بیش تر سرطان های ریه تا زمانیکه در بدن پخش نشوند، بدون علائم باقی می مانند. اما در برخی افراد مراحل اولیه سرطان ریه، علائمی خواهد داشت. اگر با دیدن اولین هشدارها و علائم به متخصص انکولوژی مراجعه کردید، سرطان در اولین مراحل تشخیص داده می شود و درمان هایتان تأثیرگذارتر می گردد.
بیش تر این علائم ممکن است به دلیل مورد دیگری به غیر از سرطان بروز نماید. همچنان اگر هر کدام از این مشکلات را دارید، بهتر است به پزشکتان مراجعه نموده، علت را بیابید و در صورت لزوم این مشکل را درمان نمایید.
رایج ترین علائم سرطان ریه شامل:
سرفه هایی که از بین نمی روند و یا بدتر می شوند.
سرفه های خونی و یا به همراه خلط رنگی(تف و یا خلط)
درد سینه که معمولاً با تنفس عمیق، سرفه و خندین بدتر می شود.
سختی و کرختی
از دست دادن اشتها
از دست دادن وزن به صورت غیر قابل توجیه
احساس خستگی و یا سستی
عفونت هایی همچون برونشیت و ذات الریه که از بین نمی روند و یا هر چند وقت یکبار باز می گردد.
خس خس گلو که پیش تر آن را تجربه نکردید
اگر سرطان ریه در بدن پخش شود و به سایر نقاط بدن انتشار یابد، ممکن است موجب بروز موارد ذیل گردد:
استخوان درد (همچون درد در ناحیه کمر و لگن)
تغییر سیستم عصبی (همچون سردرد، سستی و بی حسی از بازو تا پا، سرگیجه، بر هم خوردن تعادل و یا تشنج) که ناشی از پخش شدن سرطان تا مغز می باشد.
زرد شدن چشم ها و پوست (یرقان) که ناشی از پخش شدن سرطان در کبد ها می باشد.
تورم غدد لنفاوی (جمع شدن سلول های سیستم ایمنی بدن در یک نقطه) همچون سلول هایی که در گردن و یا بالای ترقوه وجود دارند.
برخی از سرطان های ریه می توانند موجب ایجاد سندروم هایی باشند که برخی علائم خاص را در بر می گیرند.
سرطان هایی که قسمت بالای ریه ها را درگیر می نمایند، تومورهای پانکوست نامیده می شوند. این تومورها شامل سلول های بزرگ سرطان ریه و سرطان کوچک ریه می شوند.
تومورهای پانکوست می تواند بر اعصاب چشم و قسمت هایی از صورت تاثیر جدی بگذارند و موجب تشکیل گروهی از علائم به نام سندروم هونر شوند.
• ریزش اشک و یا احساس سستی در پلک بالایی
• کوچکتر بودن قرنیه (قسمت تیره مرکزی چشم) نسبت به چشم دیگر
• تعریق کم و یا عدم تعریق در قسمت دیگری از صورت
تومورهای پانکوست همچنین می توانند موجب درد در ناحیه شانه شوند.
ونا کاوا سوپریور یک رگ بزرگ در بدن می باشد که خون قسمت مغز و بازو ها را به قلب می ریزد. این رگ از میانه بالای قسمت راست ریه و غدد لنفاوی داخل سینه عبور می کند. تومورهای این ناحیه می توانند بر روی نا کاوا سوپریور فشار وارد آورده ومانع تخلیه خون به قلب شوند. این موضوع موجب تورم در ناحیه صورت، گردن، بازوها و قسمت بالایی سینه می گردد. (گاهی اوقات پوست به رنگ قرمز و یا آبی در می آید.)
این عارضه موجب سردرد، سرگیجه و تغییر در سطح هوشیاری (زمانیکه به مغز آسیب وارد نماید) می گردد. در حالیکه سندروم ونا کاوا سوپریور با گذشت زمان پیشرفت کند، در برخی موارد می تواند حیات فرد را تحت تاثیر قرار داده و می بایست درمان های مقتضی به سرعت انجام پذیرد.
برخی از سرطان های ریه موادی تولید کرده و وارد جریان خون می نمایند و در نتیجه موجب مشکلاتی در بافت و اندام هایی که حتی سرطان به آنها نفوذ نکرده می گردند. این مشکلات با نام سندروم پارانئوپلاستیک معروف هستند. برخی اوقات این سندروم ها شاید از علائم اولیه ابتلا به سرطان ریه باشند. زیرا سندروم هایی که بر اندام ها تاثیر می گذارند، ممکن است بیماری دیگری غیر از سرطان ریه به عنوان عامل ایجاد کننده آن تشخیص داده شوند.
سندرم پارانئوپلاستیک می تواند به همراه هر نوع سرطان ریه اتفاق بیافتد، اما معمولاً به سرطان سلول های کوچک ریه مربوط می شود. برخی از رایج ترین علائم این سندروم ها شامل:
سندروم هورمون آنتی دیورتیک بی مورد
در این شرایط سلول های سرطانی ADH (هورمونی که موجب می شوند کلیه ها آب را در داخل بدن نگه دارند) تولید می نماید. این موضوع موجب کاهش سطح نمک در خون می گردد.
علائم سندروم هورمون آنتی دیورتیک بی مورد شامل خستگی، از دست دادن اشتها، سستی ماهیچه ها و یا گرفتگی عضلات، حالت تهوع، استفراغ، بی قراری و سردرگمی باشد. بدون طی کردن روند درمانی و در موارد شدید بیماری، ممکن است منجر به تشنج و اغما شود.
در این شرایط، سلول های سرطانی موجب تشکیل ACTH هومورنی که موجب ایجاد کورتیزول در غدد فوق کلیوی می شود. این موضوع منجر به علائمی همچون افزایش وزن، کبودی آسان، ضعف، خواب آلودگی و احتباس مایعات شود. سندروم کوشینگ سبب افزایش فشار خون، افزایش سطح قند خون . حتی دیابت می شود.
سلول های کوچک سرطانی ریه گاهی اوقات موجب حمله سیستم ایمنی بدن به سیستم عصبی می گردد که موجب ایجاد مشکلاتی می شود. یکی از نمونه هایی که این عارضه در بدن به وجود می آورد، سندرم لامبرت-ایتون می باشد. در این سندروم، ماهیچه های اطراف لگن سست می شوند. یکی از اولین علائم این عارضه، مشکل در بلند شدن فرد می باشد. پس از آن، ماهیچه های اطرف شانه سست می شوند.
یک مشکل غیر رایج، دژنراسیون مخچه پارانئوپلاستیک می باشد که می تواند موجب ار بین رفتن تعادل و عدم اطمینان از حرکت بازو و پا همچون مشکلات در صحبت کردن و یا بلع شود. سرطان سلول های کوچک ریه می تواند همچنین علت سایر مشکلات سیستم عصبی همچون سستی ماهیچه ها، تغییر حساسیت ها، مشکلات بینایی و یا حتی تغییر در رفتار و خلق و خو.
که موجب تکرر ادارا، تشنگی، یبوست، حالت تهوع ، استفراغ ، درد شکم ، ضعف ، خستگی ، سرگیجه و سردرگمی شود.
باز هم ، بسیاری از این علائم احتمالاً ناشی از چیزی غیر از سرطان ریه هستند. با این وجود ، اگر شما هر یک از این مشکلات را دارید ، مهم است که سریعاً پزشک خود را ببینید تا در صورت لزوم علت را پیدا کرده و درمان شوید.
آگاهی از معاینه فردی سینه، به معنای بررسی سینه هاست که توسط خود فرد انجام می شود. به منظور کمک به ارتقای این آگاهی، شما باید از چشم ها و دست های تان استفاده کنید تا متوجه هر گونه تغییر در ظاهر و لمس سینه ها شوید.
در صورتی که متوجه هر گونه تغییر شدید، حتما با پزشک مشورت کنید. گرچه بیشتر تغییرات سینه که در حین معاینه فردی تشخیص داده می شوند، خوش خیم هستند، اما برخی تغییرات می توانند نشانه ای باشند از مشکل جدی تر مانند سرطان پستان.
بسیاری از سازمان های پزشکی، معاینه فردی پستان را جزئی از غربالگری سرطان پستان نمی دانند. آن هم به این دلیل که این معاینه در تشخیص سرطان و یا بهبود بیماران مبتلا به سرطان پستان چندان موثر نمی باشد.
هم چنان پزشکان معتقدند که مهم است خانم ها با سینه های خود آشنا باشند، در نتیجه باید بدانند چه چیزی طبیعی است و هر گونه تغییر را سریعا گزارش دهند.
دلایل انجام معاینه سینه توسط خود فرد
معاینه سینه توسط خود فرد به شما کمک می کند تا با ظاهر طبیعی سینه ها آشنا شوید. اگر متوجه مورد غیر طبیعی در سینه ها شدید و یا احساس کردید یکی از سینه ها با دیگری فرق دارد، حتما آن را به پزشک اطلاع دهید.
شرایطی وجود دارد که می توانند منجر به بروز تغییراتی در سینه ها شوند، از جمله سرطان پستان.
خطرات معاینه فردی
آگاهی از معاینه سینه توسط خود فرد، راه ایمنی برای آشنایی با ظاهر طبیعی سینه ها می باشد.
با این حال، برخی محدودیت ها و خطرات وجود دارد، از جمله:
بیشتر تغییرات و یا توده هایی که در سینه یافت می شوند، سرطانی نیستند. یافتن هر گونه مورد مشکوک در سینه می تواند استرس و اضطراب را به همراه داشته باشد. ممکن است مجبور باشید چند روز صبر کنید تا به پزشک مراجعه کنید.
تست ها و روش های بیشتری برای بررسی توده ها و یا تغییرات نیاز است
در صورت یافتن توده مشکوک، ممکن است نیاز به انجام تست های تصویربرداری مانند ماموگرافی تشخیصی و یا اولتراسوند و یا انجام روش هایی با هدف برداشت بافت سینه برای معاینه بیشتر یا همان بیوپسی باشد. اگر توده، غیر سرطانی یا خوش خیم باشد، نیازی به انحام روش تهاجمی نخواهد بود.
معاینه سینه توسط خود فرد، جایگزین معاینه سینه توسط پزشک و یا ماموگرافی نیست. آشنایی با ظاهر و فرم طبیعی سینه ها می تواند مکمل تست های غربالگری سرطان پستان باشد، نه جایگزین آن ها.
آمادگی برای معاینه سینه توسط خود فرد
مشورت با پزشک در خصوص منابع قابل اعتماد. قبل از معاینه فردی سینه، بهتر است در خصوص دستورالعمل ها و تکنیک ها با پزشک مشورت داشته باشید.
اگر در دوران قاعدگی هستید، زمانی از سیکل را انتخاب کنید که میزان دردناک بودن سینه ها کم باشد. هر ماه و در طول سیکل قاعدگی، سطح هورمون ها تغییر می کند و منجر به بروز تغییراتی در بافت سینه خواهد شد.
با شروع سیکل قاعدگی، از تورم سینه ها کاسته می شود. بهترین زمان برای انجام معاینه سینه توسط خود فرد، معمولا یک هفته بعد از پایان سیکل قاعدگی می باشد.
از معاینه سینه توسط خود فرد چه انتظاراتی می توان داشت؟
شروع با معاینه بصری سینه ها
در مقابل آینه بایستید و یا بنشینید، به گونه ای که بازوها در کناره های بدن باشند. جهت بررسی بصری سینه ها مراحل زیر باید انجام شود:
در پوزیشن مستقیم قرار بگیرید تا هر گونه چین، تورفتگی و یا تغییر در اندازه، فرم و تقارن سینه را متوجه شوید.
ببینید آیا نوک سینه به سمت داخل کشیده شده است.
سینه ها را با دست به سمت پایین فشار دهید.
بازوها را بالای سر برده و کف دست ها را به هم فشار دهید.
سینه ها را به سمت بالا بکشید تا از تقارن سینه ها مطمئن شوید.
اگر مشکل بینایی دارید که انجام معاینه بصری را برای شما سخت می کند، می توانید از یکی از اعضای خانواده و یا دوستان تان کمک بخواهید.
در مرحله بعد، از دست ها برای معاینه سینه ها استفاده کنید.
راه های شایع معاینه دستی سینه ها عبارتند از:
تخت و یا سطح صافی را انتخاب کرده و به پشت دراز بکشید. در این حالت، سینه ها پهن و نازک تر می شوند و لمس آن ها آسان تر خواهد شد.
دست ها و سینه ها را صابون بزنید تا انگشت ها به راحتی روی سینه ها حرکت کنند.
هنگام معاینه سینه ها، نکات زیر را در نظر داشته باشید:
از قسمت گوشتی انگشت ها استفاده کنید.
از قسمت گوشتی سه انگشت میانی برای معاینه سینه ها استفاده کنید. اگر نمی توانید از این قسمت استفاده کنید، از قسمت هایی از دست که حساسیت بیشتری دارند مانند کف دست و یا پشت انگشت ها استفاده کنید.
2. میزان فشار مختلفی را اعمال کنید
هدف، لمس اعماق مختلف سینه و اعمال فشار مختلف است تا تمام بافت سینه لمس شود. می توانید از فشار کم برای لمس بافت نزدیک پوست، از فشار متوسط برای لمس عمیق تر و فشار شدید برای لمس بافت نزدیک قفسه سینه و دنده ها استفاده کنید.
از اعمال هر یک از فشارهای گفته شده قبلا از رفتن به ناحیه بعدی مطمئن شوید. اگر از میزان محکم بودن فشار اعمال شده مطمئن نیستید، حتما با پزشک مشورت داشته باشید.
3. زمانی را به این کار اختصاص دهید. عجله نکنید. ممکن است معاینه سینه ها چند دقیقه طول بکشد.
الگویی را دنبال کنید. از تکینک های با قاعده برای معاینه کامل سینه استفاده کنید. به عنوان مثال، یک ساعت و یا پای را روی سینه تصور کنید. از ترقوه و معاینه این قسمت آغاز کنید، سپس به سمت نوک سینه و قسمت بعدی بروید.
4. اگر مشکلی دارید که معاینه سینه با این تکنیک را برای شما دشوار می سازد، می توانید معاینه را خودتان انجام دهید. از پزشک بخواهید روش هایی معاینه سینه را به شما نشان دهد.
سندرم پارانئوپلاستیک می تواند به همراه هر نوع سرطان ریه اتفاق بیافتد، اما معمولاً به سرطان سلول های کوچک ریه مربوط می شود. برخی از رایج ترین علائم این سندروم ها شامل:
در این شرایط سلول های سرطانی ADH (هورمونی که موجب می شوند کلیه ها آب را در داخل بدن نگه دارند) تولید می نماید. این موضوع موجب کاهش سطح نمک در خون می گردد.
علائم سندروم هورمون آنتی دیورتیک بی مورد شامل خستگی، از دست دادن اشتها، سستی ماهیچه ها و یا گرفتگی عضلات، حالت تهوع، استفراغ، بی قراری و سردرگمی باشد. بدون طی کردن روند درمانی و در موارد شدید بیماری، ممکن است منجر به تشنج و اغما شود.
در این شرایط، سلول های سرطانی موجب تشکیل ACTH هومورنی که موجب ایجاد کورتیزول در غدد فوق کلیوی می شود. این موضوع منجر به علائمی همچون افزایش وزن، کبودی آسان، ضعف، خواب آلودگی و احتباس مایعات شود. سندروم کوشینگ سبب افزایش فشار خون، افزایش سطح قند خون . حتی دیابت می شود.
https://cancer.qlife.jp/breast/breast_feature/article5618.html
سلول های کوچک سرطانی ریه گاهی اوقات موجب حمله سیستم ایمنی بدن به سیستم عصبی می گردد که موجب ایجاد مشکلاتی می شود. یکی از نمونه هایی که این عارضه در بدن به وجود می آورد، سندرم لامبرت-ایتون می باشد. در این سندروم، ماهیچه های اطراف لگن سست می شوند. یکی از اولین علائم این عارضه، مشکل در بلند شدن فرد می باشد. پس از آن، ماهیچه های اطرف شانه سست می شوند.
یک مشکل غیر رایج، دژنراسیون مخچه پارانئوپلاستیک می باشد که می تواند موجب ار بین رفتن تعادل و عدم اطمینان از حرکت بازو و پا همچون مشکلات در صحبت کردن و یا بلع شود. سرطان سلول های کوچک ریه می تواند همچنین علت سایر مشکلات سیستم عصبی همچون سستی ماهیچه ها، تغییر حساسیت ها، مشکلات بینایی و یا حتی تغییر در رفتار و خلق و خو.
که موجب تکرر ادارا، تشنگی، یبوست، حالت تهوع ، استفراغ ، درد شکم ، ضعف ، خستگی ، سرگیجه و سردرگمی شود.
باز هم ، بسیاری از این علائم احتمالاً ناشی از چیزی غیر از سرطان ریه هستند. با این وجود ، اگر شما هر یک از این مشکلات را دارید ، مهم است که سریعاً پزشک خود را ببینید تا در صورت لزوم علت را پیدا کرده و درمان شوید.
نتایج معاینه فردی
برخی خانم ها متوجه توده و یا تغییراتی در سینه های خود می شوند، برخی از این تغییرات طبیعی هستند و در طول سیکل قاعدگی اتفاق می افتند. یافتن هر گونه تغییر و یا توده، دلیلی برای ترس و وحشت نیست. لمس سینه ها در قسمت های مختلف، متفاوت می باشد. به عنوان مثال، لبه سفت در انتهای هر سینه کاملا طبیعی است. با بالا رفتن سن، ظاهر و لمس سینه ها نیز تغییر می کند.
در صورت مشاهده موارد زیر، به پزشک مراجعه کنید:
توده و یا گره سفت نزدیک زیربغل
تغییر در ظاهر و لمس سینه ها از جمله ضخیم شدن و یا بیرون زدگی که با بافت اطراف متفاوت باشد
چال ها، چین ها و یا برآمدگی هایی روی پوست سینه
تغییر جدید در نوک سینه که این ناحیه به سمت داخل کشیده می شود
قرمزی، حرارت، تورم و یا درد
خارش، درد و یا راش
ترشح خونی از نوک سینه
ممکن است تست ها و روش های بیشتری برای بررسی و معاینه سینه ها از سوی متخصص انکولوژی تجویز شود، مانند تست بالینی سینه، ماموگرافی و اولتراسوند.
هورمون ها مواد شیمیایی هستند که به وسیله غدد داخلی از جمله تخمدان ها و بیضه ها ترشح میشوند. هورمون ها به رشد برخی از انواع سلول های سرطانی همچون سرطان پستان و پروستات کمک می کنند.
در موارد دیگر هورمون ها می توانند موجب نابودی سلول های سرطانی شوند، سیکل رشد این سلول ها را آهسته نمایند و یا رشد آنها را متوقف نمایند. هورمون تراپی که به عنوان یک درمان برای سرطان انجام می شود، شامل مصرف داروهایی است که موجب متوقف کردن فعالیت هورمون ها و یا متوقف کردن تولید هورمون ها توسط بدن می شود. گاهی جراحی و برداشتن غددی که هورمون تولید می کنند، هورمون درمانی است.
در صورتیکه به سرطان پستان مبتلا هستید، آنکولوژیست شما یک آزمایش برای بررسی گیرنده های هورمونی تومورها برایتان تجویز می نماید. این آزمایش به مشخص نمودن گزینه های درمانی کمک نموده و اطلاعات بیش تری در خصوص این عارضه در اختیارتان قرار می دهد. این تست می تواند به پیش بینی حساس بودن یا نبودن سلول های سرطانی نسبت به هورمون ها کمک نماید.
آزمایش گیرنده های هورمونی میزان پروتئین ها (با نام گیرنده های هورمونی شناخته می شود) را در بافت های سرطانی بدن اندازه گیری می کند. هورمون هایی که به صورت طبیعی در بدن وجود دارند (همچون هورمون های استروژن و پروژسترون) به گیرنده های سلولی چسبیده و به رشد آنها کمک نمایند.
جواب تست مثبت، به معنی آن است که هورمون ها در رشد آن سلول خاص نقش دارند. در این مورد، هورمون درمانی به منظور جلوگیری از عملکرد هورمون و کمک به دور نگه داشتن هورمون ها از سلول های هورمونی (گیرنده های هورمونی) انجام می پذیرد.
در صورتیکه پاسخ این تست منفی باشد، هورمون تاثیری بر رشد سلول های سرطانی نمی گذارد و سایر درمان های علیه سرطان می توانند برای شما تجویز شوند. همواره با متخصص آنکولوزی خود در خصوص جواب آزمایش گیرنده های هورمونیتان مشورت نمایید.
در صورتیکه آزمایش شما نشان دهنده تاثیر هورمون ها بر سرطان است، سرطان ممکن است به وسیله یکی از موارد ذیل درمان شود:
متوقف کردن اثر هورمون در درمان سلول های سرطانی
متوقف کردن غده های که هورمون ترشح می کنند .
عمل جراحی به منظور بیرون آوردن غددی که هورمون تولید می کنند، همچون غده های داخل تخمدان ها که استروژن تولید می کنند و یا بیضه ها که هورمون تستسترون تولید می نمایند.
نوع هورمون درمانی که فرد دریافت می کند، بستگی به فاکتورهایی نظیر موارد ذیل دارد:
• نوع و یا سایز تومور
• سن فرد
• وجود گیرنده های هورمون بر روی تومور
متخصص آنکولوژی شما ممکن است هورمون درمانی را قبل و یا بعد از سایر درمان های سرطان تجویز نماید. درصورتیکه هورمون درمانی پیش از درمان های اولیه برای فرد تجویز گردد، نئوادجوانت درمانی نامیده می شود. این نوع درمان به از بین بردن سلول های سرطانی کمک می نماید. نئوادجوانت همچنین می تواند به افزایش عملکرد درمان های اولیه همچون جراحی کمک نماید. اگر هورمون درمانی پس از درمان های اولیه برای فرد تجویز گردد، درمان ادجونت نامیده می شود. درمان ادجونت به منظور افزایش شانس بهبودی برای بیماران تجویز می گردد.
در برخی از انواع سرطان، هورمون درمانی بلافاصله پس از کشف علائم سرطان و پیش از هر نوع درمانی تجویز می گردد. این نوع درمان ممکن است به کوچک شدن تومور کمک نماید و یا از رشد تومور و پیشرفت بیماری جلوگیری به عمل آورد.
هورمون درمانی به منظور جلوگیری از رشد، پخش شدن و یا عود سرطان پستان تجویز میگردد. هورمون زنانه استروژن می تواند به رشد سلول های سرطان پستان در برخی از بانوان کمک نماید.
یک نمونه از این داروها، تاموکسیفن است. این دارو موجب متوقف شدن تاثیر استروژن بر رشد سلول های سرطانی بافت پستان می گردد. اما تاموکسیفن به طور کلی باعث متوقف شدن تولید استروژن نمی شود. افرادی که به سرطان پستان مبتلا می باشند، ممکن است تنها با مصرف تاموکسیفن بهبود یابند.
داروی تاموکسیفن در حال حاضر دارویی شناخته شده برای هورمون درمانی و درمان سایر انواع سرطان می باشد. چندین عامل سرطانی دیگر همانند تورمیفن و فولوسترانت برای ابتلای فرد به سرطان پستان وجود دارد که گیرنده های استروژن را نظیر تاموکسیفن هدف قرار میدهند.
هورمون درمانی ممکن است برای بانوانی که تست سرطان پستان آن ها برای گیرنده های استروژن و پروژسترون، مثبت باشد، تجویز شود.
مهار کننده های آروماتوز داروهای جدیدی هستند که به وسیله سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) مورد تایید قرار گرفته اند. این داروها برای درمان سرطان پستان و پیشگیری از سرطان پستان در دوران یائسگی مورد استفاده قرار می گیرند.
مهار کننده های آروماتوز معمولاً برای جلوگیری از تولید استروژن در دوران پس از یائسگی تجویز می شوند. این داروها شامل آناستروزول، لتروزول و اگزمستان می باشد.
سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) استفاده از داروی رالوکسیفن را برای بانوان یائسه در معرض سرطان پستان قرار دارند، برای پیشگیری مورد تایید قرار داده است. این دارو همچنین برای بانوانی که به پوکی استخوان دچار می باشند تجویز می شود.
رالوکسیفن برای افرادی که هنوز یائسه نشده اند تجویز نمی شود. هم اکنون این دارو به عنوان دارویی که برای کمک به بانوانی که در معرض خطر ابتلا به سرطان تهاجمی پستان قرار دارند مورد استفاده قرار می گیرد، قبلا فقط داروی تاموکسیفن در این گروه قرار داشت.
فولوسترانت نیز مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) است. این دارو با گیرنده های استروژن پیوند خورده و به جای آنکه تنها آنها را مسدود نماید، گیرنده ها را به طور کامل از بین می برد. فولوسترانت موجب کاهش تاثیر نقش استروژن در تقویت رشد سرطان می شود.
برای افرادی که به سرطان پروستات مبتلا می باشند، داروهای مختلفی برای هورمون درمانی تجویز می شود. هورمون های مردانه همچون تستسترون، سبب تحریک رشد سرطان پرستات می شوند. هورمون تراپی به منظور کمک به جلوگیری از تولید هورمون و فعالیت هورمون های مردانه برای بیماران مورد استفاده قرار می گیرد.
هورمون درمانی موجب کوچک شدن تومور و کاهش سطح آنتی ژن پروستات می شود.
https://www.cancer.org/treatment/treatments-and-side-effects/treatment-types/hormone-therapy.html
موارد ذیل شامل برخی از عوارض جانبی هورمون درمانی هستند. هر چند که عوارض جانبی بسته به نوع هورمون درمانی که برای بیمار در نظر گرفته می شوند، متفاوت خواهند بود. تجربه هر فرد از هورمون درمانی متفاوت بوده و عوارض جانبی برای هر فرد مشابه نمی باشد. با متخصص آنکولوژی خود در خصوص عوارض جانبی هورمون درمانی مشورت نمایید.
از آنجائیکه پرونده پزشکی شخصی و تشخیصی هر فرد متفاوت می باشد، بنابراین واکنش آن فرد نسبت به درمان های انجام شده نیز متفاوت خواهد بود. عوارض جانبی می تواند شدید، متوسط و یا پنهان باشد. مطمئن شوید که در خصوص عوارض جانبی این درمان با متخصص آنکولوژیتان و پیش از شروع درمان صحبت نمایید.
در خصوص سرطان پروستات، برداشتن پروستات با جراحی و یا هورمون درمانی می تواند به بهبودی سرطان کمک نماید. هر دو روش درمانی همچون جراحی و درمان با دارو می تواند موجب عوارض جانبی ذیل شوند:
گرگرفتگی
ناتوانی جنسی
کاهش میل جنسی
بزرگ شدن پستان مردان
کاهش تراکم استخوان
خستگی
کاهش توده عضلانی
در خصوص سرطان پستان برخی از بانوان ممکن است عوارض جانبی ناشی از مصرف تاموکسیفن را که شبیه به علائم یائسگی است، تجربه نمایند. سایر بانوان پس از مصرف تاموکسیفن عوارض جانبی خاصی را تجربه نمی کنند. موارد ذیل زمانیکه از تاموکسیفن استفاده می نمایید، بروز می کنند:
گرگرفتگی
حالت تهوع و/یا استفراغ
لکه بینی واژینال(لخته های خونی که از واژن خارج می شوند و مربوط به دوران سیکل ماهیانه نمی باشند)
دوره های نامنظم قائدگی
خستگی
تغییر حالت خلق و خو
جوش های پوستی
افزایش وزن
سر درد
خشکی و خارش واژن و/یا تحریک شدن پوست اطراف واژن
تاموکسیفن نبایستی در دوران بارداری مورد استفاده قرار گیرد. مصرف این دارو ریسک موارد ذیل را افزایش می دهد:
سرطان اندومتر(سرطان دهانه رحم)
سارکوم رحم(سرطان دیواره عضلانی رحم)
لخته های خون
سکته
مشکلات چشمی همانند آب مروارید
عوارض کبدی
سلول های سرطانی تمایل دارند رشد سریعی داشته باشند و داروهای شیمی درمانی، سلول های سرطانی را که رشد سریعی دارند، نابود می کنند. اما از آن جایی که این داروها در سراسر بدن به جریان در می آیند، می توانند بر سلول های سالم و طبیعی که رشد سریعی دارند نیز تاثیر بگذارند.
آسیب سلول های سالم می تواند منجر به بروز عوارض جانبی شود. عوارض جانبی ممکن است در آن حدی که شما انتظار دارید بد نباشند، اما کاملا طبیعی است که نگران این قسمت از درمان سرطان باشید.
سلول های سالمی که می توانند با شیمی درمانی آسیب ببینند، عبارتند از:
سلول های خونی که در مغز استخوان تشکیل می شوند
فولیکول های مو
سلول های موجود در دهان، دستگاه گوارش و سیستم تناسلی
برخی داروهای شیمی درمانی می توانند به سلول های موجود در قلب، کلیه ها، مثانه، ریه ها و سیستم عصبی آسیب بزنند.
در برخی موارد، شما می توانید همزمان با شیمی درمانی داروهایی مصرف کنید که به محافظت از سلول های طبیعی بدن کمک کنند. هم چنین درمان هایی وجود دارد که به تسکین عوارض جانبی کمک می کنند.
پزشکان سطح شیمی درمانی را به اندازه ای بالا می برند که علاوه بر درمان سرطان، احتمال بروز عوارض جانبی به حداقل برسد. از دادن چند دارویی که عوارض جانبی مشابهی دارند نیز خودداری می شود.
همه بیماران دچار عوارض جانبی نمی شوند و برخی افراد با عوارض کمی روبرو خواهند شد.
شدت عوارض جانبی از هر فرد به فرد دیگر متفاوت می باشد. حتما با بهترین متخصص انکولوژی در خصوص میزان بروز عوارض جانبی، مدت زمان ماندگاری عوارض، شدت عوارض و زمان مراجعه به پزشک مشورت کنید.
داروهایی به منظور پیشگیری از بروز عوارض جانبی از سوی پزشک تجویز خواهد شد.
برخی داروهای شیمی درمانی منجر به بروز عوارض جانبی طولانی مدتی می شوند، مانند آسیب های قلبی و عصبی و یا مشکلات باروری. هم چنان، بسیاری از بیماران هیچ گونه مشکلات ناشی از شیمی درمانی را تجربه نخواهند کرد.
همه بیماران دچار عوارض جانبی نمی شوند و برخی افراد با عوارض کمی روبرو خواهند شد.
شدت عوارض جانبی از هر فرد به فرد دیگر متفاوت می باشد. حتما با بهترین متخصص انکولوژی در خصوص میزان بروز عوارض جانبی، مدت زمان ماندگاری عوارض، شدت عوارض و زمان مراجعه به پزشک مشورت کنید.
داروهایی به منظور پیشگیری از بروز عوارض جانبی از سوی پزشک تجویز خواهد شد.
برخی داروهای شیمی درمانی منجر به بروز عوارض جانبی طولانی مدتی می شوند، مانند آسیب های قلبی و عصبی و یا مشکلات باروری. هم چنان، بسیاری از بیماران هیچ گونه مشکلات ناشی از شیمی درمانی را تجربه نخواهند کرد.
بسیاری از بیماران نگران عوارض جانبی ناشی از شیمی درمانی هستند. برخی عوارض شایع شیمی درمانی عبارتند از:
خستگی
ریزش مو
کبودی و خونریزی
عفونت
کم خونی (کاهش تعداد گلبول های قرمز خون)
تهوع و استفراغ
تغییر اشتها
یبوست
اسهال
مشکلات دهان، زبان و حلق مانند درد و التهاب هنگام بلع
آسیب های عصبی و یا سایر مشکلات عصبی مانند بی حس شدن و درد
تغییرات پوست و ناخن مانند خشک شدن مو و تغییر رنگ
تغییرات ادرار و مثانه و مشکلات کلیوی
تغییر وزن
تغییرات خلق و خو
تغییر در میل جنسی و عملکرد جنسی
مشکلات باروری
هنگام بررسی بهترین حالت ترکیب داروهای شیمی درمانی، متخصص انکولوژی واکنش های بین داروهای شیمی درمانی و سایر داروهای مصرفی بیمار از جمله داروهای غیر تجویزی، ویتامین ها و مکمل ها را مدنظر قرار می دهد. این فعل و انفعالات می توانند باعث تشدید عوارض جانبی شوند و بر نحوه عمل داروهای شیمی درمانی تاثیر بگذارند.
به عنوان مثال، پلاکت ها به لخته شدن خون و پیشگیری از خونریزی کمک می کنند. بسیاری از داروهای شیمی درمانی، تعداد پلاکت ها را برای مدتی پایین می آورند. مصرف آسپیرین و یا سایر داروهای مرتبط می توانند باعث ضعیف شدن پلاکت های خون شوند.
این مورد برای افراد سالمی که تعداد پلاکت های خون شان طبیعی است، مشکلی محسوب نمی شود، اما اگر تعداد پلاکت به دلیل شیمی درمانی پایین بیاید، احتمال بروز مشکلات خونریزی بیشتر خواهد شد.
پزشک می تواند با بیمار در خصوص ایمنی مصرف سایر داروها، ویتامین ها و مکمل ها در طول درمان سرطان، صحبت کند.
بسیاری از بیماران می خواهند نقش فعالی در بهبود سلامت خود داشته باشند. آن ها می خواهند به دفاع طبیعی بدن خون در مقابله با سرطان کمک کنند و روند بهبودی را سرعت بخشند. بسیاری از بیماران بر این باورند که ویتامین ها، راه ایمنی در بهبود سلامت هستند، پس جای تعجب ندارد که افراد مبتلا به سرطان مقادیر بالایی ویتامین مصرف کنند. اما برخی ویتامین ها می توانند اثرات شیمی درمانی را کمتر کنند.
تحقیقات بیشتری باید صورت گیرد، اما با توجه به آن چه از اثرات ویتامین ها می دانیم، باید موارد زیر را در نظر داشته باشیم:
اگر پزشک حرفی در خصوص مصرف ویتامین نزده است، بهتر است از مصرف آن ها خودداری شود.
قبل از شروع هر نوع ویتامین، حتی مولتی ویتامین های ساده با پزشک مشورت کنید.
حتما زمان مناسب شروع مصرف ویتامین بعد از درمان را از پزشک خود بپرسید.
اگر نگران تغذیه خود هستید، می توانید با داشتن رژیم غذایی متعادل، ویتامین مورد نیاز را دریافت کنید.
چه زمانی باید با پزشک در مورد عوارض جانبی شیمی درمانی تماس بگیریم؟
از آن جایی اطلاعات کافی در خصوص عوارض جانبی در اختیار شما قرار می گیرد، نسبت به هر گونه تغییر فیزیکی آگاه خواهید بود. برخی عوارض کوتاه مدت و خفیف هستند، اما برخی دیگر نشانه ای هستند از مشکلات جدی تر.
در صورت مشاهده علائم زیر در طول درمان شیمی درمانی، سریعا به پزشک مراجعه کنید:
تب بالای سی و هشت و نیم درجه
خونریزی و یا کبودی غیر منتظره
راش
واکنش آلرژیک مانند تورم دهان و گلو، خارش شدید، مشکلات بلع
لرز شدید
درد و گرفتگی در ناحیه تزریق و یا کاتتر
درد غیر طبیعی مانند سردرد شدید
تنگی نفس و یا مشکلات تنفسی
اسهال و استفراغ طولانی مدت
مدفوع خونی و یا مشاهده خون در ادرار
مشکلات خود را با پزشک تان در میان بگذارید.
https://www.webmd.com/cancer/chemotherapy-what-to-expect
در صورتی که مشخص شد شیمی درمانی بهترین گزینه درمان برای کودک شما می باشد، موثرترین دارو از سوی تیم پزشکی تعیین خواهد شد.
شیمی درمانی، گزینه درمانی سرطان است که مصرف دارو باعث تخریب، متوقف شدن و یا کند شدن روند پخش سلول های سرطانی می شود. ممکن است نام شیمی درمانی را با عنوان درمان سیستمیک نیز شنیده باشید. این بدین معناست که دارو در سراسر بدن به گردش در می آید تا سلول های سرطانی در هر قسمتی از بدن درمان شوند.
بسته به عوامل مختلف، شیمی درمانی می تواند به درمان و کنترل سرطان کودکان و یا تسکین علائم موجود کمک کند.
انواع مختلفی داروی شیمی درمانی وجود دارد. در صورتی که شیمی درمانی از سوی پزشک برای کودک در نظر گرفته شود، نیاز است طرح درمان فردی ریخته شود تا بهترین نتایج درمان حاصل گردد.
اگر شیمی درمانی بخشی از درمان باشد، تیم پزشکی دلیل انتخاب این روند درمانی را برای شما توضیح خواهند داد. برای سرطان هایی که خون و سیستم لنفاوی را درگیر می کنند، مانند لوسمی و لنفوم، شیمی درمانی می تواند بخشی از روند درمان باشد.
برخی دیگر دلایل انجام شیمی درمانی در طرح درمان عبارتند از:
تخریب هر گونه سلول سرطانی که ممکن است بعد از رادیوتراپی و یا جراحی، در بدن کودک باقی بماند.
کوچک شدن تومورها قبل از جراحی و یا رادیوتراپی.
درمان سرطانی که مجدد عود کرده و یا به سایر نواحی بدن کودک متاستاز داده است.
بهبود اثر رادیوتراپی
تسکین شدت علائم سرطان کودک با کوچک تر شدن تومورهایی که به نواحی از بدن فشار وارد می کنند.
شیمی درمانی به روش های زیر اعمال می شود:
داخل وریدی: داروها از طریق لوله ای ظریف به نام کاتتر به داخل رگ تزریق می شوند.
به صورت خوراکی در فرم قرص و یا کپسول که کودک می تواند ببلعد.
تزریق در عضله و یا زیر پوست کودک.
موضعی در فرم کرم به بر روی پوست کودک زده می شود.
داخل کبدی، که دارو به داخل سرخرگ کبدی تزریق می شود و خون مستقیما به داخل کبد می رود.
تزریق داخل صفاقی به حفره شکمی.
داخل نخاعی، که دارو به فضای مملوء از مایع ما بین لایه های نازک بافت پوشش دهنده مغز و نخاع تزریق می شود.
در صورت دریافت شیمی درمانی به صورت داخل وریدی، دستگاه مخصوصی به نام پورت (همانند رگ مصنوعی) به دیواره قفسه سینه زیر پوست متصل می شود. این دستگاه به طور کاملا ایمن و برای مدت زمان طولانی باقی خواهد ماند (البته در صورت نیاز).
در صورت تجویز استفاده از پورت از سوی پزشک در طول درمان، دلایل استفاده از این دستگاه، نحوه و محل قرارگیری آن، نحوه مراقبت از دستگاه، مدت زمان استفاده، نحوه برداشت و خطرات احتمالی برای شما شرح داده خواهد شد.
از همان داروهای شیمی درمانی برای کودکان و بزرگسالان استفاده می شود. صرف نظر از داروی تجویزی، دوز مناسبی از دارو با توجه به عوامل خاص در کودک تعیین خواهد شد. این اطمینان به شما داده می شود که میزان مناسب و دقیقی از درمان برای کودک شما در نظر گرفته می شود.
شیمی درمانی، درمان طولانی مدتی است. بر خلاف آن، گاها کودک با عوارض جانبی روبرو خواهد شد. این مورد به این دلیل رخ می دهد که شیمی درمانی سلول های سالم و هم چنین سرطانی را مورد حمله قرار می دهد. عوارض جانبی می توانند متفاوت، کوتاه مدت و یا طولانی مدت باشند.
اگر کودکی با عوارض جانبی روبرو شود، اقداماتی به منظور به حداقل رساندن و یا کنترل علائم انجام خواهد شد.
به احتمال زیاد، بله. اما طی چند ماه بعد از اتمام شیمی درمانی، شاهد رشد مجدد موها خواهیم بود.