران هتروسکسوالی که سکس مقعدی نداشته اند گزارش شده است.
بعبارتی اگر فردی HPV در ناحیه ژنیتال داشته باشد به راحتی این ویروس به قسمت های دیگر بدن در خودش و پارتنرش منتقل می شود.
حدود 88% کانسرهای آنال وابسته به HPV می باشد.
به طور کلی بیماریهای وابسته به HPV در مردان میزان شیوع اش بصورت ذیل در قسمت های مختلف بدن می باشد:
1- زگیل تناسلی و یا ژنیتال وارت بالاترین شیوع را دارد.
2- کانسرهای دهان و گردن در رتبه دوم ضایعات ناشی از HPV در مردان می باشد (که در زنان این مسئله رتبه سوم بعد از ژنیتال وارت و کانسر سرویکس می باشد)و
3- کانسر آنال در رتبه سوم (و در زنان در رتبه چهارم) می باشد.
4- کانسر آلت تناسلی (Penile cancer) در رتبه چهارم می باشد (و در زنان ربته پنجم مربوط به کانسر ولووا و واژن می باشد).
بطور کلی میزان شیوع کانسر آنال در جمعیت نرمال حدود 1 به 100 هزار می باشد.
ولی در گروه پرخطر نظیر زنانی که یک آبنورمالیتی در ناحیه سرویکس دارند، مبتلا به کانسر سرویکس و یا ولوو می باشند، مردان HIV منفی که رفتار پر خطر دارند، مردان و زنان HIV مثبت، این میزان شیوع به 70 برابر جامعه نرمال می رسد.
شیوع گروه پرخطر HPV در مردان همجنس باز و دو همجنس (بای سکسوال) خواه HIV مثبت حدود 75% است.
میزان بروز موارد جدید هم حدود 15% در سال است.
برخلاف دهانه رحم که با افزایش سن ، میزان شیوع HPV کاهش می یابد. در آنال با افزایش سن میزان شیوع ثابت مانده و کاهشی دیده نمی شود.
عامل 70% علت ایجاد کانسر آنال HPV 16 می باشد که این عدد در ناحیه سرویکس 60% می باشد.
بطور کلی کانسر های وابسته به HPV در مردان در حال افزایش است.
و مطالعات در کشورهای مختلف هم نشان می دهد که شیوع ضایعات وابسته به HPV در سیستم ژنیتال خارجی (external genital lesions) در مردان بیشتر از زنان است و با افزایش سن تغییری نمی یابد.
میزان بروز عفونت های وابسته به HPV در حفره آنال در مردان با افزایش سن تغییر معنی داری پیدا نمی کند.
.
اپیدمیولوژی HSIL در ناحیه آنال
میزان شیوع HSIL در مردان همجنس باز و بای سکسوال HIV مثبت بین 30 تا 50% می باشد و میزان بروز +AIN2 چیزی حدود 1 به 400 تا 1 به 600 در هر سال در گروه فوق می باشد.
بطور کلی مثبت شدن آنتی بادی بر علیه HPV بدنبال عفونت ناشی از آن (seroconversion) ، طی 24 ماه در مردان در مقایسه با زنان با نرخ پایین تری (low rate) مشاهده می شود.
نتایج نشان می دهد که مردان بندرت در اثر یک عفونت طبیعی مصونیت پیدا می کنند (صرف نظر از سن شان) و آنتی بادی های اکتسابی بعد از یک عفونت طبیعی نمی تواند در مقابل عفونت های آینده آنها را محافظت کند.
البته این مسئله در واکسیناسیون صدق نمی کند.
بنابراین مردانی که واکسن نزده اند تا تمام دوران زندگی شان حساس به عفونت HPV می باشند.
گروه های پر خطر برای ابتلا به کانسر آنال عبارتند از:
- زنان و یا مردان HIV منفی که سابقه ای از پذیرا بودن یک سکس مقعدی ( receptive anal intercourse) و یا یک وارت مقعدی دارند
- زنان مبتلا به عفونت های قبلی HPV در سیستم آنوژنیتال، نظیر وارت و یا یک آبنورمالیتی های گرید برای ضایعات اپی تلیالی در ناحیه سرویسک و یا ولوو دارند (5 الی 20 برابر)
- گیرندگان پیوند عضو و تحت داروهای مهارکننده سیستم ایمنی بصورت مزمن هستند (5 الی 10 برابر)
- مردان همجنس باز و یا هر دو جنس خواه که به آن GBM و یا gay and bisexual men که HIV منفی هستند (5 الی 20 برابر)
- مردان و زنان HIV مثبت (به غیر از گروه GBM) (10 الی 30 برابر)
- مردان GBM که HIV مثبت هستند (70 الی 130 برابر)
بطور کلی ریسک فاکتورها شامل:
1- ایمنوساپرسیو بودن
2- مصرف سیگار
3- تعداد پارتنر کل دوران زندگی
4- سابقه داشتن سکس مقعدی (Anal intercourse)
برای غربالگری گروه های پر خطر می توان از آنال پاپ اسمیر استفاده نمود.
.
غربالگری کانسر آنال
روش های مشابه با غربالگری کانسر دهانه رحم برای آنال هم وجود دارد، که عبارتند از:
- آنال پاپ اسمیر
- آنال HPV
- آنال کوتست
به اضافه روش High Resolation Anoscopy که بعنوان روش تشخیصی مورد استفاده قرار می گیرد.
البته حساسیت روش فوق وابسته به وجود یک فرد متخصص بیماریهای مقعد (Proctologist) متبحر می باشد.
.
نحوه نمونه برداری جهت تست آنال پاپ اسمیر و آنال HPV
وسایل مورد نیاز:
1- سوآب داکرون (Dacron swab) و یا سایتوبراش: مهم است که بدانید که از سوآب های پنبه ای (cotton swab) به هیچوجه در اینجا نباید استفاده شود چرا که تمایل سلولها برای چسبیدن به پرزهای پنبه بسیار زیاد بوده و به آسانی در محلولهای جمع آوری سیتولوژی آزاد نمی شوند.
2- محلولهای نگهدارنده سیتولوژی (همانند آنهائیکه در پاپ اسمیر سرویکس مورد استفاده قرار می گیرد)
روش جمع آوری نمونه:
یک سوآب داکرون و یا سایتوبراش را به طول 4 الی 5 سانتی متر داخل کانال مقعدی می کنید. این عمق از وارد کردن به داخل کانال مقعدی مهم است که اطمینان پیدا کنیم که نمونه برداری هم از سلولهای استوانه ای رکتوم انجام می شود و هم از سلولهای پوششی آنال.
می توانید سوآب را با آب معمولی و یا آب مقطر مرطوب کرده (به هیج وجه از مواد لیز کننده نظیر لوبریاکانت ها استفاده نکنید).
با کمی فشار و حرکت چرخشی ، سوآب را به دیواره کانال آنال بمالید و چندین بار این حرکت چرخشی را ادامه دهید.
سپس سوآب را درآورده و وارد یک ظرف حاوی محیط های نگهدارنده سیتولوژی کرده و چندین بار در داخل ظرف چرخانده شده و حتی مثل عمل جارو کردن به کف ظرف تماس داده شود تا مطمئن شوید تمام سلولها از سوآب و یا سایتوبراش به داخل مایع منتقل شده باشد.
در موارد نادر می توانید مستقیم سوآب را به یک اسلاید شیشه ای منتقل کرده و سریع با پاتو- فیکس و یا spray-fixed سلولها را بر روی سطح لام قبل از خشک شدن فیکس کنید.
البته روش ارجح استفاده از محلول جمع آوری سیتولوژی مثل ThinPrep و یا PreservCyt می باشد.
.
تقسیم بندی ضایعات پره کانسریک آنال
ضایعات سیتولوژیک آنال مانند ضایعات سیتولوژیک سرویکس عبارتند از:
- ASC-US = Atypical Squamous Cells with Undetermined Significant
- LSIL = Low grade Squamous Intraepithelial Lesion
- ASC-H = Atypical Squamous Cells, cannot exclude High-grade squamous intraepithelial lesions
- HSIL = High-grade Squamous Intraepithelial Lesions
- AIN = Anal Intraepithelial Neoplasia
ضایعات درجه بالای آنال شبیه ضایعات پیش ساز کانسر مهاجم در سرویکس می باشد.
معمولاً برای ارزیابی ضایعات آنال باید از آنوسکوپی به همراه بیوپسی آنال و بررسی هیستولوژیک آن استفاده نمود ولی توجه به این نکته مهم است که بین گرید یک یافته سیتولوژی و یافته هیستولوژی ممکن است تطابقی دیده نشود.
به همین دلیل هنوز استاندارد طلایی همان گرید سیتولولوژی می باشد.
بنابراین هنوز هم سیتولوژی آنال رل با ارزشی در تشخیص و مدیریت درمان ضایعات دیسپلاستیک با گرید بالای آنال را ، قبل از تبدیل شدن به کانسر آنال بازی می کند.
بنابراین هر اختلال سیتولوژیک باید با یک High Reslolution Anoscopy و بیوپسی مورد بررسی دقیق قرار گیرد.
توجه: برخلاف سیتولوژی سرویکس که وجود سلولهای اندو سرویکس به عنوان معیاری جهت اعتبار و کفایت نمونه برداری محسوب می شود، وجود سلولهای استوانه ای رکتوم چنین نقشی در آنال پاپ اسمیر ندارد.
هرچند هنوز بعضی از رفرانس ها وجود هر دو نوع سلول پوششی آنال و استوانه ای رکتوم را برای کفایت تفسیر تست آنال پاپ اسمیر مهم می دانند.
درمان کانسر آنال
درمان موضعی می تواند شامل فقط قسمت ضایعه دیده باشد و یا اینکه بطور کامل کانال آنال را درگیر کند.
درمانهایی که توسط خود بیمار قابل انجام است عبارتند از:
- تری کلرو استیک اسید (TCA): توسط بیشتر بیماران قابل تحمل بوده و یک الی دو بار تجویز آن برای بسیاری از بیماران اثربخش است.
- 5- فلوروراسیل (5- flurouracil)
- ایمی کویمود (imiquimod)
درمان برداشت موضعی (local ablative therapy) : که به روش های ذیل قابل انجام است:
- روش RFA و یا RadioFrequency Ablation : روش قابل تحمل تر و ایمن بوده ، اما شواهد محدودی تاکنون از این روش منتشر شده است.
- الکترو کوتر و یا electrocautery : روشی است که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد .
این روش ها درمان های اختصاصی در موارد Anal Intraepithelial Neoplasia و یا AIN می باشد.
.
درمان anal HSIL
هدف درمانی شامل تخریب ضایعات تشخیص داده شده است (برخلاف ضایعات سرویکس که به طور کامل قابل برداشت است) ، امکان برداشت کامل ضایعات آنال وجود ندارد.
تعداد دفعات درمان متعدد بوده و میزان شکست درمان در حد 70% می باشد.
درمان دردناک و همراه با خونریزی می باشد که منجر به عدم پیگیری های بعدی بیماران می شود.
موارد AIN در صورت عدم درمان امکان تبدیل به SCC و یا Squamous Cell Carcinoma وجود دارد.
ریسک این تبدیل در گروه های ذیل بیشتر می باشد:
- بیمارانی که مبتلا به فرم پایدار HPV پر خطر می باشند.
- بیماران HIV مثبت (بویژه بیمارانی که شمارش CD4 پایین تری دارند)،
- بیمارانی که سابقه ای از یک کانسر وابسته به HPV دارند (بویژه کانسر سرویکس)
- مردانی که با مردان دیگر سکس دارند (Men who have sex with men)
پیگیری بیماران
نحوه فالوآپ این گروه از بیماران، طبق الگوریتم ذیل می باشد
میزان پاکسازی و یا پایدار ماندن ضایعات anal HSIL
طی مطالعه ای که روز 393 بیمار مرد طبق الگوریتم ذیل صورت گرفته بود، مردانی که ضایعات anal HSIL داشته اند و در بازه های زمانی 6 ماه و 12 ماه مورد فالوآپ قرار گرفتند و بدون آنکه هیچ درمان خاصی برایشان انجام شود.
21% این بیماران بعد از یک بازه زمانی 12 ماه ضایعات HSIL بهبود یافته و یا به گرید های پایین تر تبدیل شده بود
و 56% موارد ضایعات HSIL پایدار باقی مانده بود که به آن HSIL persistence می گویند.
نقش ژنتیک در کانسر آنال
بطور کلی متیلاسیون همه ژن ها سبب می شود که شدید بیماری افزایش یابد.
چهار ژن زیر کارکرد قابل ملاحظه ای در AIN3 و کانسر آنال دارند:
- ASCL1
- SST
- ZiC1
- ZNF582
مهمترین مارکر ZNF582 می باشد که در کانسر آنال حساسیت 54% و ویژگی 93% دارد.
.
پیشگیری
- واکسیناسیون پسران و دختران قبل از شروع فعالیت جنسی
- غربالگری گروه های پر خطر بخصوص در افراد HIV مثبت
- معاینه سالانه آنورکتال با استفاده از روش DARE و یا Digital AnoRectal Examinatiion در افراد HIV مثبت، که توسط انجمن های ذیل توصیه شده است:
- European AIDS Clinical Society
- US DHHS guidelines
- Austalasian Society for HIV medicine
بسیاری از افرادی که به دلیل سرطان جان خود را از دست میدهند را میتوان با تشخیص زودهنگام این بیماری از مرگ نجات داد. در این مطلب به معرفی 4 سرطان میپردازیم که باید در اولویت انجام آزمایشهای غربالگری سرطان در سال آینده قرار گیرند.
شاید امروز زمان مناسبی جهت برنامهریزی برای انجام تستهای غربالگری سرطان باشد. بهخصوص برای آن دسته از افرادی که پزشکشان توصیههایی برای انجام تستهای غربالگری سرطان داشته است. منظور از غربالگری سرطان، آن دسته از آزمایشهایی است که به جستجوی سرطان پیش از ظهور علائم بیماری در افراد میپردازد. بنابراین، غربالگری به تشخیص و شناسایی زودهنگام سرطان و افزایش شانس درمان سرطان آن میانجامد.
طبق گفته انجمن سرطان امریکا، تخمین زدهشده که تقریباً 610 هزار نفر در سال 2018 (تا پایان سال 2018) براثر سرطان جان خود را از دست خواهند داد. اما بسیاری از افرادی که زندگی خود را در اثر سرطان از دست میدهند را میتوان از طریق تشخیص زودهنگام نجات داد.
ازاینرو غربالگری سرطان بسیار حیاتی است چراکه در مراحل ابتدایی سرطان، هیچ علائم و نشانههایی از بیماری وجود ندارد و دقیقه این زمان، قابلدرمانترین زمان سرطان است. دکتر کارمن گوئرا، مأمور علمی و برد ملی انجمن سرطان امریکا و همچنین پروفسور داروهای مرتبط با سرطان در دانشگاه پنسیلوانیا این را گفته است.
پروفسور گوئرا از مردم درخواست دارد تا در مورد دستورالعملهای مقابله با سرطان که توسط انجمنهای علمی سرطان ارائه میشود بیشتر بیاموزند. همچنین او معتقد است تستهای غربالگری برای 4 نوع سرطان را بایستی در اولویت کارهای خود قرار دهند که در ادامه به معرفی این 4 سرطان میپردازیم.
پروفسور گوئرا میگوید: زنانی که در سنین 40 تا 44 سالگی قرار دارند و همچنین در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه نیستند، بهتر است شروع به انجام ماموگرافی سالانه کنند. بین 45 تا 54 سال، زنان باید حتماً در هرسال یک ماموگرافی انجام دهند. بعد از 55 سال میتوانند ماموگرافی را هر دو سال یکبار انجام دهند.
بنابراین ازآنجاکه هیچ سقف سنی برای انجام ماموگرافی وجود ندارد، خانمها باید با پزشک خود در مورد انجام تستهای غربالگری سرطان بعد از 54 سال نیز پرسوجو کنند و بدانند که تست غربالگری کدام سرطان برای آنها نیاز است.
پروفسور گوئرا میگوید: اگر پزشک این زنان بداند که آنها در طول 10 سال آینده و یا بیشتر زنده خواهند بود، بنابراین بهاحتمالزیاد انجام تست غربالگری را به آنها توصیه خواهد کرد. دکتر گوئرا به این نکته اشاره میکند که: حتی افرادی که در سابقه فامیلی و خانوادگی خود هیچ موردی از سرطان سینه ندارند نیز باید از این دستورالعمل استفاده کنند.
آیا میدانستید سرطان ریه افراد بیشتری را نسبت به مجموع افراد کشتهشده توسط سرطان سینه، سرطان کولون و سرطان پروستات به مرگ میکشاند.
گوئرا ادامه میدهد: حقیقت این است که بیش از 90درصد از موارد سرطان سینه در افرادی رخ میدهد که هیچ سابقه خانوادگی در ابتلا به سرطان سینه نداشتهاند. او میگوید: "بسیاری از بیماران به من گفتهاند که حین خودآزمایی یا آزمایش توسط خود، هیچگونه تودهای در سینه خود حس نکردهاند بنابراین فکر کردهاند که هیچ نیازی به انجام آزمایش و غربالگری ندارند." درواقع ماموگرافی تومورهایی که توسط خودآزمایی یا آزمایش توسط خود و یا حتی آزمایشهای کلینیکی قابلشناسایی و تشخیص نیستند را شناسایی میکند. گفتنی است برخی از سرطانهای سینه در اندازه مژه چشم رخ میدهند و طبیعی است که چنین اندازهای بهراحتی قابلشناسایی نیست. این چیزی است که ماموگرافی تشخیص میدهد یعنی چیزی که افراد با آزمایشهای ساده و معمولی قادر به تشخیص آن نیستند.
زنانی که احتمال ابتلای آنان به سرطان سینه بر اساس سابقه خانوادگی، سابقه ژنتیکی و یا دلایل دیگر مثل جهش ژنتیکی از قبیل BRCA1 و یا BRCA2 زیاد است، باید با پزشک خود در رابطه با گزینههای غربالگری مشورت کنند.
تمامی زنان باید غربالگری سرطان دهانه رحم را از سن 21 سالگی شروع کنند. بین سنین 21 تا 29 سالگی، غربالگری باید با آزمایش پاپ اسمیر یا نمونهبرداری از سلولهای دهانه رحم هر 3 سال یکبار انجام بگیرد. در 30 سالگی و تا رسیدن به 65 سالگی آزمایش پاپ اسمیر هر 5 سال یکبار باید انجام پذیرد و بهتر است خانمها در این دوره مورد آزمایش HPV نیز قرار گیرند.
شاید برایتان جالب باشد بدانید که سرطان ریه افراد بیشتری را نسبت به مجموع افراد کشتهشده توسط سرطان سینه، سرطان کولون و سرطان پروستات به مرگ میکشاند. غربالگری سرطان ریه شامل یک سیتیاسکن دوز پایین از سینه برای افرادی که بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند میشود.
توصیهها حاکی از این است افرادی که در سنین 55 تا 74 سالگی قرار دارند و کسانی که در حال حاضر مواد دخانی استعمال میکنند و یا در گذشته استعمال میکردهاند و در 15 سال اخیر ترک کردهاند به انجام تستهای غربالگری بپردازند.
گوئرا توضیح میدهد که مصرف سیگار این افراد باید حدوداً 30 سال بسته و یا بیشتر بوده باشد. منظور از 30 سال بسته، مصرف روزانه یک بسته سیگار برای 30 سال و یا مصرف نیمبسته سیگار به طول 60 سال است. او علاوه بر آزمایشهای غربالگری برای این افراد، توصیه میکند که به استعمال سیگار پایان دهند.
گوئرا میگوید: میزان استعمال سیگار از زمان انتشار عمومی گزارشهای جراحی از سال 1964 کاهش یافته است. او معتقد است این اتفاق آغازی بود برای افزایش آگاهی از آسیبها و صدمات استعمال سیگار و تحقیقات عمومی بسیاری بر روی سلامتی و همچنین سرمایهگذاری برای پایان دادن و توقف مصرف سیگار.
انجام تستهای غربالگری سرطان کولون نهتنها باعث تشخیص زودهنگام سرطان میشود، بلکه با حذف پولیپهایی که میتوانند تبدیل به سرطان شوند، میتواند عملاً از بروز سرطان نیز جلوگیری کند. گوئرا میگوید: این تنها غربالگری سرطان است که میتواند چنین کاری انجام دهد.
توصیهها برای غربالگری سرطان کولون امسال دچار تغییراتی شده است. در گذشته انجمن سرطان امریکا اظهار داشته بود که هر فرد بالای 50 سال باید غربالگری را با انجام کولونوسکوپی و آزمایشهای مبتنی بر مدفوع آغاز کند. گفتنی است دستورالعمل جدید این سن را به 45 سال کاهش داده است.
گوئرا میگوید: در مورد سرطان کولون شاهد یک افزایش نرخ نگرانکننده در جوانها هستیم که نمیدانیم علت آن چیست. بنا به همین دلیل، با کاهش سن توصیهشده برای انجام تستها روبهرو هستیم و این کار باید تا سن 75 سالگی ادامه داشته باشد. بین سنین 76 تا 85 سالگی، افراد باید با پزشک خود در رابطه با غربالگری صحبت کنید که آیا نیازی به انجام آن هست یا خیر. همچنین لازم به ذکر است که در 85 سالگی دیگر باید غربالگری را متوقف کرد.
همچنین ممکن است پزشک یا مشاور درمانی افراد زمانهایی را برای انجام غربالگری تعیین کند، اما عموماً، این غربالگری هر 10 سال یکبار توسط کولونوسکوپی انجام میگیرد. اگر پولیپی یافت نشود، ممکن است تستهای غربالگری در فواصل 3 تا 5 سال یکبار ادامه یابند.
گوئرا میگوید برخی افراد به دلایل مختلف با انجام کولونوسکوپی موافق نیستند. حقیقت این است که افرادی که کولونوسکوپی شدهاند، عموماً معتقدند بدترین قسمت آن بخش "آمادهسازی" است که ممکن است بسیار متفاوت باشد، اما معمولاً متشکل است از نوشیدن و دریافت مایعی که در دو بخش دریافت میشود و پیروی از یک رژیم غذایی مایع.
او میافزاید: البته برخی افراد مراحل کولونوسکوپی را بهخاطر نمیآورند که علت این اتفاق، دریافت دارویی آرامبخش بوده که به آنها کمک کرده به خواب بروند. گاهی اوقات آرامبخشها با داروهایی ترکیب میشوند که باعث میشوند افراد برخی چیزها را فراموش کنند، بنابراین بسیاری از افراد از خواب برمیخیزند و بدون آنکه به یاد داشته باشند که کولونوسکوپی داشتهاند.
نگرانی از آزمایش زیادی و غربالگری بیشازحد، امری مهم است. انجام آزمایش و غربالگری زیادی میتواند منجر به آثار و نتایج منفی شود، مثل هدر دادن زمان، هزینه و همچنین آسیب به سلامتی از قبیل زیادی در معرض اشعه بودن. البته این آزمایشها و انجام تستها بهاینعلت است که به دستورالعملها پایبند باشیم.
برای مثال دلیل اینکه گفته میشود انجام تستهای غربالگری سرطان سینه باید بیشتر در بین سنین 45 تا 54 سالگی متمرکز شود این است که، اگر به نمودار تمام سرطانهای سینه رخ دادده توجه کنیم، متوجه خواهیم شد که این نمودار مثل یک منحنی زنگولهای یا توزیع طبیعی است که یک جهش را در این سنین دارد و بعدازآن دچار سقوط و افت میشود. بنابراین زمانی که این آمار نشان میدهند در این سنین با کاهش سرطان سینه مواجه هستیم، میتوان آزمایشها و غربالگریها را نیز کاهش داد.
در انتها باید گفت که افراد میخواهند بهخوبی از خود مراقبت کنند و غربالگری سالانه آنها به معنای مراقبت خوب است. اما اغلب افراد مراقبت و اهمیت دادن به خود را در متوقف کردن آزمایشها میدانند و این مسئله باعث پیچیده شدن اوضاع میشود.
https://sam.lrv.lt/lt/naujienos/nuo-kitu-metu-nauja-gimdos-kaklelio-vezio-prevencine-programa
غربالگری سرطان نوعی آزمایش غربالگری بهشکل جستجوی سرطان پیش از ظهور علائم بیماری در فرد است. غربالگری به تشخیص و شناسایی زودهنگام سرطان کمک میکند. غربالگری سرطان عبارت است از مجموعهای از تستهای پزشکی که اگر پاسخ تست غربالگری منفی بود، خیال فرد آزمایش دهنده آسوده میگردد، اما اگر پاسخ مثبت بود دال بر وجود سرطان نیست، بلکه فرد را ملزم به انجام آزمایشهای تکمیلی و پیگیری مینماید. چنانچه در آزمایشها تکمیلی نیز وجود سرطان تأیید شد به دلیل تشخیص سرطان زودهنگام از طریق غربالگری جای هیچگونه نگرانی برای فرد نیست چرا که اساساً هدف اصلی انجام غربالگری این است که سرطان را در مراحل اولیه یعنی زمانی که هیچ علائم و نشانهای ندارد، شناسایی کند که به دنبال این تشخیص به هنگام پروسه درمان کوتاهتر و در دسترس ژتر و نتیجهبخشتر خواهد بود و به دنبال آن میزان بقا افزایش مییابد.[۱]
غربالگری یا واژه ملموس و متداول آن در سطح جامعه یعنی چکاپ تا میزانی اهمیت دارد که سازمان بهداشت جهانی آن را یکی از مهمترین سلاحهای مبارزه با سرطان معرفی کردهاست.
نکته بسیار حائز اهمیت این است که هنگامیکه دکتر پیشنهاد غربالگری میدهد، به این معنا نیست فرد مبتلا به سرطان میباشد بلکه تست غربالگری زمانی انجام میشود که فرد هیچ علامت یا نشانهای از سرطان ندارد و صرفاً هدفی جز پیشگیری نخواهد داشت
اهداف غربالگری سرطان
غربالگری دو هدف اصلی و مهم را دنبال میکند که عبارتاند از:
۱) کاهش یا حذف مرگ بر اثر سرطان در سرطانهایی که تا نود درصد قابلدرمان هستند.
۲) کاهش تعداد افرادی که سرطان در آنها، توسعهیافته و به مرحله پیشرونده میرسد.
تستهای غربالگری متداول در دنیا
الف) سرطان سینه
1-غربالگری :غربالگری زنان از نظر سرطان سینه در سنین 30-69سال می باشد از جمله عوامل خطر بروز این سرطان سوابق خانوادگی ووجود علایم نظیر توده ،برآمدگی –لکه و... می باشد
2مامو گرافی :ماموگرافی باید از سن ۴۰سالگی بهصورت سالیانه آغاز شود و بعد از سن ۷۰سالگی هر سه سال یکبار انجام شود. غربالگری به شیوه ماموگرافی منجر به کاهش ۳۰درصد مرگومیر ناشی از سرطان سینه در زنان ۴۵–۷۰سال میشود. البته لازم است ذکر شود که ماموگرافی برای سنین پایینتر از ۴۰ سال به دلیل متراکم بودن بافت سینه از حساسیت کمتری برخوردار است و سونوگرافی جایگزین خوبی برای غربالگری در این سنین میباشد.
ب) سرطان دهانه رحم (کانسر سرویکس
۱) تست پاپ اسمیر: سرطان دهانه رحم از شایعترین سرطانها در زنان خصوصاً در کشورهای جهان سوم میباشد. در کشورهای پیشرفته این سرطان به دلیل انجام تستهای غربالگری از نظر میزان شیوع کاهشیافتهاست. تست پاپ اسمیر یک نمونهبرداری از سلولهای دهانه رحم میباشد
۲) آزمایش ویروس پاپیلومای انسانی(HPV): این آزمایش در جریان پاپ اسمیر انجام میشود و ممکن است این ویروس در نمونهبرداری از دهانه رحم شناسایی شود که از ریسک فاکتورهای سرطان دهانه رحم میباشد.
ج) سرطان کولورکتال
۲) وجود خون مخفی در مدفوع(FOBT): در این تست آزمایشگاهی مدفوع را ازنظر وجود خون مخفی موردبررسی قرار میدهند؛ که به تشخیص انواع پولیپها و سرطانها در مراحل اولیه میباشد. انجام این تست غربالگری از 50سالگی هردو سال یکبار توصیه میشود.
*یکی از اصول اساسی و مهم برنامه ملی کنترل سرطان غربالگری و ایجاد فرهنگ آن بهعنوان یک وظیفه مهم بهداشتی بر دوش افراد جامعه و آمادهسازی نهادهای دولتی برای اجرای آن است.
ارزیابی غربالگری سرطان در ایران
در ایران با توجه به آنکه چندین سال است که برنامه ملی کنترل سرطان بهصورت جامع و کامل تدوین میشود اما قسمت ابتدایی این برنامه یعنی کشف زودهنگام بهخوبی در کشور اجرا نمیشود. با توجه به افزایش میزان شیوع سرطان در دنیا، هر کشور هدفمندی که نگران سلامتی افراد جامعه خود باشد سیاستهایی را برای کنترل مناسب و بهموقع شیوع سرطان به کار میبندد.
البته تا امروز کارهایی پراکنده اما تا حدودی مؤثر در رابطه با کنترل سرطان صورت گرفتهاست از جمله پویش ملی مبارزه با سرطان که در تاریخ 8مهر لغایت 8آبان 1398انجام گرفت که مسئولین برگزاری این پویش اهدافی از جمله افزایش آگاهی و جلب مشارکت نهادهای دولتی و مردمنهاد، اصلاح باورهای نادرست در خصوص درمانناپذیر بودن سرطان و جلب مشارکت سیاستگذاران و سکان داران سلامت کشور در کنترل سرطان را دنبال نمودند. اما آنچه که باید مورد توجه قرار گیرد، برنامهریزی مناسب با نیازهای روز جامعه از رسانههای جمعی همچون رادیو و تلویزیون و نهادینه کردن فرهنگ غربالگری در جامعه میباشد. ضروریست از طریق تمامی منابع اطلاعرسانی و همچنین مهمترین نهاد آموزشی کشور یعنی وزارت آموزش و پرورش به افراد آموزش داده شود تا علائم و نشانههای اولیه سرطان را تشخیص دهند. مردم باید به این اندیشه دست پیدا کنند که مادامی که سرطان زود تشخیص داده میشود، درمان مؤثرتر خواهد بود.
غربالگری به آن معنا نیست که اگر پاسخ آن منفی بود یعنی دیگر نیازی به تکرار نیست، بلکه باید تداوم داشته و به صورت مکرر سالیانه صورت پذیرد. غربالگری میتواند یکی از مهمترین معیارهای ارزیابی عملکرد سیستم سلامت یک جامعه باشد و نیازمند توجه و مساعدت همهجانبه نهادها و گروههای مؤثر است