این سوالی هست که این روزها در مواجهه به اسم بیماری سرطان سینه در سر ما شکل میگیرد. با پیشرفت روزانه در زمینه سلامت، درمان سرطان سینه نیز امکان پذیر شده است، درمان سرطان سینه به صورت جراحی، پرتودرمانی، شیمی درمانی، هورمون درمانی و درمان بیولوژیک انجام میگیرد.
حال اینکه پزشک کدام درمان ها را برای بیمار مبتلا به سرطان سینه درنظر گیرد بستگی به شرایطی مانند مرحله سرطان سینه، شخص بیمار، سلامت عمومی بیمار و... دارد.
درمان سرطان سینه به دو روش کلی موضعی و سیستمیک صورت میگرد.
جراحی و پرتودرمانی درمانهای موضعی سرطان سینه میباشند که باعث تخریب و نابودی سرطان سینه میشوند. زمانی که سرطان سینه بدخیم است به نقاط دیگر بدن نیز گسترش مییابد. درمان موضعی برای مهار بیماری به مناطق دیگر استفاده میشود.
شیمی درمانی، هورمون درمانی، درمان بیولوژیک از درمان های سیستمیک سرطان سینه میباشند که در این نوع درمان، موادی را وارد جریان خون شخص مبتلا به سرطان میکنند تا سرطان را در تمامی نقاط بدن مهار کرده و نابود سازند.
درمان سیستمیک سرطان سینه در دو صورت انجام میگیرد، در حالت اول قبل از جراحی و پرتودرمانی برای کوچک کردن تومور سرطان و در حالت دوم بعد از درمان سیستمیک برای جلوگیری از بازگشت دوباره سرطان.
شیوه جراحی برای درمان سرطان سینه رایج ترین شیوه می باشد. پزشک هرکدام از انواع جراحی فواید و خطرات جراحی، شکل ظاهری پس از درمان شما را برایتان کامل توضیح داده، سپس آن ها را باهم مقایسه کرده و بهترین روش جراحی را برای شخص بیمار انتخاب میکند.
در روش جراحی حفظ سینه، درطول جراحی توده سرطان را برداشته اما سینه ها حفظ شده و باقی میمانند. به جراحی حفظ سینه جراحی نگهدارنده سینه، توده برداری، برداشتن قطعه ای سینه، برداشتن ناکامل سینه هم می گویند. پس از جراجی حفظ سینه بیماران اکثرا پرتودرمانی میشند تا اگر احیانا سلول سرطان در سینه باقی مانده است ازبین روند.
در جراحی برداشت سینه، جراح سینه، بافت و غدد لنفاوی زیربغل را برمیدارد. در این روش پس از جراحی برخی از بیماران پرتودرمانی نیز میشوند. مطالعات و تحقیقات به عمل آمده نشان داده شده که میزان موفقیت جراحی حفظ سینه به همراه پرتودرمانی و جراحی برداشت سینه در مراحل اول و دوم سرطان سینه، یکسان میباشد.
پرتودرمانی و یا رادیوتراپی برای درمان سرطان سینه، از امواج بالا با سطح انرژی بالا برای نابودی سلول های سرطان سینه استفاده میشود. اکثر زنان پس از جراحی حفظ سینه و یا جراحی برداشت سینه بازهم نیاز به پرتودرمانی برای نابودی سلول های سرطان که ممکن است احیانا جا مانده باشد دارند. برخی بیماران نیز برای کوچک کردن و تخریب تومور سرطان سینه قبل از جراحی پرتودرمانی انجام میدهند.
پرتودرمانی به عوامل مختلفی مانند اندازه تومور بستگی دارد.
پرتودرمانی به دو روش پرتودرمانی خارجی و پرتودرمانی به روش کاشت صورت میگیرد.
در پرتودرمانی خارجی امواج رادیویی از ماشینی خارج از بدن تولید و به بدن میرسد که در کلینیک یا بیمارستان انجام میشود و معمولا 5 روز در هفته و طی چند هفته بنا به تجویز پزشک انجام میشود.
در این روش پرتودرمانی محفظه های پلاستیکی نازکی حاوی مواد رادیواکتیو داخل سینه قرار داده میشود که طی چند روز بستری در بیمارستان داخل سینه ها میماند و پس از چندروز برای مرخص شدن از بیمارستان این محفظه ها را درمی آورند.
در شیمی درمانی سرطان سینه دارو های ضد سرطان برای نابودی سلول های سرطانی به صورت قرص یا تزریق وارد جریان خون میشوند و در سراسر بدن انتشار مییابند.
برخی از عوارض شیمی درمانی سرطان سینه عفونت، خونریزی، کبودی، ضعف، خستگی، ریزش مو، کاهش اشتها، تهوع و استفراغ، اسهال، زخم دهان و لب میشود.
برخی تومورهای پستان برای رشد نیاز به هورمون دارند. هورمون درمانی نمی گذارد سلول های سرطانی هورمون های طبیعی مورد نیاز خود را برای تغذیه دریافت کنند. این هورمون ها استروژن و پروژسترون هستند. اگر تومور پستان گیرندۀ هورمونی داشته باشد، در آزمایشگاه مشخص می شود و در این صورت، باید هورمون درمانی شوید.
هورمون درمانی به صورت مصرف دارو و جراحی میباشد.
پزشک در این روش دارویی تجویز میکند که از فعالیت هورمون های طبیعی جلوگیری کند.
اگر یائسه نشده باشید پزشک با جراحی تخمدان های شما را در می آورد به این دلیل که منبع اصلی تولید هورمون تخمدان ها است، اگر هم که یائسه شده باشید نیاز به جراحی نیست زیرا در زمان یائسگی تخمدان ها فقط میزان کمی هورمون تولید خواهند کرد.
برخی از عوارض هورمون درمانی گر گرفتگی، ترشح واژن، قاعدگی نا منظم، سردرد، خستگی، تعوع، استفراغ، خشکی یا خارش واژن و.... است.
درمان بیولوژیک سرطان سینه، دستگاه ایمنی بدن را در مقابله با سرطان ایمن می کند. دستگاه ایمنی دفاع بدن در مقابل بیماری ها میباشد پس باید قوی باشد، برخی از زنان که سرطان سینه گسترده دارند درمان بیولوژیکی میشوند که در این روش پادتن "آنتی بادی" در آزمایشگاه ساخته شده و به بیمار تزریق و به سلول های سرطان میرسد. از عوارض این روش میتوان هورمون درمانی تب و لرز، درد، ضعف، تهوع، اسهال، سردرد، سختیه تنفس و... را نام برد.
تصویربرداری با سونوگرافی سینه یک آزمایش پزشکی غیر تهاجمی است که به پزشکان در تشخیص و درمان بیماری های سینه کمک می کند. سونوگرافی داپلر یک روش سونوگرافی ویژه است که حرکت مواد در بدن را بررسی می کند. این سونوگرافی اجازه می دهد تا پزشک جریان خون را از طریق شریان ها و رگ های بدن مشاهده و ارزیابی کند. سونوگرافی سینه تصویری از ساختارهای داخلی سینه را تولید می کند. در طول معاینه سونوگرافی سینه، پزشک در حال انجام آزمایش ممکن است از روشهای داپلر برای ارزیابی جریان خون یا عدم وجود جریان در هر توده سینه استفاده کند. در بعضی موارد، این کار ممکن است اطلاعات بیشتری درباره علت توده ارائه دهد.
سونوگرافی در دوران بارداری بی خطر است زیرا از اشعه استفاده نمی کند. همچنین برای افرادی که به رنگ کنتراست حساسیت دارند، بی خطر است زیرا از رنگ استفاده نمی کند. سونوگرافی سینه معمولاً برای غربالگری سرطان سینه انجام نمی شود. چون ممکن است برخی از انواع سرطان ها را تشخیص ندهد. برای این کار از ماموگرام استفاده می شود و سونوگرافی به عنوان یک تشخیص تکمیلی برای ماموگرافی استفاده می شود. در خانم های زیر 25 سال که بافت سینه متراکم تری دارند نیز سونوگرافی می تواند مفید باشد. پزشک همچنین ممکن است از سونوگرافی برای دیدن گره های لنفاوی مجاور استفاده کند. سونوگرافی برای راهنمایی انجام بیوپسی نیز انجام می شود.
سونوگرافی زمانی انجام می شود که فرد در سینه خود توده ای را حس کند که بتوان با دست آن را لمس کرد. پزشک برای تشخیص بهتر از سونوگرافی استفاده می کند. هر گاه نتوان از ماموگرافی استفاده کرد نیز سونوگرافی می تواند مفید باشد.
سونوگرافی سینه هیچگونه خطری ندارد چرا که از اشعه استفاده نمی شود. شما بعد از آن به مراقبت خاصی احتیاج ندارید. بسته به وضعیت شما، پزشک ممکن است دستورالعمل های دیگری را به شما ارائه دهد.
ممکن است از شما خواسته شود فرم رضایت نامه امضا کنید که اجازه انجام آزمایش را می دهد. فرم را با دقت بخوانید و اگر چیزی مشخص نیست سؤال کنید. نیازی نیست قبل از آزمایش جلوی خوردن یا نوشیدن خود را بگیرید. در روز آزمایش نباید هیچ لوسیون، پودر یا مواد دیگری را روی سینه های خود استفاده کنید.
لباس هایی بپوشید که به راحتی بتوانید آنها را درآورید. یا لباس هایی بپوشید که به رادیولوژیست یا تکنسین اجازه دهید به سینه شما دسترسی داشته باشد. ژلی که در طول آزمایش روی پوست شما قرار می گیرد، لکه ای از لباس نمی کند اما ممکن است بخواهید لباس های قدیمی تری بپوشید. ممکن است ژل پس از آن کاملاً از پوست شما تمیز نشود.
https://ceb.approby.com/unsa-ang-pagpaabut-gikan-sa-usa-ka-dughan-ultrasound-exam/
ممکن است سونوگرافی سینه سرپایی در بیمارستان انجام شود. نحوه انجام آزمایش ممکن است بسته به شرایط شما و عملکرد پزشک متفاوت باشد. از شما خواسته می شود هرگونه جواهر و لباس را درآورید. به شما لباس داده می شود. روی میز تشخیص دراز خواهید کشید. از شما خواسته می شود که بازوی خود را بالاتر از سر خود در طرف سینه، بالا ببرید. پزشک ژل شفاف و گرم را روی پوست روی ناحیه سینه قرار می دهد تا مورد بررسی قرار گیرد. و مبدل را بر روی پوست فشار داده و آن را بر روی منطقه مورد مطالعه منتقل خواهد کرد. پس از انجام آزمایش، ژل را پاک می کنند.
پزشک وسیله ای مانند گره به نام مبدل را بر روی پوست حرکت می دهد تا تصاویر سینه ها را بسازد. مبدل امواج صوتی را ارسال می کند. امواج صوتی برای شنیدن بسیار بلند است. مبدل سپس امواج صوتی درست را جمع می کند. این تصاویر داخل سینه های شما ساخته شده است. پزشک می تواند دستگاه دیگری به نام کاوشگر داپلر را به مبدل اضافه کند. این کاوشگر به شما امکان می دهد تا پزشک صدای امواج صوتی را که فرستنده ارسال می کند بشنود. او می تواند بفهمد چگونه خون در رگ و در کدام جهت جریان می یابد. هر صدای ضعیفی ممکن است به معنای انسداد جریان خون باشد.
با توجه به اینکه سونوگرافی هیچ گونه عارضه ای ندارد و حتی درد نیز به همراه آن نیست، پس هر زمانی می توان آن را انجام داد و حتی در دوران قاعدگی، بارداری و شیردهی نیز منعی ندارد.
ماموگرافی تنها ابزار غربالگری سرطان سینه است که از طریق تشخیص زود هنگام مرگ و میر ناشی از سرطان سینه را کاهش می دهد. با این وجود ماموگرافی ها همه سرطان های سینه را تشخیص نمی دهند. برخی از ضایعات سینه و ناهنجاری ها قابل مشاهده نیستند یا تفسیر آنها در ماموگرافی دشوار است. سینه هایی که متراکم به نظر می رسند دارای بافت های غده ای و همبند زیادی هستند و بافت چربی زیادی دارند و همین مسئله تشخیص سرطان را سخت می کند. در این شرایط از سونوگرافی استفاده می شود. سونوگرافی سینه یک تشخیص مکمل برای ماموگرافی است و به تنهایی برای تشخیص سرطان استفاده نمی شود.
در حالی که می توان از سونوگرافی سینه برای ارزیابی توده در سینه استفاده کرد، اما نمی توان از آن برای تعیین اینکه آیا توده سرطانی است یا نه استفاده کرد. این امر تنها در صورتی انجام می شود که نمونه ای از بافت یا مایعات از توده برداشته شود و در آزمایشگاه آزمایش شود. برای به دست آوردن نمونه بافتی یا مایعات، پزشک ممکن است بیوپسی هدایت شده با سونوگرافی را انجام دهد. در طی این روش، پزشک از سونوگرافی سینه به عنوان راهنما استفاده می کند در حالی که نمونه بافت یا مایع را خارج می کند. سپس نمونه برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه ارسال می شود.
بسیاری از مطالعات نشان داده اند سونوگرافی و تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) می تواند با تشخیص سرطان های سینه که ممکن است با انجام ماموگرافی قابل رویت نباشد به ماموگرافی کمک کند. پزشک می تواند برای تشخیص مناسب هر یک از این تست ها را استفاده کند. MRI در ترسیم سرطان سینه از سونوگرافی حساس تر است، اما MRI ممکن است در دسترس همه خانم ها نباشد. اگر غربالگری MRI انجام شود، سونوگرافی لازم نیست. اگرچه ممکن است از سونوگرافی برای توصیف ناهنجاری های بیوپسی مشاهده شده در MRI استفاده شود.
تصاویر تولید شده توسط سونوگرافی سینه به رنگ سیاه و سفید است. کیست، تومور و رشد به عنوان مناطق تاریک در اسکن ظاهر می شوند. لکه تاریک در سونوگرافی به معنای ابتلا به سرطان سینه نیست. در حقیقت، بیشتر توده های سینه خوش خیم هستند. اگر پزشک توده ای پیدا کند که نیاز به آزمایش بیشتر داشته باشد، ممکن است ابتدا MRI را انجام دهد و سپس نمونه ای از بافت یا مایعات را از بین می برد. نتایج بیوپسی به پزشک کمک می کند تا تشخیص دهد توده خوش خیم یا سرطانی است.
اصولا برای تشخیص کیست ها از سونوگرافی استفاده نمی شود و ترجیحا ماموگرافی به عنوان غربالگری استفاده می شوند. اما هر فردی که به دلیل حس کردن توده در سینه خود به پزشک مراجعه کند، ممکن است پزشک برای وی یک سونوگرافی سینه را توصیه کند.
بسیاری از سرطان ها در سونوگرافی قابل مشاهده نیستند. بسیاری از محاسبات دیده شده در ماموگرافی را نمی توان در سونوگرافی مشاهده کرد. برخی از سرطان های اولیه سینه فقط به عنوان ارزیابی در ماموگرافی ظاهر می شوند. یافته های MRI ناشی از سرطان همیشه با سونوگرافی دیده نمی شود. بسیاری از امکانات غربالگری سونوگرافی حتی در خانمهایی که سینه متراکم دارند ارائه نمی شود و ممکن است این روش تحت پوشش برخی برنامه های بیمه ای نباشد.
سرطان پستان یا همان سرطان سینه اولین علت مرگ و میر ناشی از سرطان در زنان است از این رو شناختن علائم و علت سرطان سینه زنان بسیار ضروری است. علت سرطان سینه ممکن است گوناگون باشد اما با رعایت بعضی رفتارهای صحیح اجتماعی میتوان از بروز سرطان سینه جلوگیری کرد. سالانه بیش از ۱۰ هزار نفر در ایران به سرطان سینه مبتلا میشوند و هر سال ۵ درصد به این آمار افزوده میشود. خوشبختانه میزان مرگ و میر ناشی از سرطان سینه در سالهای اخیر کمیکاهش یافتهاست. این امر میتواند به دلیل آگاهی بیشتر و غربالگری برای این نوع سرطان، و همچنین توسعه شیوه های درمانی بهتر باشد.
سرطان سینه اختلالی است که طی آن سلولهای بافت پستان تغییر میکنند (یا جهش مییابند) و به تولید مثل ادامه میدهند. این سلولهای غیرطبیعی به طور کلی برای تشکیل تومور به هم میچسبند. تومور سرطانی (یا بدخیم) زمانی است که این سلولهای غیرطبیعی به سایر قسمتهای سینه نفوذ میکنند یا وقتی که از طریق جریان خون یا سیستم لنفاوی (شبکهای از عروق و گرههای بدن که نقش مهمی در مبارزه با عفونت ایفا میکند) به قسمتهای دیگر بدن توسعه مییابند (یا متاستاز).
سرطان سینه معمولا در غدد تولید شیر پستان (لوبولها) یا مجاری لولهای شکل که شیر را از لوبول به نوک پستان انتقال میدهند، شروع میشود. کمتر پیش میآید که سرطان در بافت همبند چرب و فیبری سینه آغاز شود.
موارد جدید ابتلا به سرطان سینه حدود ۱۰۰ بار در زنان بیشتر از مردان است، اما بله، مردان نیز میتوانند به این بیماری مبتلا شوند. سرطان سینه در مردان نادر است، اما هر کسی که دارای بافت پستان است، میتواند به سرطان سینه مبتلا شود.
سرطان سینه ناشی از جهش ژنتیکی در DNA سلولهای سرطانی است. اینکه چهطور یا به چه دلیل این آسیب رخ میدهد، به طور کامل مشخص نشدهاست. برخی جهشها ممکن است به طور تصادفی در طول زمان رخ بدهند، در حالی که سایر جهشها ارثی هستند یا ممکن است در نتیجهی اثرات محیطی یا عوامل مرتبط با سبک زندگی باشند.
غالبا سرطانهای سینه در زنان بالای ۵۰ سال رخ میدهند، اما مشخص نیست که چرا برخی از زنان به سرطان سینه مبتلا میشوند (از جمله زنانی که دارای فاکتور خطر نیستند) و برخی دیگر (از جمله کسانی که دارای فکتور خطر هستند) دچار این بیماری نمیشوند.
برخی از ریسکهای سرطان سینه ممکن است قابل پیشگیری باشند. البته، شما نمیتوانید هر متغیری را که ممکن است بر روی میزان ریسک در شما تاثیر میگذارد، کنترل کنید. در اینجا عوامل خطر اصلی سرطان سینه را میبینید:
اگر شما یک زن هستید و کمکم سنتان بالا میرود، ممکن است در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه قرار بگیرید. این خطر پس از ۴۰ سالگی افزایش مییابد و در ۷۰ سالگی زنان در بیشترین میزان خود قرار دارد.
ابتلای یکی از افراد نزدیک شما به سرطان سینه خطر ابتلا به این بیماری را افزایش میدهد. خطر ابتلا به سرطان سینه در زنانی که مادر، خواهر یا دخترشان به سرطان سینه مبتلا بودهاست تقریبا دو برابر است و اگر دو یا بیشتر از دو تن از اعضای درجهی یک خانوادهی او به سرطان سینه مبتلا بودهاست، احتمال ابتلا در او به سه برابر افزایش مییابد.
به نظر میرسد تا ۱۰ درصد از همهی سرطانهای سینه ارثی هستند و بسیاری از این موارد به علت نقص در یک یا چند ژن، به ویژه BRCA۱ یا BRCA۲ رخ میدهند. (دانشمندان همچنین در حال بررسی چندین جهش ژنی هستند.) در ایالات متحده، جهشهای BRCA۱ و BRCA۲ در زنان یهودی با اصل و نسب اروپای شرقی شایعتر هستند. داشتن این ژنهای معیوب به این معنی نیست که به سرطان سینه مبتلا خواهید شد، بلکه احتمال بروز آن در شما بیشتر است: برای مثال خطر ابتلا به سرطان سینه در زنان با یک جهش ژن BRCA۱ ممکن است بیشتر از ۵۵ تا ۶۵ درصد باشد در مقایسه با میانگین ۱۲ درصد.
۴. تغییرات و اختلالات پستان
خطر ابتلا به سرطان سینه زنان با بافت متراکم پستان یا با سابقهی شخصی داشتن تومورهای پستان، ابتلا به سرطان سینه در گذشته یا برخی از اختلالات غیر سرطانی، بیشتر از زنانی است که این اختلالات را ندارند و نداشتهاند.
احتمال بروز سرطان سینه در زنان سفید پوست در مقایسه با زنان آسیایی، اسپانیایی و آفریقایی تبار بیشتر است. اما زنان آفریقایی آمریکایی بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه هستند و زنان اسپانیایی آمریکای لاتین هم بیشتر از زنان سفید پوست در اثر ابتلا به سرطان سینه جان خود را از دست میدهند.
زنانی که دورهی اولیه قاعدگی در آنها زود آغاز شدهاست (از قبل از ۱۲ سالگی) یا کسانی که دیر به یائسگی میرسند (بعد از ۵۵ سالگی) بیشتر از سایرین در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه هستند. دانشمندان معتقدند که قرار گرفتن طولانی مدت در معرض استروژن (هورمون زنانه) ممکن است یک فاکتور خطر باشد، زیرا استروژن باعث رشد سلولهای پستان میشود. به همین ترتیب، به نظر میرسد که استفاده از هورمون درمانی پس از یائسگی خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش دهد.
قرصهای جلوگیری از بارداری با افزایش اندکی در میزان خطر سرطان سینه در مقایسه با زنانی که هرگز از روشهای جلوگیری هورمون استفاده نکردهاند، ارتباط داده شدهاست. اما این خطر موقت است: بیش از ۱۰ سال پس از توقف مصرف قرص، خطر سرطان سینه در زنان به میزان میانگین میرسد.
احتمال بروز سرطان سینه در زنان دارای اضافه وزن و چاق پس از یائسگی بیشتر است. علت دقیق چنین چیزی روشن نیست، اما ممکن است به دلیل سطوح بالاتر استروژن تولیدشده توسط سلولهای چربی پس از یائسگی باشد. اضافه وزن نیز سبب افزایش سطح انسولین خون میشود که ممکن است خطر ابتلا به سرطان سینه را تحت تاثیر قرار دهد.
مطالعات نشان میدهند زنانی که دو یا چند نوشیدنی الکل به طور روزانه مصرف میکنند یک و نیم برابر بیشتر از افرادی که نوشیدنی الکلی مصرف نمیکنند در معرض ابتلا به سرطان سینه قرار دارند. خطر ابتلا به این بیماری با مصرف بیشتر الکل افزایش مییابد. در عین حال ثابت شدهاست که الکل خطر ابتلا به سرطانهای دیگر را نیز افزایش میدهد. به همین دلیل، انجمن سرطان آمریکا (ACS) عدم مصرف نوشیدنیهای الکلی را توصیه میکند.
خطر ابتلا به سرطان سینه در خانمها ممکن است بالاتر از حد نرمال باشد، اگر در ناحیهی قفسهی سینه و به دلیل یک بیماری دیگر در زمان کودکی یا جوانی اشعه دریافت کرده باشند.
نداشتن فرزند یا داشتن فرزند اول پس از ۳۰ سالگی، خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش میدهد.
زنانی که چندین دهه قبل از داروهای دیاتیلاستیل بسترول برای جلوگیری از سقط جنین استفاده کردند و همچنین دخترانشان با افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان روبرو شدند. مصرف این دارو در حال حاضر ممنوع اعلام شدهاست.
دانشمندان در حال انجام تحقیق بر روی عوامل دیگر هستند برای تعیین اینکه چه نقشی (در صورتی که اصلا نقشی داشته باشند) میتوانند در توسعهی سرطان سینه داشته باشند. شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد آیا برای مثال سیگار کشیدن، چربی موجود در رژیم غذایی یا قرار گرفتن در معرض برخی از مواد شیمیایی، موجب افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه میشود یا خیر، زیرا نتایج مطالعه تا به امروز چندان روشن نیستند.
https://www.emergency-live.com/sd/health-and-safety/male-breast-cancer-symptoms-and-diagnosis/
سرطان سینه یکی از بیماری های پرخطر برای زنان است، از این رو باید با علائم سرطان سینه در زنان آگاه باشیم تا در صورت مشاهده آن ها، فرصت را مغتنم شمرده و به پزشک مراجعه کنیم. از این رو در این مقاله با علائم سرطان سینه در زنان آشنا خواهیم شد.
معمولا زنان، تودهای را که در سینهها پیدا شود مرتبط با سرطان سینه میدانند. اما اغلب اوقات وجود یک توده در سینه به معنی سرطان سینه نیست و این اشتباه ناشی از عدم اطلاع از علائم سرطان سینه در زنان است. بیش از ۹۰ درصدِ تمام تودههای پستانی، از تودههای ناشی از تغییرات هورمونی در نوجوانان گرفته تا بافت آسیبدیدهی چربی، در زنانی که در اوایل دههی۲۰ و اوایل دههی ۵۰ سالگی هستند، غیرسرطانی یا خوشخیماند.
عفونت بافت سینه (که معمولا در زمان شیردهی در زنان دیده میشود)؛
بیماری فیبروکیستیک سینه (سینههای تودهدار)؛
فیبروآدنومِ سینه (تومورهای خوشخیم)؛
نِکروز چربی (بافت آسیبدیده)؛
در نکروز بافت چربی سینه، تودهی ایجاد شده را تنها با بیوپسی میتوان از تودهی سرطانی تشخیص داد.
گرچه اکثر تودههای سینهای به علت شرایطی ایجاد میشوند که کمتر از موارد بالا جدی هستند؛ همچنان معمولترین نشانهی سرطان سینه تشکیل تودههای جدید و بدوندرد در سینه است.
ممکن است یک زن برای اولین بار در هنگام انجام معاینهی ماهیانهی سینه، متوجه تغییراتی در سینهاش شود یا یک درد خفیف غیرعادی را که به نظر نمیرسد از بین برود، تجربه کند.
تغییر شکل در نوک سینه؛
دردی که تا بعد از عادت ماهانهی بعدی از بین نرفته باشد؛
تودهی تازهای که تا بعد از عادت ماهانهی بعدی از بین نرود؛
ترشحات شفاف، قرمز، قهوهای یا زرد از نوک یکی از سینهها؛
قرمزی، تورم، خارش پوست، حساسیت در پوست یا جوش که دلیلی برایش وجود ندارد؛
تورم یا توده در اطراف استخوان ترقوه یا زیر بازوها؛
تودهی سفت با گوشههای نامنظم احتمالی بیشتری دارد که تودهای سرطانی باشد.
علائم سرطان سینه در زنان در مراحل بعدی بیماری شامل موارد زیر است:
تورفتگی یا برگشت نوک سینه به داخل؛
بزرگ شدن یکی از سینهها؛
فرورفتگی در سطح سینهها؛
تودهای قدیمی که بزرگتر شده است؛
بافت پوست به شکل پوست پرتقال درآمده باشد؛
درد در اندام تناسلی؛
کاهش وزن بیدلیل؛
بزرگ شدن تودههای غدد لنفی زیربغل؛
رگ قابل دیدن روی سینه.
داشتن یک یا تعداد بیشتر از این علائم به معنی این نیست که به سرطان سینه مبتلا هستید. برای مثال ترشح از نوک سینه میتواند ناشی از عفونت باشد.اما در هر صورت اگر هر یک از علائم بالا را مشاهده کردید برای معاینه به پزشکتان مراجعه نمایید.
بسیاری از افراد تصور می کنند بیماری های سینه تنها مربوط به خانم هاست و مردان با این مشکلات دست و پنجه نرم نمی کنند. در حالی که این تصور کاملا اشتباه است و در مردان نیز انواع مختلفی از بیماری های سینه وجود دارد. با وجود اینکه تعداد و تنوع بیماری های سینه درمردان بسیار کمتر است ولی همان تعداد نیز می تواند گاهی خطرناک باشد.
کیست کیسه ای پر از مایع است که در بافت سینه ایجاد می شود. به طور معمول در زنان 35 تا 50 سال دیده می شود اما گاهی در نوجوانان نیز مشاهده می شود. کیست اغلب قبل از دوره قاعدگی بزرگ و حساس و دردناک می شود. برخی محققان پیشنهاد کرده اند که عوامل رژیم غذایی مانند کافئین خطر ابتلا به کیست را افزایش می دهد. با این حال داده های محدودی از پیوند بین کیست و رژیم غذایی یا سایر عوامل سبک زندگی وجود دارد.
فیبروآدنوما توده های جامد، صاف، سفت و خوش خیم هستند که بیشتر در اواخر نوجوانی و اوایل دهه بیست سالگی در زنان مشاهده می شود اما در هر سنی ممکن است ایجاد شوند. فیبروآدنوما در زنان آفریقایی آمریکایی دو برابر بیشتر از سایر زنان آمریکایی رخ می دهد. فیبروآدنوما توده های بدون درد است که اندازه آنها متفاوت است و می توانند در هر جایی از بافت سینه رشد کنند.
توده های بدون درد، گرد و محکم ناشی از بافتهای چربی آسیب دیده در بافت سینه شکل می گیرد. این بیماری بیشتر در زنانی که سینه های بسیار بزرگی دارند یا بعد از کبودی یا ضربه به سینه ایجاد می شود. این توده ها بدخیم نیستند و خطر ابتلا به سرطان را افزایش نمی دهند. با این حال این بیماری ممکن است بعد از یک لامپکتومی و پرتودرمانی از یک توده سرطانی قبلی ایجاد شود. در بعضی موارد پزشک چند چرخه قاعدگی را مشاهده می کند و ممکن است قبل از تصمیم گیری در مورد حذف آن ماموگرافی انجام دهد.
آدنوز اسکلروز
شامل رشد بیش از حد بافت ها در سینه است که اغلب منجر به درد سینه می شود. در حالی که این تغییرات در بافت سینه میکروسکوپی است ممکن است در ماموگرافی به عنوان کلسیفیکاسیون ظاهر شود و با توده اشتباه گرفته شود. برای اطمینان از غیر سرطانی بودن اصولا بیوپسی نیز انجام می شود. آدنوز اسکلروز ممکن است با هایپرپلازی آتیپیک، سرطان لوبولار (LCIS) یا کارسینوم داکتال (DCIS) مشاهده شود.
پاپیلوما توده های کوچکی است که در مجاری شیر دیده می شوند. معمولاً نزدیک نوک سینه هستند و می توانند باعث ترشح و درد در نوک سینه شوند. ممکن است یک توده احساس کنید. بیشتر در زنان 35 سال به بالا مشاهده می شود. پاپیلوما با جراحی برداشته می شود اما به درمان دیگری احتیاج ندارد.
تومورهای فیلودس ممکن است توده ای باشد که احساس شود یا ممکن است به عنوان یک یافته غیر طبیعی در ماموگرافی ظاهر شود. شایع ترین اختلال سینه در زنان در دهه 40 زندگی هستند. بیشتر تومورهای فیلودس خوش خیم هستند ، اما حدود 25 درصد سرطان دارند.
التهاب سینه است که ممکن است دردناک باشد. ممکن است سینه قرمز به نظر برسد و باعث علائم مانند آنفولانزا یا تب شود. معمولاً ناشی از عفونت است. ورم سینه معمولاً در مادران شیرده، در صورت گرفتگی مجرای شیر بروز می کند. ماستیت با آنتی بیوتیک ها درمان می شود.
بیماری سینه فیبروکیستیک یک بیماری خوش خیم است که در سینه ها کیست های ریز زیادی حس می شوند. سینه های فیبروکیستیک خطرناک نیستند اما ممکن است برای بعضی از خانم ها آزار دهنده باشد. بیش از نیمی از خانم ها در زندگی خود به بیماری فیبروکیستیک سینه مبتلا می شوند. بسیاری از خانم های دارای سینه فیبروکیستیک علامتی ندارند. اگرچه داشتن سینه های فیبروکیستیک خطرناک نیست اما می تواند تشخیص سرطان سینه را به چالش بکشد.
حساسیت ملایم سینه اغلب قبل از دوره قاعدگی رخ می دهد. همچنین می تواند نشانه اولیه بارداری باشد. اکثر افراد دارای حساسیت شدید در سینه نیستند، بنابراین در صورت بروز این امر با پزشک خود تماس بگیرید.
عدم تقارن سینه
داشتن سینه در اندازه های مختلف (عدم تقارن) بخصوص در مراحل اولیه رشد سینه معمول است. اما اگر سینه ها اندازه های مختلفی دارند باید در این مورد با پزشک مشورت شود تا دلیل آن یافت شود.
سرطان به رشد و تکثیر بیش از اندازه سلول ها گفته می شود و در هر جایی از بدن ممکن است رخ دهد. سرطان سینه یکی از سرطان های پرشیوع است ولی تعداد توده های غیرسرطانی بیشتر از توده های سرطانی است. سرطان سینه اگر به موقع شناسایی شود به راحتی قابل درمان است.
سینه مرد بسیار کوچکتر از همتای ماده است و نمی تواند شیر تولید کند. به دلیل همین اندازه کوچکتر و ساختار ساده تر بیماری سینه در مردان بسیار کمتر از خانمها است. با این وجود مردان می توانند مشکلات مهم خوش خیم و بدخیم در سینه خود داشته باشند. تشخیص زود هنگام کلید موفقیت در درمان بیماری سینه در مردان است. بنابراین توصیه می شود مردان نیز به سینه خود توجه کنند. انواع بیماری های مردان در این قسمت توضیح داده می شوند.
درد، قرمزی و حتی خونریزی نوک سینه عوارض نسبتاً شایع ورزش شدید و طولانی مدت است. علت این امر به خودی خود دویدن نیست بلکه تحریک مکانیکی پیراهن دونده است که به قفسه سینه او به خصوص و در هوای گرم و مرطوب ساییده می شود. برای درمان نوک سینه جوگر نیازی نیست از دویدن خودداری کنید. درعوض مقداری ژله نفتی را قبل از دویدن روی نوک سینه خود بمالید. یا به سادگی بدون پیراهن در هوای گرم و مرطوب بدوید.
ژنیکوماستی در دوران نوجوانی کاملاً شایع است. تا 70٪ پسران در زمان بلوغ آن را تجربه می کنند اما معمولاً خفیف و کوتاه مدت است. در بزرگسالی بسیار کمتر دیده می شود و در کمتر از 1٪ از مردان رخ می دهد. دو سوم موارد شامل هر دو سینه است. بزرگ شدن سینه معمولاً خفیف و بدون درد است اما حدود یک سوم مردان از درد سینه شکایت دارند.
ژنیکوماستی علل زیادی دارد. دو مورد شایع بیماری کبدی و دارویی است که هرکدام حدود 25٪ موارد را تشکیل می دهد. بافت سینه مرد تحت تأثیر دو گروه هورمون قرار دارد. تستوسترون و سایر آندروژن ها (هورمون های مردانه) بافت سینه را کوچک نگه می دارند. استرادیول و سایر استروژن ها (هورمونهای زنانه) رشد بافت سینه را تحریک می کنند. هر فرد عادی هر دو هورمون را تولید می کند. در مردان آندروژن ها غالب هستند در حالی که استروژن ها در زنان بیشتر هستند. اما حتی تغییر جزئی در تعادل بین تستوسترون و استرادیول - محصول جانبی متابولیسم تستوسترون - می تواند منجر به ژنیکوماستی شود.
یکی از بسیاری از کارکردهای کبد تجزیه استروژن است. بیماری کبد به ویژه سیروز باعث اختلال در عملکرد آن می شود. بنابراین سطح بالای استروژن ممکن است به بزرگ شدن سینه منجر شود. این ژنیکوماستی تنها در صورت بهبود عملکرد کبد برطرف می شود (که به ندرت در سیروز اتفاق می افتد).
تشخیص زود هنگام و درمان سرطان سینه می تواند جان مردان را نجات دهد. اکثر مردان مبتلا به سرطان سینه خود متوجه این مشکل هستند. سرطان سینه در مردان یک توده بدون درد، معمولاً در زیر نوک سینه است. خود نوک سینه غالباً زخم دارد اما خونریزی یا ترشح نادر است.
اگرچه علل سرطان سینه مردان مشخص نیست اما عوامل خطر مشخص شده است. وراثت و سن نقش مهمی دارند. مردان با سابقه خانوادگی قوی از سرطان سینه در معرض خطر بالاتر از متوسط هستند. به طور خاص بیش از 6٪ از مردانی که ژن سرطان سینه BRCA2 را به ارث می برند، مبتلا به سرطان سینه خواهند شد. مردانی که به دلیل سرطان پروستات تحت درمان قرار گرفته اند دو برابر خطر ابتلا به سرطان سینه را دارند. بسیاری از فاکتورهای خطر دیگر شامل سطح تستوسترون غیر طبیعی است.
عوامل خطر سرطان سینه مردان شامل سن، سابقه خانوادگی سرطان سینه به ویژه ژن BRCA2 ، چاقی، درمان سرطان پروستات، ناباروری، ناهنجاری های بیضه، قرارگیری در معرض تشعشع و سوء مصرف الکل است.
جراحی روش درمانی استاندارد برای سرطان سینه مردان است. از آنجا که بیشتر این تومورها گیرنده های استروژن دارند، درمان ضد استروژن با تاموکسیفن اغلب مفید است. پرتودرمانی و شیمی درمانی نیز مانند آنچه در سرطان سینه زنان انجام می شود کمک می کنند. سرطان سینه مرد به خوبی به درمان پاسخ می دهد. میزان بقای کلی 5 ساله حدود 60٪ است و تشخیص زود هنگام می تواند آن را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد.