سرطان پستان یکی از اصلی ترین سرطان هایی که بیشتر خانم های 30 تا 45 سال به آن مبتلا می شوند. وراثت و انتخاب های سبک زندگی دو عامل اصلی برای وقوع سرطان پستان است.
شیردهی تاثیر فراوانی برای پیشگیری از سرطان سینه دارد.این تاثیر به دلیل تغییر عملکرد هورمون های داخلی خانم ها می باشد. با اینکه خانم های باردار نیز ممکن است در خطر سرطان پستان باشند اما شیردهی می تواند جان یک خانم را نجات دهد.
این حقیقت که خانم های شیرده کمتر در خطر سرطان پستان قرار می گیرند کاملا ثابت شده است و این به دلایلی به شرح زیر مربوط است:
شیردهی مرتب منجر به کاهش تعداد چرخه قاعدگی می شود. که موجب کاهش سطح استروژن می شود.
خانم هایی که از کودک خود مراقبت می کنند، زندگی سالم تری دارند و بیشتر به تغذیه خود اهمیت می دهند، از خوردن غذاهای نا سالم پرهیز می کنند و به سمت موادی مانند سیگار و الکل نیز نمی روند.
سلول های پستانی که شیر تولید می کنند قوی تر هستند و در دوره های بعدی کمتر در خطر تبدیل به سلول های سرطانی قرار می گیرند.
خانم هایی که بیش از یکسال به فرزندشان شیر می دهند کمتر به سرطان پستان حساس هستند.
مهمترین نکته این است که باردار شدن عامل بروز سرطان سینه به شمار نمیآید، اما در دوران حاملگی به دلیل تغییرات هورمونی در بدن میتواند پیشروی سرطان سینه را سرعت بخشد. در دوران بارداری سینهها بر اساس یک فرآیند طبیعی سفتتر از قبل میشوند و به همین دلیل تشخیص وجود تودههای سرطانی در سینه کار دشواری خواهد بود. از این رو به طور معمول زمانی، سرطان سینه تشخیص داده میشود که تومورهای سرطانی رشد قابل توجهی کرده و به مرحلهای رسیدهاند که شاید درمان آنها اندکی سخت و دیر شده باشد.
خانم هایی که اولین فرزندشان را قبل از 25 سالگی به دنیا می آورند، بیشتر در خطر سرطان پستان قرار دارند.
خانم هایی که قبل از 25 سالگی کمتر از 4 فرزند دارند، بیشتر در خطر سرطان پستان هستند.
داشتن فرزند بیشتر بدن خانم ها را از عوامل تحریک کننده سرطان محافظت می کند و دلیلش هم تغییر عملکرد هورمون ها است.
خانم هایی که بعد از 25 سالگی اولین فرزند خود را بدنیا می آورند در مقایسه با آنهایی که هنوز بچه دار نشده اند کمتر در خطر سرطان پستان هستند.
شیردهی بدن را در برابر دو نوع تومور بدخیم کشنده محافظت می کند، مهم هم نیست چه زمانی آن خانم بچه بدنیا آورده باشد.
اگر در طول بارداری تشخیص داده شده باشد که مبتلا به سرطان پستان هستید، باید درباره شیردادن به کودک در حالی که تحت درمان هستید بدانید. چنین مواردی را باید بدانید:
اگر پس از دوران بارداری در حال انجام آزمایش برای سرطان سینه هستید شیردهی مشکلی ندارد. این آزمایش ها عبارتند از ماموگرافی، اسکن CAT، اشعه ایکس، ام آر آی یا بافت برداری.
اگر برای درمان باید تحت ایزوتوپ رادیواکتیو یا شیمی درمانی قرار بگیرید شیردهی باید متوقف شود.
اگر پرتو درمانی می کنید گاهی می توانید شیردهی هم داشته باشید. به خاطر قرار گیری سینه در معرض پرتو مقدار تولید شیر کم می شود.
اگر با شیمی درمانی دارو نیز مصرف می کنید، بسیار مهم است که قبل از شروع مجدد شیردهی این داروها به کلی از سیستم بدنتان خارج شده باشند.
اگر با ماستکتومی یکی از سینه ها تا قسمتی یا کامل برداشته شده بود، همچنان با پستان دیگر می توانید به کودک خود شیر دهید.
بسیار مهم است که درمان سرطان پستان به محض تشخیصش شروع شود. مهم نیست که باردار یا شیرده هستید، تحت درمان سرطان قرار گرفتن باید تبدیل به اولویتتان شود. ممکن است بسته به پیشرفت سرطانتان پزشک این انتخاب را به شما بدهد تا درمان را عقب بیاندازید.
بهترین توصیه به زنان باردار این است که همواره توسط پزشک معاینه شوند. در طول انجام این معاینات، پزشک به درک کاملی از شرایط مادر و جنین دست می یابد و در صورت آغاز فرآیند ابتلا به بیماری، تشخیص آن در زمان خوبی صورت می گیرد و در نتیجه سرطان به راحتی نیز درمان می شود.
زنان باردار در طول دورن حاملگی از این تکنیک تشخیصی استفاده میکنند اما شاید برای تشخیص سرطان پستان چندان تأثیرگذار نباشد زیرا سینهها دارای بافت حجیمی هستند و به همین خاطر تشخیص تودههای سرطانی احتمالی توسط ماموگرافی کار سادهای نخواهد بود. بهتر است از ماموگرافی سه بعدی به عنوان گزینهای مؤثرتر در تشخیص سرطان سینه در بارداری استفاده شود.
انجام جراحی در طول دوران بارداری معمولاً خطری برای سلامت مادر و جنین ندارد. اگر تشخیص ابتلا به سرطان سینه در مراحل اولیه پیشرفت آن صورت گیرد، پزشک توصیه میکند که با انجام عمل جراحی و برداشتن تودههای مشکوک و یا حتی کل سینه، اثری از سرطان سینه در زن باردار باقی نماند.
اگر تشخیص سرطان سینه در سه ماهه نخست یا دوم بارداری باشد، عمل ماستکتومی پیشنهاد پزشک خواهد بود اما اگر تشخیص در سه ماهه پایانی صورت گیرد لامپتامی توصیه میشود. و بعد از زایمان پرتودرمانی شروع می شود درصورتی که تشخیص داده شود باید از شیمی درمانی هم استفاده گردد، معمولا پزشک تا پایان سه ماهه نخست حاملگی صبر کرده تا شانس وارد آمدن صدمات جدی به جنین کاهش یابد. در موارد پیشرفته از سرطان تلفیقی از دو تکنیک جراحی و شیمی درمانی به طور همزمان استفاده میشود که در این صورت خطر بیشتری سلامت جنین را تهدید میکند. هورمون درمانی به هیچ وجه نباید در دوره بارداری انجام شود.
https://www.intima.hu/intim-magazin/mellrak-info/amikor-az-emlorak-szoptatas-alatt-tamad
یکی از بیماری های بسیار شایع و حائز اهمیت در آقایان، بیماری تومورهای بیضه می باشد که پرسش های زیادی در مورد آن از سوی بیماران مطرح می شود. سوالاتی از قبیل:
تعریف سرطان بیضه چیست؟
از کجا بفهمیم به سرطلان بیضه مبتلا شده ایم؟
علائم این بیماری چیست؟
چه کسانی به سرطان بیضه مبتلا می شوند؟
آیا درمان قطعی برای سرطان بیضه وجود دارد؟
سرطان بیضه جزء متداول ترین سرطان ها در بین آقایان در سن 15 تا 35 سال می باشد. این سرطان از یک توده بدون درد در ناحیه بیضه ها آغاز می شود و در صورتی به موقع درمان صورت نگیرد منجر به بروز عوارض بسیار خطرناکی می شود.
تا به حالا به این مساله فکر کرده اید اگر پسر نوجوان شما در سنین بین 14 یا 15 سال تا سن 20 تا 25 سال چه بیماری هایی او را تهدید می کند به خصوص بیماری هایی که ممکن است با شما درباره آن صحبت نکند. بیماری های دستگاه تناسلی به خصوص بیماری های بیضه در پسران از جمله بیماری هایی هستند که معمولا در مورد آن با پدر و مادر خود صحبت نمی کنند یا گاهی متوجه نمی شوند و اطلاعی از وجود بیماری ندارند. با آموزش و دادن آگاهی در مورد این بیماری ها به پسران جوان خود می توانیم احتمال ابتدا به هر گونه بیماری مربوط به دستگاه تناسلی به خصوص سرطان بیضه جلوگیری کرد.
تغییر حجم بیضه بدون وجود درد در پسران می تواند یکی از نشانه بارز سرطان بیضه باشد. این تغییر حجم ممکن است به دلیل وجود یک توده یا غده سفت در بیضه ها باشد. سرطان بیضه رشد بسیار سریعی دارد و سلول های سرطان بیضه به سرعت تکثیر پیدا می کنند و به دلیل اینکه تنها علامت آن بزرگ شدن بیضه بدون درد می باشد پسران اگر هوشیار باشند می توانند به صورت لمس آن را احساس کنند.
در مواردی که سرطان بیضه پیشرفت می کند می تواند با علائمی همچون: درد در بیضه ها و شکم، تورم بیضه ها و افزایش سایز بافت پستان همراه باشد.
مرحله 1 : این مرحله از سرطان بیضه فقط محدود به خود بیضه می باشد.
مرحله 2 : این مرحله از سرطان به غدد لنفاوی در شکم گسترش پیدا کرده است.
مرحله 3 : در مراحل پیشرفته تر سرطان به بخش ها و اعضای دیگر بدن مانند ریه، کبد و مغز استخوان گسترش پیدا خواهد کرد.
عوامل موثر در بروز سرطان بیضه
بیضه نزول نیافته در زمان تولد و یا تکامل غیر طبیعی بیضه
سندروم کلاین فلتر یا کروموزوم بیشتر
سابقه خانوادگی سرطان بیضه
تحلیل رفتن بیضه
ویروس HIV
تشخیص سرطان بیضه معمولا با معاینه، سی تی اسکن از شکم و ناحیه لکن و سونوگرافی به منظور بررسی ساختار داخلی بیضه ها امکان پذیر می باشد. همچنین انجام آزمایشات خونی که به تست تومورمارکرها موسوم است می تواند تا حدود زیادی به تشخیص بیمارس سرطان بیضه کمک کند.
آموزش و آگاهی به فرزندان خود برای معاینه بیضه توسط خودشان به منظور پیشگیری و تشخیص به موقع سرطان بیضه الزامی است.
هر گونه تغییر در اندازه بیضه باید جدی تلقی شود. سرطان های بیضه می توانند درمان شوند مشروط بر اینکه در مراحل اولیه سرطان بیضه تشخیص داده شوند.
اگر سرطان در بدن گسترش پیدا کند و غدد لنفاوی را گرفتار کند نیاز است تا درمان های تکمیلی شیمی درمانی و اشعه درمانی انجام شود.
آقایان اگر به صورت دوره ای بیضه های دو طرف خود را معاینه کنند اگر توده بدون دردی در بیضه های خود مشاهده کردند بلافاصله باید به پزشک متخصص مراجعه کنند تا ماهیت آن بیضه مشخص شود متاسفانه سرطان بیضه در بسیار کوتاهی حتی در طی دو ماه به دو برابر اندازه اولیه خود تبدیل می شود و باید هر چه سریع تر تحت درمان قرار گیرد.
با آگاهی فرزندان خود در رابطه با بیماری های شایع بیضه و معاینه بیضه ها توسط خودشان تا حد زیادی می توان از بروز هر گونه توده جلوگیری کرد. همچنین در صورت هر گونه عامل مشکوک در دستگاه تناسلی می توانید به یک پزشک فوق تخصص آنکولوژی مراجعه کنید تا هر چه سریعتر بررسی ها و معاینات لازم صورت گیرد و درمان آغاز شود.
https://www.netdoktor.de/krankheiten/hodenkrebs/
در شیمی درمانی سرطان پستان از داروهای بخصوصی برای هدف قراردادن و از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می شود. این داروها معمولاً به صورت تزریقی یا خوراکی تجویز می شوند.
شیمی درمانی سرطان پستان به عنوان درمان تکمیلی در کنار درمان هایی مانند جراحی، پرتودرمانی و یا هورمون تراپی مورد استفاده قرار می گیرد. انجام شیمی درمانی برای سرطان پستان، شانس بهبودی را افزایش، خطر بازگشت سرطان را کاهش و علائم ناشی از سرطان را تقلیل می دهد یا به افراد مبتلا کمک می کند تا زمان طولانی تری با کیفیت بهتری زندگی کنند.
در صورت عود و یا متاستاز سرطان، شیمی درمانی سرطان پستان را کنترل می کند تا بیماران زندگی بلندمدت تر و با کیفیت تری داشته باشند.
عوارض شیمی درمانی ممکن است موقت و ملایم باشند و یا جدی و دائمی. متخصص انکولوژی در تصمیم گیری در خصوص مناسب بودن شیمی درمانی به کمکتان می آید.
شیمی درمانی سرطان پستان ممکن است در مواقع ذیل برای بیماران تجویز شود:
پس از خارج شدن بافت سرطانی به وسیله جراحی، ممکن است سلولهایی باقی مانده باشند که برای از بین بردن آنها شیمی دمرانی تجویز می شود. همچنین شیمی درمانی برای کاهش خطر عود کردن مجدد سرطان نیز تجویز می گردد. این پروسه به شیمی درمانی کمکی نیز معروف می باشد.
اگر خطر عود مجدد سرطان و یا پخش شدن بافت سرطان در سایر اعضای بدنتان (متاستاز) وجود داشته باشد علی رغم اینکه اثری از وجود سرطان در بدنتان پس از جراحی رویت نگردد، پزشکتان شیمی درمانی کمکی تجویز می کند. در صورتیکه سلول های سرطانی در غدد لنفاوی نزدیک به پستان آلوده به تومور مشاهده شوند، در معرض شانس بیشتری برای متاستاز هستید و لزوم شیمی درمانی بیشتر می شود.
پزشکتان در خصوص تاثیر شیمی درمانی بر کاهش شانس بازگشت سرطان پرس و جو نمایید. به کمک یکدیگر می توانید عوارض جانبی و کاهش ریسک شیمی درمانی را در یک کفه ترازو قرار داده و آنها را مورد سنجش قرار دهید. همچنین در خصوص سایر روش های جایگزین همانند هورمون درمانی که ممکن است موجب تغییر شرایط شما گردد، با پزشک خود مشورت نمایید
https://shendetesia.gov.al/kan.
شیمی درمانی معمولاً پیش از جراحی( نئواجوانت ) به منظور کوچک کردن تومورهای بزرگ تر انجام می پذیرد. این موضوع موجب می شود تا:
بهترین شانس برای برداشتن کامل تومور با جراحی ممکن شود.
به جای تخلیه کل پستان، فقط توده سرطانی خارج شود.
میزان بیماری را در غدد لنفاوی کاهش می دهد. بنابراین امکان جراحی کم تهاجمی غدد لنفاوی فراهم می شود.
خطر بازگشت سرطان کاهش می یاید.
ارزیابی واکنش تومور را نسبت به درمان ممکن ساخته و به انتخاب صحیح پیش آگهی و بهترین داروی شیمی درمانی کمک می نماید.
نئواجوانت معمولاً برای موارد ذیل مورد استفاده قرار می گیرد:
سرطان التهابی پستان
سرطان پستان با با HER2 مثبت
سرطان پستان سه گانه منفی
تومورهایی با گرید بالا
سرطانی که به غدد لنفاوی انتشار یافته است
تومورهای بزرگ تر
زمانی که لازم است توده کوچکتر شود تا بتوان پستان را حفظ کرد.
داروهای پیشگیری (که با عنوان پیشگیری شیمی درمانی شناخته می شوند) شانس سرطان پستان در بانوان با خطر بالای بیماری را کاهش می دهد. این درمان ها شامل داروهای مسدود کننده استروژن همانند تعدیل کننده های انتخابی استروژن و مهار کننده های آروماتاز می شوند.
داروهای فوق الذکر شامل عوارض جانبی بخصوصی می شوند. لذا پزشکان این داروها را برای بانوانی که در معرض خطر جدی سرطان پستان قرار دارند، تجویز می نمایند. در خصوص مزایا و معایب این روش با پزشک خود صحبت نمایید.
بیشتر بدانید
داروهای پیشگیری (که با عنوان پیشگیری شیمی درمانی شناخته می شوند) شانس سرطان پستان در بانوان با خطر بالای بیماری را کاهش می دهد. این درمان ها شامل داروهای مسدود کننده استروژن همانند تعدیل کننده های انتخابی استروژن و مهار کننده های آروماتاز می شوند.
داروهای فوق الذکر شامل عوارض جانبی بخصوصی می شوند. لذا پزشکان این داروها را برای بانوانی که در معرض خطر جدی سرطان پستان قرار دارند، تجویز می نمایند. در خصوص مزایا و معایب این روش با پزشک خود صحبت نمایید.
در فرآیند هدف قرار دادن سلول های سرطانی که به سرعت در حال رشد هستند، داروهای شیمی درمانی همچنین می توانند به سایر سلول های سالم که در حال رشد سریع می باشند همانند فولیکول های مو، مغز استخوان و دستگاه گوارش آسیب وارد نمایند.
چندین داروی شیمی درمانی وجود دارند که می توانند بر انتهای اعصاب دست و پای شما تأثیر بگذارند و موجب بی حسی، درد، احساس سوزش، مور مور شدن، ایجاد حساسیت نسبت به گرما و سرما و یا سستی در اندامتان شوند. این عوارض جانبی معمولاً پس از پایان درمان و یا یک سال پس از تکمیل فرآیند درمانی از بین می روند. در برخی از موارد ممکن است این عوارض همیشگی باشند.
کمو برین، کمو فوگ و کمو مموری از مواردی هستند که برای توصیف کوتاه شدن حافظه و مشکلات تمرکز پس از شیمی درمانی که قابل بحث بوده و غیر قابل فهم نیز می باشند، به کار می روند. در بیش تر موارد، این مشکلات پس از گذشت یک سال از تکمیل روند شیمی درمانی از بین می روند.
برخی از عوارض جانبی کوتاه مدت رایج:
ریزش مو
خستگی
از دست دادن اشتها
تهوع و استفراغ
اسهال و یبوست
زخم های دهانی
تغییرات پوست و ناخن
افزایش خطر ایجاد عفونت (به دلیل کاهش گلبول های سفید خون که در مبارزه با عفونت ها نقش مهمی بازی می کنند.)
آسیب به اعصاب (نوروپاتی)
مشکلات شناختی که بر حافظه و تمرکز تأثیر می گذارد.
در فرآیند هدف قرار دادن سلول های سرطانی که به سرعت در حال رشد هستند، داروهای شیمی درمانی همچنین می توانند به سایر سلول های سالم که در حال رشد سریع می باشند همانند فولیکول های مو، مغز استخوان و دستگاه گوارش آسیب وارد نمایند.
چندین داروی شیمی درمانی وجود دارند که می توانند بر انتهای اعصاب دست و پای شما تأثیر بگذارند و موجب بی حسی، درد، احساس سوزش، مور مور شدن، ایجاد حساسیت نسبت به گرما و سرما و یا سستی در اندامتان شوند. این عوارض جانبی معمولاً پس از پایان درمان و یا یک سال پس از تکمیل فرآیند درمانی از بین می روند. در برخی از موارد ممکن است این عوارض همیشگی باشند.
کمو برین، کمو فوگ و کمو مموری از مواردی هستند که برای توصیف کوتاه شدن حافظه و مشکلات تمرکز پس از شیمی درمانی که قابل بحث بوده و غیر قابل فهم نیز می باشند، به کار می روند. در بیش تر موارد، این مشکلات پس از گذشت یک سال از تکمیل روند شیمی درمانی از بین می روند.
برخی از عوارض جانبی کوتاه مدت رایج:
ریزش مو
خستگی
از دست دادن اشتها
تهوع و استفراغ
اسهال و یبوست
زخم های دهانی
تغییرات پوست و ناخن
افزایش خطر ایجاد عفونت (به دلیل کاهش گلبول های سفید خون که در مبارزه با عفونت ها نقش مهمی بازی می کنند.)
آسیب به اعصاب (نوروپاتی)
مشکلات شناختی که بر حافظه و تمرکز تأثیر می گذارد.
حس ترس، ناراحتی و انزوا می توانند با عوارض جسمی ناشی از شیمی درمانی ترکیب شده و هر دوی آنها در حین و یا پس از درمان به سراغتان بیایند. در طول شیمی درمانی شما می بایست ارتباط منظمی با پزشک آنکولوژیست و پرستار خود داشته باشید و از جانب آنها مورد حمایت قرار بگیرید. همه افراد درگیر در رسیدن به یک هدف که شامل یک برنامه درمانی و در راستای بهترین نتیجه ممکن است، تلاش می کنند.
قرار ملاقاتی با یک متخصص بهداشت و روانی که پیش تر با بیماران مبتلا به سرطان سر و کار داشته است، ترتیب دهید. صحبت کردن با فردی که شرایط مشابه شما را داشته است می تواند کمک کننده باشد. از طریق تلفن، گروه های پشتیبان و اجتماعات آنلاین با سایر افراد درگیر سرطان در ارتباط باشید.
شما و پزشکتان ممکن است چندین مرحله را برای آمادگی شیمی درمانی پشت سر گذارید.
شیمی درمانی برای سرطان پستان ممکن است برای همه افراد کارساز نباشد. پزشکتان عوامل مختلفی را برای تعیین اینکه چطور و کدام یک از روش های شیمی درمانی برایتان سودمند خواهد بود، مورد بررسی قرار خواهد داد. هر چه خطر عود کردن و یا متاستاز بیش تر باشد، احتمال اینکه شیمی درمانی برای شما سودمند باشد نیز بیش تر خواهد بود. در برخی موارد، ویژگی های سرطان پستان موجب شوند تا به درمان هایی با مزایای بیش تر و سختی کم تر همچون هورمون درمانی با داروهای مسدود کننده تولید استروژن نیز فکر کنید.
در خصوص اهداف و اولویت های خود با پزشکتان صحبت نمایید.
فاکتورهای رایجی که در نظر گرفته می شوند، شامل:
سایز تومور و گرید آن
تومور بزرگ تر و بالا بودن گرید آن، شانس بدخیم شدن سلول های سرطانی و احتمال آنکه پزشکتان شیمی درمانی تجویز نماید را افزایش می دهد.
سلول های سرطانی که در طول و یا قبل از جراحی غدد لنفاوی در این ناحیه کشف می شوند، احتمال عود سرطان را بیش تر می کنند. پزشکتان ممکن است تمایل بیش تری برای تجویز شیمی درمانی داشته باشد.
برای انواع خاصی از سرطان پستان همچون گیرنده هورمونی مثبت این سرطان، پزشکتان ممکن است به منظور شناسایی ساختار ژنتیکی نوع خاصی از سرطان پستانی که به آن مبتلا هستید تست هورمونی تجویز نماید. این تست ها که با نام DX، آزمایش پروسیگنا (Prosigna) و ماما پرینت شناخته می شوند، می توانند شما را در پیش بینی خطر عود و چگونگی پاسخگویی سرطان سینه نسبت به شیمی درمانی کمک نمایند.
این تست ها می توانند به منظور کمک به شما و پزشکتان در تشخیص آنکه شیمی درمانی واجب محسوب می شود و یا فقط می بایست به درمان های مبتنی بر مسدود کردن هورمون ها بسنده شود، مورد استفاده قرار گیرند. تست های فوق الذکر در حال حاضر در مواردی که هورمون در سرطان ها دخیل نیست ، استفاده نمی شوند.
برخی از مطالعات نشان می دهند، سرطان پستانی که در جوانی فرد را درگیر می کند، تهاجمی تر از سرطانی است که در سنین بالانر به سراغ بیماران می آید. بنابراین پزشکان معمولاً برای افرادی که در سنین جوانی به سرطان مبتلا شده اند، شیمی درمانی را به منظور کاهش شانس بازگشت سرطان تجویز می نمایند.
اینکه در گذشته شیمی درمانی را تجربه کرده باشید، بر روی روند درمانی فعلی شما تأثیرگذار می باشد.
سلامت عمومی و سایر شرایط پزشکی
ممکن است سلامت عمومیتان بر توانایی تحمل عوارض ناشی از شیمی درمانی تأثیر بگذارد. مشکلات سلامتی جدی و مشخص همانند بیماری های قلبی و دیابت، ممکن است بر انتخاب دارویی که برای شیمی درمانی دریافت می کنید تأثیرگذار باشد.
در صورتیکه سرطان سینه نسبت به هورمون های استروژن و پروژسترون حساس باشد، هورمون درمانی با مسدود کننده های استروژن ممکن است بهترین گزینه برای درمان کمکی سرطان باشد. در این درمان از داروهایی همچون تاموکسیفن که به صورت یک قرص در روز و به مدت تقریبا 5 سال و یا مسدود کننده های آروماتاز همچون آناستروزول، لتروزول و اگزمستان بهره می جوید. این داروها ممکن است علاوه بر شیمی درمانی در نظر گرفته شوند. امکان دارد پزشکتان شروع مصرف این داروها را پس از اتمام شیمی درمانی و یا رادیوتراپی تجویز نماید.
وضعیت HER2 و یا HER2 Status
در صوتیکه سرطان سینه به میزان زیادی پروتئین تقویت رشد که با نام HER2 شناخته می شود تولید می نماید، پزشکتان ممکن است شیمی درمانی و یا داروهای مخصوصی که پروتئین ها را هدف قرار می دهند، تجویز نماید. این درمان ها شامل تراستوزوماب (Herceptin) ، پرتوزوماب (Perjeta) ، لاپاتینیب (Tykerb) و سایر دارو ها می گردد.
زمانیکه با پزشک متخصص آنکولوژیست خود صحبت می نمایید، در خصوص اولویت های خود برای مراقبت با وی مباحثه فرمایید. این موارد قابل بررسی می باشد، بخصوص زمانیکه گزینه هایی برای درمان وجود داشته باشد.
این مراحل را برای بهبود سلامت عمومی خود انجام دهید
از آنجائیکه شیمی درمانی می تواند بر سرعت رشد سلول های سالم بدن همچون سلول های سفید خون، پلاکت ها و سلول های قرمز تأثیر بگذارد، این شیوه درمانی به شما کمک می کند تا جای ممکن همانند دوران پیش از شروع درمان سلامت بوده و عوارض جانبی را به حداقل رسانید.
پزشکتان به شما توصیه می کند تا با انجام مراحل ذیل سلامت عمومی خود را بهینه نمایید:
زمان استراحت خود را بیش تر کنید.
پویا باشید و زمانی را برای انجام حرکات ورزشی اختصاص دهید.
رژیم غذایی متعادلی که سرشار از میوه ها، سبزیجات و دانه های مغزی داشته باشید.
استرس و اضطراب خود را به حداقل رسانید.
از عفونت هایی همچون سرماخوردگی رایج و آنفولانزا دور بمانید. با پزشک خود در خصوص واکسن های موجود همچون واکسن آنفولانزا صحبت نمایید. همچنین انجام برخی از رفتارها شامل شست و شو دست ها و استفاده از ضد عفونی کننده ها پیش از خوردن غذا و استفاده از دستکش در هنگام باغبانی، ریسک ابتلا به عفونت ها را کاهش می دهند.
به منظور بررسی عفونت در ناحیه دندان و لثه ها به دندانپزشکی بروید.
جهت بررسی سلامت کلیه و عملکرد کبد آزمایش خون و همچنین برای آنالیز عملکرد قلب تست انجام دهید. در صورتیکه این آزمایشات مشکل خاصی را نشان دادند، پزشکتان درمان را به تعویق انداخته و یا داروهایی برای شیمی درمانی تجویز می کند که امن تر باشند.
برای عوارض جانبی از قبل برنامه ریز کنید
از پزشک خود در خصوص عوارض جانبی که می توانید در طول و یا پس از شیمی درمانی تجربه نمایید، بپرسید. به عنوان مثال، در صورتیکه درمان های شیمی درمانی موجب ناباروری شوند، می توانید از پیش تر نسبت به نگهداری اسپرم، تخمک های بارور و یا تخمک هایی که برای آینده فریز می شوند، اقدام فرمایید.
پزشکتان می تواند ایده ای در خصوص میزان تأثیراتی که شیمی درمانی بر فعالیت های روزمرهتان خواهد گذاشت ارائه دهد، اما پیش بینی اینکه چه احساسی پس از شیمی درمانی خواهید داشت، کار دشواری می باشد.
به منظور گردش در اطراف خانه نسبت به گرفتن مرخصی و یا برخورداری از کمک دیگران در روزهای اولیه پس از درمان، اقدام فرمایید. در صورتیکه بایست در طول درمان به روش شیمی درمانی در بیمارستان بمانید، مرخصی بگیرید و شخصی را برای رسیدگی به امور منزل بیابید.
با پزشک خود در خصوص مصرف دارو و یا مکمل هایی که مصرف می کنید، صحبت نمایید
اطمینان حاصل نمایید که پزشکتان در خصوص داروها و مکمل هایی که مصرف می کنید شامل مکمل های گیاهی، ویتامین ها و یا داروهای بدون نسخه اطلاعات کافی دارد. این داروها می توانند بر روی نحوه عملکرد شیمی درمانی تأثیر بگذارند. پزشکتان ممکن است داروهای جایگزینی تجویز نماید و یا مصرف برخی از داروها یا مکمل ها را برای دوران پیش و بعد از شیمی درمانی متوقف نماید.
پزشک و یا پرستارتان به شما اطلاع خواهد داد که در طول دوران شیمی درمانی چه چیزی می توانید بخورید و یا بیاشامید. این موضوع می تواند به خانواده و یا دوستانتان جهت پشتیانی و حمایت بیش تر در دوران درمان کمک نماید.
چه انتظاراتی باید داشت
شیمی درمانی برای سرطان سینه به صورت دوره ای انجام می شود. این دوره برای شیمی درمانی متفاوت بوده و از یک بار در هفته الی هر سه هفته یکبار متغییر می باشد. هر دوره درمانی شامل یک دوره ریکاوری نیز می گردد.
معمولاً اگر در مراحل اولیه سرطان سینه باشید، برای سه الی شش ماه تحت شیمی درمانی قرار میگیرید. اما پزشکتان بسته به شرایطتان وقت نوبت دهی را تنظیم می نماید. در صورتیکه سرطان سینه پیشرفته داشته باشید، درمان برای بیش از یک ماه ادامه پیدا می کند.
در صورتیکه در مراحل اولیه از بیماری سرطان سینه به سر می برید و همچنین برای دریافت رادیوتراپی برنامه ریزی کرده اید، معمولاً این موضوع به دنبال شیمی درمانی انجام می شود.
پزشک می تواند با تجویز داروهای مناسب، به کاهش حالت تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی به شما کمک نماید. می توانید با پزشک متخصص رادیوتراپی انکولوژی و یا پرستار بخش شیمی درمانی در خصوص مواردی که به کاهش عوارض جانبی کمک می نمایند صحبت کنید.
در صورتیکه شیمی درمانی به سلول های خونی که وظیفه ضد عفونی کردن بدن شما را بر عهده دارند آسیب وارد نماید، پزشکتان دوز داروی شما را تنظیم کرده و یا داروهایی برای بهبودی سریع تر مغز استخوان شما تجویز می کند.
سرطان پستان به ندرت در جوانان دیده می شود، به همین خاطر، بسیاری از سازمان ها آماری در خصوص بیماری در این رده سنی ندارند.
با این وجود، ممکن است جوانان نگران تغییراتی در سینه ها در طول دوران بلوغ و به دلیل سرطان سینه باشند. به منظور تسکین این نگرانی، تغییرات سینه باید بررسی شود و جهت اطمینان بیشتر با پزشک مشورت صورت گیرد.
جوانان هم چنین باید بدانند که تغییرات سینه ها، جایی برای ترس و نگرانی ندارد و بعید به نظر برسد که تبدیل به سرطان پستان شوند.
ممکن است در خصوص بروز سرطان پستان در جوانان نشنیده باشید.
این بیماری به تنهایی با علائم تشخیص داده نمی شود.
از آن جایی که این بیماری به ندرت در جوانان اتفاق می افتد، آمار موثقی در خصوص میزان زنده ماندن وجود ندارد.
تغییرات ناشی از دوران بلوغ می تواند برای افراد جوان هراس آور باشد. سینه ها در خانم های جوان برای اولین بار رشد می کند و ممکن است این ظاهر برای آن ها ناآشنا و غریب باشد. برخی نگران سرطان پستان نیز می شوند.
رشد زودرس سینه اغلب با بروز توده زیر نوک سینه آغاز می شود و نگرانی هایی را در خصوص سرطان پستان ایجاد می کند. در چنین شرایطی، سینه ممکن است حساس شود و ترس در خصوص بروز مشکل را بیشتر خواهد کرد.
والدین و پزشکان باید از رشد طبیعی سینه ها در جوانان اطمینان حاصل کنند، چرا که رشد سینه ها تجربه جدیدی است و می تواند دلهره آور باشد.
گرچه بسیار نادر است، اما احتمال بروز سرطان پستان در جوانان وجود دارد. سرطان پستان نیز همانند سایر سرطان ها، زمانی اتفاق می افتد که رشد و تقسیم سلول های طبیعی از کنترل خارج می شود. به مرور زمان، این رشد می تواند تشکیل توموری را بدهد که به سلول های سالم آسیب می زند و می تواند به سایر نواحی بدن نیز پخش شود.
https://www.acibadem.com.tr/acibadem-de/meme-sagligi/
حدود دوازده درصد خانم ها در طول زندگی خود به سرطان پستان مبتلا می شوند. با این حال، بالا رفتن سن، یکی از مهم ترین عوامل موثر در بروز سرطان پستان می باشد.احتمال بروز سرطان پستان در دختران جوان نیز بسیار کم است.
کمتر از پنج درصد سرطان های پستان در خانم های زیر چهل سال اتفاق می افتد. میزان شیوع این سرطان در سی سالگی، 0.44 درصد می باشد.
کمتر از بیست و پنج درصد سرطان پستان در خانم های زیر سی سال اتفاق می افتد. در نوجوانان این آمار تقریبا نزدیک صفر می باشد.
این آمارها نشان می دهند که مشکلات مربوط به سینه ها به دلیل سایر علل است و سینه ها رشد طبیعی دارند.
برخی دیگر دلایلی که باعث رشد توده در سینه ها در جوانان می شوند، عبارتند از:
فیبروآدنوم، تومور خوش خیم سینه می باشد که در خانم ها و ما بین بیست تا سی سالگی شیوع دارد و این توده ها تبدیل به سرطان نمی شوند. این توده ها کناره های مشخصی دارند و اندازه آن ها می تواند بسیار ریز یا بزرگ باشد. احتمال بروز سرطان پستان با این توده ها در حد بسیار کم می باشد.
فیلودس ها، تومورهایی هستند که رشد سریعی دارند اما معمولا خوش خیم هستند. با این که نادر هستند، اما در ده درصد موارد، می توانند به سایر قسمت های بدن پخش شوند. در نتیجه، خانم های مبتلا به این تومور باید نسبت به برداشت آن ها اقدام کنند.
کیست ها، توده های کوچک موجود در بافت سینه هستند، همانند جوش های زیر پوست. برخی خانم ها سینه های فیبروکیستیک دارند، بدین معنا که سینه ها حاوی چندین کیست است و به صورت برجستگی احساس می شود.
نوجوانانی که سینه های فیبروکیستیک دارند، حتما باید یا پزشک مشورت داشته باشند. آگاهی در خصوص ظاهر طبیعی سینه ها، به خانم ها در تشخیص سرطان از کیست کمک می کند.
توصیه می شود از چهل سالگی، نسبت به انجام تست های غربالگری اقدام شود. با این حال، آن چه که اهمیت دارد این است که نوجوانان در صورت مشاهده هر گونه تغییر در سینه ها باید با پزشک مشورت کنند.
حدود نود درصد توده های سینه، به دلیل سرطان نیستند. توده های سرطانی سفت هستند، کناره های نامنظمی دارند و نرم و قابل برداشت نیز نیستند.
علائم شایع سرطان پستان عبارتند از:
– توده در سینه
– تورم گره های لنفاوی زیر زیربغل و یا گردن
– تغییر ناگهانی در اندازه و یا تقارن سینه ها
– تغییر در پوست سینه و نوک سینه
– ترشح از نوک سینه که ارتباطی با قاعدگی، بارداری و یا شیردهی ندارد
– قرمز و متورم شدن سینه
– خارش و فلسی شدن سینه
افراد مبتلا به ریسک فاکتورهای سرطان پستان، بیشتر در معرض هستند. برخی عوامل موثر عبارتند از:
– جهش در ژن های BRCA1 و BRCA2
– داشتن خویشاوندان مبتلا به سرطان پستان و یا تخمدان
– نداشتن فعالیت بدنی و یا اضافه وزن
– تماس با اشعه
– استروژن درمانی و یا مصرف قرص های هورمونی پیشگیری از بارداری
– مصرف مشروبات الکلی
– استعمال دخانیات
فکر سرطان پستان دلهره آور است، به خصوص برای دخترانی که سینه هایشان در حال رشد است. با این حال، دلیل کمی برای نگرانی جوانان و ابتلا به سرطان پستان وجود دارد. به جای نگرانی، بهتر است سبک زندگی سالم در نظر گرفته شود تا به پیشگیری از بروز سرطان پستان در آینده کمک شود.
پزشک به دختران و خانم های جوان در تعیین ریسک فاکتورها و فهم هر گونه علائم غیر عادی سینه ها کمک می کند.
بازگشت سرطان به معنای عدم درمان این بیماری به واسطه معالجات اولیه می باشد. لذا سلول های زنده سرطان پروستات در ارزیابی دیده شده اند.
معمولا بعد از جراحی و برداشت پروستات، سطح PSA در خون پایین می آید و در نهایت، غیر قابل تشخیص خواهد شد. بعد از هورمون درمانی، سطح PSA افت پیدا می کند تا جایی که به سطح ثابت و پایینی می رسد.
اگر سطح PSA هر زمان بعد از درمان، بالا برود، ممکن است بازگشت موضعی و یا دور اتفاق بیفتد که نیاز به انجام تست های بیشتر خواهد بود.
سرطان پروستات می تواند به صورت منطقه ای در بافت نزدیک پروستات و یا کیسه منی اتفاق بیفتد. سرطان هم چنین می تواند گره های لنفاوی اطراف لگن و یا گره های لنفاوی خارج از این ناحیه را نیز درگیر کند.
سرطان پروستات می تواند به بافت اطراف پروستات مانند عضلات کنترل کننده ادرار، رکتوم و یا دیواره لگن پخش شود. سرطان هم چنین می تواند از طریق خون به گردش در بیاید و به استخوان ها و یا سایر ارگان های دور برسد. این پخش شدن، متاستاز نام دارد.
متاستاز از طریق کانال های لنفاوی، متاستاز لنفاتیک نام دارد، در حالی که آن هایی که از راه خون پخش می شوند، هماتوژنوس نامیده می شوند
طبق انجمن سرطان آمریکا، حدود 100 درصد آقایان مبتلا به سرطان پروستات با درجه پایین، می توانند حداقل تا پنج سال بعد از تشخیص اولیه به زندگی خود ادامه دهند. از آن جایی که بسیاری از مردان مبتلا، سن بالا هستند، احتمال فوت به دلایل دیگر بیشتر خواهد بود.
بیش از نود درصد موارد ابتلا زمانی تشخیص داده می شود که سرطان غده پروستات را درگیر کرده است و یا به پشت پروستات و پخش کوچکی پخش شده است. در کمتر از ده درصد مردانی که سرطان پروستات در زمان تشخیص به نواحی دور بدن پخش شده است، حدود سی درصد می توانند حداقل پنج سال به زندگی خود ادامه دهند.
بعد از درمان سرطان پروستات، چکاپ پزشکی باید هر ماه و همان طور که پزشک تعیین می کند، انجام شود. در هر جلسه معاینه، آزمایش خون به منظور بررسی سطح PSA تجویز می شود. این تست هم چنین به تشخیص بازگشت سرطان نیز کمک می کند. بیمار معاینه می شود. علائم جدید باید به پزشک گزارش داده شوند.
اگر نتایج تست PSA نشان دهد که سرطان بازگشته و یا پخش سرطان ادامه دارد، اشعه ایکس و یا سایر تست های تصویربرداری مانند اسکن استخوان، با توجه به وضعیت بیمار و علائم و نشانه ها انجام خواهد شد.
متخصص انکولوژی از روش پت اسکن استفاده می کند، که در آن به تشخیص و تعیین هر گونه بازگشت سرطان می پردازد که می تواند بیوپسی و یا درمان باشد.
چند عامل می تواند افزایش احتمال عود سرطان پروستات و یا متاستاز را پیشگویی کند. از جمله:
درگیری غدد لنفاوی: آقایانی که در گره های لنفاوی، سلول های سرطانی دارند، بیشتر در معرض بازگشت سرطان خواهند بود.
اندازه تومور: در کل، هر چه اندازه تومور بزرگ تر باشد، احتمال بازگشت مجدد بیشتر خواهد بود.
نمره گلیسون: هر چه درجه بالاتر باشد، احتمال بازگشت بیشتر می باشد. نمره شما بعد از آماده شدن نتایج بیوپسی از آزمایشگاه مشخص خواهد شد.
مرحله: مرحله سرطان یکی از مهم ترین عوامل در انتخاب گزینه درمان و هم چنین پیش بینی وضعیت آینده سرطان می باشد.
بعد از درمان، چه اقداماتی توصیه می شود؟
در صورت بازگشت مجدد سرطان پروستات، اقدامات بعد از درمان به نوع درمانی که انجام شده است، شدت سرطان، ناحیه بازگشت، سایر بیماری ها، سن بیمار و یا سایر شرایط پزشکی بستگی دارد.
هورمون درمانی، یکی از درمان هاست. محققین بر روی داروهایی کار می کنند که اثرات هورمون های مردانه ای که باعث رشد سرطان پروستات می شوند را مسدود کنند و یا داروهایی که مانع از رشد سرطان پروستات شوند.
رادیوتراپی، اولتراسوند، جریان الکتریکی و یا مصرف دارو به منظور تسکین علائمی از استخوان درد مورد استفاده قرار می گیرند.
اکنون چندین نوع از واکسن ها که به تقویت سیستم ایمنی در برابر سلول های سرطان پروستات کمک می کنند، وجود دارد.